บทความวันเศร้า

บทความวันเศร้า

อุทิศแด่คุณพ่อ

บทความตอนนี้อาจจะแปลกๆกว่าทุกตอน พยายามสะกดใจเขียน ทำใจอยู่พอนานหลายวันถึงขยับเขียนได้ เพื่ออุทิศให้กับคุณพ่อที่จากไปไม่กลับ หลายครั้งเคยเขียน และอ่านประวัติหรือบทความอุทิศให้กับผู้อื่น หลายครั้งบอกว่าทำไมต้องเป็นทางการมาก เอาให้ซึ้งๆสิ พอมาเจอกับตัวเอง ต้องมาเขียน และอ่านให้กับพ่อตัวเอง ทำใจยากมาก รู้เลย เศร้า เขียนออกมายากมากในวันเสาร์ที่ 13 ธ.ค. 57 ที่ผ่านมา

วันที่ 5 ธ.ค. 57 ตื่นเช้าขึ้นมาที่ฐาน ชป.505,506 ร.151 จว.น.ธ. เราบังคับให้ทุกคนโทรหาคุณพ่อ บังคับลูกน้องทุกคนเลย บอกว่าพวกเรามาทำหน้าที่ 3 จชต.พระคุณพ่อแม่จะคุ้มครองเรา ทุกคนโทรหมด เราก็โทร บอกพ่อว่า "พ่อดูแลสุขภาพนะครับ" พ่อยังบอกว่า "ลูกก็ดูแลตัวเองให้ดีนะอย่าประมาท"

คืนวันที่ 6 ธ.ค. 57 ยังแต่งกลอนให้พ่อ โพสบนไทม์ไลน์ และโทรคุยกัน พ่อกลับบ้านค่ำ วันนั้น น้องชายกับหลานแบมบูยังเอารถไปรับที่ทำงานพ่อ เมื่อตอนสองทุ่มนะ ที่คุยกัน และเช้าวันที่ 7 ก็มาส่งพ่อทำงาน

"Love Dad

5 ธันวามาถึงได้เมื่อได ซึ่งในใจเรายังรักได้นักหนา

คำว่าพ่อยังประจักษ์ ยังตระหนักซึ้งตรึงตรา

ความรักที่พ่อมี เรายินดีและชื่นชม

พ่อทั้งรักและอบรม บ่มนิสัยเราจนโต

ความรักนี้ที่พ่อให้ ไม่มีใครจะเทียบได้

พ่อให้รักเรามากมาย แม้นยอมตายก็เพื่อเรา

วันนี้ วันที่ เราเป็นพ่อ จะขอต่อความรักสุดดวงใจ

ลูกรัก ปิยะชนก คือดวงใจ พ่อฝันใฝ่ ลูกสำเร็จ เช่นพ่อเอย"

พ่อเจี๊ยบ

(ตอนที่ 3)

วันที่ 8 ธ.ค.57 ตอนเช้า 9 โมง ขณะเข้าปฏิบัติภารกิจ ติดตามจับกุม ผกร. พื้นที่ อ.รือเสาะ จว.น.ธ. ทราบข่าวคุณพ่อประสบอุบัติเหตุจากคนที่ทำงานของพ่อ เราโทรหาภรรยา ปลายสายร้องให้ รู้เลย พ่ออาการหนักสาหัส กะโหลกร้าว สมองบวม ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ ไม่ได้สติ เราทราบแล้ว แต่ภารกิจต้องปฏิบัติให้บรรลุก่อน จับคนร้ายได้ 1 คน เราเป็น ผบ.ชป.รพศ.ต้องเข้มแข็ง และมีสะติ ต้องคุมเกมส์ได้ รีบจองตั๋วกลับอีกวัน (ตั๋วแพงมากเงินเดือนทั้งเดือนเลย)ในวันนั้นภารกิจจบตอนหนึ่งทุ่ม มีเพื่อชื่อ พ.ต.ฤชา บุญตาม ฉก.น.ธ.30 คอยให้กำลังใจข้างกาย

วันที่ 9 ธ.ค. 57 ตอนเช้าพ่ออาการไม่ดีขึ้นเลย ได้เที่ยวบินกลับตอนบ่ายสามถึง 5 โมงเย็นกว่าๆ พ่อไม่ไหวแล้วนาทีสุดท้ายจับเท้าพ่อก้มกราบตอนหกโมงกว่าๆท่านก็จากไป วูบ หาย ไปแล้ว บอกไม่ถูก เข่าอ่อน ไม่มีแล้ว ไวมาก ตั้งตัวไม่ติด ขนาดทำใจมาระดับหนึ่งแล้ว สมองว่าง ภรรยาวิ่งเรื่องทั้งหมด ภรรยาสะติดีมาก นับถือ เราต้องเข้มแข็ง และสู้ต่อไป

ประวัติคุณพ่อ ร.ต. ทศพร มีอุดร

คุณพ่อ ร.ต.ทศพร มีอุดร ชื่อเดิม จำปี มีอุดร เกิดเมื่อวันที่ 16 ต.ค. 2482 ถิ่นกำเนิดเป็นคนลุ่มน้ำแควน้อย ต.ท้อแท้ อ.วัดโบสถ์ จว.พิษณุโลก มีพี่น้อง 8 คน อาชีพเดิมทางบ้านทำนา ทำไร่ สมัยตอนเป็นเด็ก และวัยรุ่น ได้ศึกษาทางธรรม บวชเรียน จนเข้าสู่วัยเกณฑ์ทหาร ตามหลักเกณฑ์ของทางราชการ ขณะเป็นพลทหารในอดีตเคยร่วมศึกสงครามกับผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ อ.เชียงคำ จว.พะเยา จนได้รับการแต่งตั้งยศเป็นสิบตรี นับว่าเป็นข้าราชการคนแรกของบ้าน และได้ทำงานปฏิบัติหน้าที่ด้วยความขยัน และวิริยะ เป็นแบบอย่างกับลูกหลาน จนลูกหลานได้เจริญรอยตามรับราชการเป็นรุ่นต่อรุ่นมาตามลำดับถึงปัจจุบัน การดำเนินชีวิตของคุณพ่อยึดหลักธรรม และความพอเพียง เป็นแนวทางเป็นตัวอย่างให้กับลูกๆ

คุณพ่อเกษียณอายุราชการ พ.ศ.2543 วันที่หลานของท่าน ลูกของลูกชายคนโตเกิดท่านตัดสินใจอุทิศร่างกายเมื่อเสียชีวิตให้กับการศึกษาคณะแพทย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ชีวิตหลังเกษียรได้ทำงานที่การท่องเที่ยวอ่างเก็บน้ำห้วยตึงเฒ่า มทบ.33 เพราะความขันและความดีที่ท่านได้สั่งสมมาจึงเป็นที่รัก เคารพ และนับถือ ของหลายคนที่ได้รู้จักท่าน โดยเฉพาะการทำงานปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์ สุจริต ตั้งใจ ขยันในทุกภารกิจที่รับผิดชอบ เป็นแบบอย่างที่ลูกหลานทุกคนนำมาปฏิบัติตามแบบอย่าง นำความสุขความเจริญมาสู่ตนเองและครอบครัว

บัดนี้ร่มโพธิ์ของลูกๆ พี่ทศ ลุงทศ ตาทศ และปู่ทศ ปู่ของหลานได้จากพวกเราอย่างสุขติ ใบหน้าของคุณพ่อที่ยิ้มตลอดเวลา สื่อให้เราเห็นว่าท่านจากไปอย่างสุขติ สู่สรวงสวรรค์ และอยากบอกพ่อว่า "จากนี้ไปผมจะดูแลทุกคนตามที่พ่อตั้งใจ ผมจะเป็นทหารตามที่พ่อภาคภูมิใจ ผมจะเป็นคนดี ลูกหลานจะเป็นคนดีของประเทศชาติ พ่อจะอยู่ในดวงใจของพวกเราตลอดไป"

ลูก ร.ท.กิตติพันธุ์ มีอุดร

รักพ่อ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกบังเจ 505 ที่นราธิวาส



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะ

เขียนเมื่อ 

เป็นกำลังใจให้นะครับ

เขียนเมื่อ 

ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ