เราอยากให้คนไข้ทุกคนที่จำเป็นต้องผ่าตัด มีความคุ้นเคยกับสถานที่และบุคลากรในห้องผ่าตัด อย่างน้อยความรู้สึกมักคุ้นกันก็อาจจะช่วยคลายความหวาดกลัวลงไปได้บ้าง

หลายต่อหลายคนแค่ได้ยินคำว่าห้องผ่าตัด ก็นึกขนลุกแล้วใช่ไหมคะ ?

เวลาที่ดิฉันถูกถามว่าทำงานอะไร?

พลัน...ที่ดิฉันตอบว่า .."อยู่ห้องผ่าตัดค่ะ.."

ปฏิกิริยาที่ดิฉันพบกับคนบางคน คือ เขาทำท่าขนลุกเหงื่อตก %e0%b9%82%e0%b8%a1%e0%b8%88%e0%b8%b42แล้วถามต่อว่า

"..แล้วเวลาที่เห็นเลือดน่ะ...ไม่กลัวเลือดหรือ ? "

ดิฉันก็ต้องบอกว่าชินซะแล้วล่ะ และก็อยากบอกต่อด้วยว่า ห้องผ่าตัดน่ะ ไม่น่ากลัวอย่างที่คิดหรอกนะ

คนที่ไม่เคยได้เห็นก็คงนึกจินตนาการไปต่าง ๆ นานาว่า เอ...มีอะไรอยู่ในนั้นนะ ทำไมไม่ให้คนเข้าไปได้ง่าย ๆ เหมือนมีอะไรปิดบังซ่อนเร้นนะเนี่ย คนในก็ไม่ให้ออก คนนอกก็ไม่ให้เข้า 

ก็ห้องเขาติดแอร์และต้องรักษาความสะอาดยิ่งชีพ จะปล่อยให้คนเดินเล่นสุ่มสี่สุ่มห้า สุ่มหกได้อย่างไรละจ๊ะ ....

ในห้องผ่าตัด นอกเหนือจากเตียงผ่าตัดกับโคมไฟดวงใหญ่ ๆ เครื่องดมยาสลบและอุปกรณ์ที่ใช้ในการทำผ่าตัด ก็คงไม่มีอะไรน่ากลัวไปกว่าความรู้สึกและใจระทึกของผู้ที่ถูกเข็นเข้ามาผ่าตัด

เรื่องจิตใจนี่สำคัญมากนะคะ ...จริง ๆ แล้วเราอยากให้คนไข้ทุกคนที่จำเป็นต้องผ่าตัด มีความคุ้นเคยกับสถานที่และบุคลากรในห้องผ่าตัด อย่างน้อยความรู้สึกมักคุ้นกันก็อาจจะช่วยคลายความหวาดกลัวลงไปได้บ้าง ยิ่งเป็นเด็ก ๆ จะยิ่งเกิดความกลัวมากกว่าผู้ใหญ่หลายเท่านัก

 

ทางชุมชนคนชุดเขียวเรามีวิธีการให้ผู้ป่วยมักคุ้นกับเจ้าหน้าที่ผ่าตัดโดยมีการเยี่ยมให้คำแนะนำผู้ป่วยก่อนผ่าตัดเพื่อให้ข้อมูลกับผู้ป่วยในเรื่อง

  • เหตุผลที่ต้องผ่าตัด
  • วิธีการผ่าตัด
  • ประเมินความรู้สึกของผู้ป่วย
  • ให้คำแนะนำการปฏิบัติตัวขณะอยู่ในห้องผ่าตัด
  • การดูแลที่ผู้ป่วยจะได้รับขณะอยู่ในห้องผ่าตัด

ซึ่งช่วยให้ผู้ป่วยลดความวิตกกังวลหรือความหวาดกลัวได้ในระดับหนึ่ง

 

แต่ในผู้ป่วยเด็กผลจะไม่เหมือนกับในผู้ใหญ่ เด็กยังมีความกลัวห้องผ่าตัดอยู่ด้วย ความที่ไม่มักคุ้น มองไปทางไหนก็มีแต่คนแปลกหน้าสำหรับเขาจึงเกิดความหวาดกลัว ซึ่งเท่ากับเป็นการทำร้ายจิตใจเขาโดยไม่รู้ตัวก็เป็นได้

ดิฉันเคยอ่านตำราพบว่าห้องผ่าตัดบางแห่งมีการพาทัวร์ให้เด็กได้เข้าชมห้องผ่าตัดและให้ได้จับต้องอุปกรณ์ต่าง ๆ ได้ดูวิดีโอการ์ตูนที่มีภาพเจ้าหน้าที่สวมชุดผ่าตัดสีเขียวแต่ท่าทางใจดี เพื่อให้เด็กเกิดความคุ้นเคย ซึ่งดิฉันคิดว่าดีมากเลย และเกิดแนวคิดแบบนี้บ้าง ท่านที่ได้อ่านบันทึกนี้แล้วท่านคิดประการใดบ้างคะ ขอความคิดเห็นด้วยค่ะ เผื่อว่าดิฉันจะได้เกิดไอเดียดี ๆ ขึ้นมาเพื่อที่ว่าประโยชน์สูงสุดที่จะเกิดก็เพื่อผู้ป่วยเด็กตัวน้อย ๆ เป็นสำคัญค่ะ