ไปวัดกันเถอะ

panjarat
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

คนทำงานในปัจจุบันอยากมีชีวิตที่ดีอยากมีความสุข อยากไปทำบุญ แต่ในยุคอุตสาหกรรมการจัดการด้านเวลาได้เปลี่ยนไป ในวิถีชีวิต การทำงานตามเวลาที่จัดการในระบบอุตสาหกรรม ผู้เขียนในอดีตพ่อแม่ตื่นแต่เช้าหุงหาอาหาร เตรียมอาหารใส่บาตร ตั้งแต่เช้าแยกอาหารที่ใส่บาตรไว้ ไม่ให้ใครแตะต้องก่อนถือเป็นเรื่องสำคัญ จากนั้นตั้งโต๊ะไว้หน้าบ้านให้พระที่ผ่านสังเกตเห็นได้ เราก็จะยืนคอยกันอย่างจดจ่อ ถือเป็นเรื่องสำคัญที่เป็นประจำตื่นเต้นน่ายินดีได้ทำบุญได้ใส่บาตรก่อนเริ่มงานตามกิจวัตรประจำวันอื่น ๆ

มาในปัจจุบันแม้ในต่างจังหวัดโดยเฉพาะในเมืองใหญ่ ๆ ผู้คนรีบเร่งออกไปทำงานตั้งแต่เช้ามืดยากที่จะได้หุงหาอาหารใส่บาตรก่อนไปทำงานจะมีเห็นอยู่ดาษดื่นก็เป็นแม่ค้าทำอาหารถุงที่พร้อมใส่ และมีพระสงฆ์ ผ่านมารับบาตร หรือไม่ก็เห็นยืนคอยอยู่บ้างใกล้ ๆ ร้านขายข้าวแกงเลยทำเดียวอาจดูง่าย ๆ แต่อาจถูกมองด้วยสายตาตำหนิบ้างเนื่องจากเป็นยุคเร่งด่วนเร่งรีบ สำหรับผู้เขียน เห็นว่าอาจเกินวิสัยที่จะวิจารณ์ อยากให้เราตั้งใจให้ตั้งมั่นแนวแน่ประณีตมาก ๆ ทุกครั้งที่ให้ทานก็ได้รับกุศลทุกครั้งไปโดยไม่ต้องขอหรือไม่ต้องรอให้พระท่านให้พรเลย ผู้เขียนอยากย้ำตรงนี้ที่ว่าเราได้บุญตั้งแต่คิดตระเตรียมจะให้ทานแล้ว และขณะให้ทานจิตใจไม่วอกแวกตั้งมั่นแนวแน่ยิ่งเป็นบุญมากกก แต่หากไปอ้อนวอนขอโน่นนี่ นั่นแหละเป็นช่วงที่จิตใจเกิดอกุศล หรือจิตเกิดโลภะทำให้ความ บริสุทธิ์ ในการทำบุญด่างพร้อยลงด้วยซ้ำ แต่หากเราจะอุทิศส่วนกุศลก็ทำได้ แต่ต้องทำ หลังจากที่การให้ทานอย่างบริสุทธ์ เสร็จสิ้นแล้วจากนั้นเราค่อยกรวดน้ำอุทิศส่วนบุญเผื่อแผ่ไปให้ใคร หรือจะอธิฐานว่าอะไรก็แล้วแต่ปรารถนาในทางที่เป็นบุญเป็นกุศลต่อไป

ถือเป็นประเพณีที่งดงามที่ปฏิบัติกันมา ที่ควรรักษาหรือปฏิบัติสืบทอดกันต่อไปให้นาน ๆ

การให้ทานสำหรับปุถุชนหมายถึงคนที่เต็มไปด้วยกิเลส จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่เจือด้วยอามิสหรือกิเลส หรือหวังผลต่าง ๆ จึงสุดแท้แต่ ความเข้าใจของแต่ละคนแต่ความเห็นของผู้เขียนมองว่า แม้จะเจือด้วยอามิส หรือทำไปด้วยความไม่เข้าใจไม่ได้เป็นมหากุศลมีจิตที่ประกอบด้วยโลภะ โทสะ หรือโมหะ แต่ก็น่าจะยินดีมากกว่าไม่ทำเลย หากทำไปบ่อย ๆ นาน ๆ อย่างน้อยก็ติดในบุญเป็นแบบอย่าง เรียนรู้สอนเด็ก ๆ ให้เห็นและทำซ้ำ ๆ ต่อ ๆ กันมาก็เป็นการฝึกจิตให้ปล่อยให้วาง ให้สละออกบ้างแม้น้อย ๆ ก็เป็นนิสัยสันดารสะสมไปก็มากขึ้นเหมือนเราค่อย ๆ หยอดกระปุกสะสมบุญไว้ในภายหน้าต่อไป

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บทความสั้นการศึกษา



ความเห็น (0)