ทบทวนใจในวันเกิด

ทบทวนใจในวันเกิด

วันพฤหัสบดีที่ 18 ธันวาคม 2557

วันนี้วันครบรอบวันเกิดปีที่ 34 ปี สิ่งที่ได้เรียนรู้กับตนเอง

กับชีวิตการเรียนรู้ใต้ร่มโพธิ์เย็น ๆ ของครู

กับชีวิตและโอกาสได้ฝึกฝนเรียนรู้กับครู เป็นเส้นทางที่สั่งสมการละออกจากการยึด ความเห็นแก่ตัว และมองทุกอย่างตามจริง


เราแก่ลงทุกวัน ๆ วันเกิดเป็นอีกวันที่ได้ทบทวนกับตนเอง มันแก่มาจนครบ 34 ปี

ร่างกายถดถอย เจ็บป่วยได้ง่ายขึ้น เหนื่อยง่ายขึ้น เผลอง่าย หลงง่าย

สำนึกมาอย่างหนึ่งว่า เราอายุเท่านี้ ยังเจ็บป่วย ปวดเมื่อยได้ง่ายขนาดนี้ แล้วพ่อแม่เราหล่ะ

แม่ พ่อ แก่แล้ว ยังต้องหาเงินงก ๆ เลี้ยงครอบครัว ไม่เคยหยุดหย่อน เพราะใครที่ไม่รับผิดชอบต่อครอบครัว เป็นคำถามที่เกิดขึ้นกับตนเอง

โทรคุยกับแม่และพ่อ ท่านทั้งสองยังคง ส่งความสุขและความเมตตามาสู่ลูกเหมือนเดิม

ใจของพ่อ และแม่ ประเสริฐ อย่างนี้ ครูบาอาจารย์ท่านจึงบอกว่า "พระอรหันต์ของลูก"

ภาพนี้คือวันที่แม่รับรางวัลแม่ดีเด่นประจำอำเภอ

ภาพนี้คือ "ครอบครัวของเรา ณ วันที่พระพี่ชายบวช"


ความรักความเมตตาของครู และพ่อแม่ เพียงระลึกถึง รับรู้ได้ใจก็เป็นสุข

นี่ซินะ คือความรักห่วงใย อันบริสุทธิ์ สัมผัสได้ด้วยใจ ตลบอบอวลอยู่ภายใน

ไม่ใช่แค่เพราะการที่ได้คุยกันวันนี้

แต่คือ ทั้งหมดทั้งมวล ทั้งชีวิตที่ แม่ และ พ่อ ตั้งแต่ให้ชีวิตนี้มา ทุ่มเทเลี้ยงดู ให้โอกาสในการเรียนรู้

รวมถึงแม่ครู ที่ทุ่มเทสอนสั่งมาหลายปี การได้ระลึกถึง ย้อนเหตุการณ์ ภายในเหมือนมีภาพทรงจำ ดี ๆ บทเรียนต่าง ๆ ที่ค่อย ๆเห็นตนเอง เติบโตขึ้นมาบนเส้นทางชีวิต กับโลกใบเดิม ในมุมมองใหม่ ไม่ได้มัวหลงกับภาพที่ตนเองคิดและสร้างขึ้น แต่ครูสอนให้ลืมตาตื่น ดูความจริงที่ ชั่ว ดี ในจิตใจ มองให้เห็นความทุกข์ในใจตนเองเอง และผู้อื่น รวมถึงท่านได้ให้เครื่องมือบรรเทาทุกข์มาใช้งาน และฝึกฝนการใช้ให้ชำนาญ


ทบทวนย้อน ณ วันที่สำนึกว่า "แก่แล้ว คืออะไร" เป็นครั้งแรกที่มีเสียงดังขึ้นจากภายใน สิ่งที่ได้ยินไม่ใช่ความกลัว แต่เป็นความรู้สึกที่ประจักษ์อยู่ข้างใน กับคำว่า "หญิงวัยกลางคน" มีอะไรให้ได้เห็นบ้าง

ทิฐิมานะการยึดในความคิดความเห็นของตนเอง เห็นได้มากขึ้น ๆซึ่งแต่เดิมอาจจะมีมากแต่ไม่เคยเห็นนิสัยเด็ก ๆ แบบเอาแต่ใจมีมาก

นิสัยชอบต่อต้าน ชอบขัด ขัดไปตั้งแต่ความคิดความเห็น ยาวไปจนถึง ทำอะไรสวนทางกับผู้คนแทบจะทุกเรื่อง เป็นนิสัยที่สะท้อนถึง การอวดดีอยากเอาชนะ เป็นสิ่งที่พึ่งดูให้เห็นชัด ๆ มากขึ้น ๆ กับตนเอง ให้ชัดแจ้ง เฝ้าระวังไว้อย่าให้มันโต

ปีนี้เป็นปีที่เห็นโรคร้าย ความชั่วร้ายในจิตว่า มันเยอะแยะมากมาย เป็นเหตุให้ ใจป่วยอย่างที่ผ่าน ๆ มา

รู้ถึงใจข้างในที่มักจะวุ่นวาย รุ่มร้อน เมื่อก่อนหนักมาก จนออกมาข้างนอก โวยวาย หรือ บางทีลงมือทำไปตามแต่ใจจนเองจนเกิดผลกระทบในวงกว้าง

กับการได้เห็นเกิดอะไรขึ้นกับตนเอง

เห็นความชั่วข้างใน นั้นจิตเกิดอาการชงัก ตกใจ แล้วรำพึงรำพันกับตนเองว่า "กูเฮ็ออิหยั๋งอยู่วะนี่"

ชงักบ่อยขึ้น ๆ มันก็ค่อย ๆ ถอยออกจากกิจกรรมชั่ว ๆ แม้จะรับรู้กับตนเองว่า ยังไม่หมด ยังมีอีกมากก็ตาม

ณ วันเกิดเห็นใจข้างใน ที่ไหลย้อนไปสู่วันครบรอบวันเกิดหลาย ๆ ปี แล้วมีการเปรียบเทียบ เป็นการเคลื่อนไปสู่อดีตที่เป็นตะกอนข้างใน ทำให้เข้าใจอย่างหนึ่งถึงการสั่งสมในตนเอง ว่าหลอ่หลอมตนเองมาอย่างไร

เมื่อก่อนสมัยเรียน ก็จะส่งใจไปเรียกร้องจากพ่อแม่ ครอบครัว เพื่อน ๆ ถึงของขวัญงานเลี้ยง รวมถึงคำอวยพระ ต่างกรรมต่างวาระ แล้วแต่วิถีชีวิต ณ ปีนั้น ๆ หรือบางทีก็มีกิจกรรมไปวัดบ้าง ไปเลี้ยงอาหารเด็กกำพร้าบ้าง

บางปีก็จะลางานไปอยู่วัด ลางานกลับไปอยู่กับแม่ ปีนี้วิถีชีวิต อยู่ ณ ที่ทำงาน เป็นชีวิตปกติที่ใช้ทุกวัน แต่ตั้งใจสะสางงานและกิจกรรมบางอย่างที่ค้างคา พอลงมือทำแล้วเหมือนปลดเรื่องหนัก ๆ ลงจากใจไปหลายเปาะ

ใน ขณะที่ต่อมือทำ Lab กับพี่อ้อ ที่ช่วยวางแผนและทำงานเพื่อให้บรรลุเป้าเหมาย

รวมอยู่ยาวเก็บชั่วโมงตอนเย็น

เป็นอีกวันที่ก็ได้ทบทวนกับตนเอง

ขอขอบพระคุณพ่อแม่ที่ให้ได้มีชีวิต ให้ได้เกิดมาเรียนรู้

ขอขอพระคุณครูบาอาจารย์ที่เมตตาสอนสั่ง เคี่ยวเข็ญ จนเติบโตมาได้ทุกวันนี้

ขอขอบคุณทุก ๆ คนที่เข้ามาให้ได้เรียนรู้และเอื้อเฟื้อทุกสรรพสิ่ง

กรรมอันใดที่ หนูได้ล่วงเกิน ด้วย กาย วาจาใจ ขอได้โปรด เมตตา งดโทษล่วงเกิน อย่าให้ต่อเวรต่อกรรมกัน

กุศลอันใดที่หนูได้สร้างสั่งสมบำเพ็ญ ขอโอกาสถวายแด่พระพุทธ พระธรรม พระสงค์ พ่อ แม่ ครูบาอาจารย์ ความถึงทุก ๆ ท่านที่เข้ามาเกื้อกูลทุก ๆ การเรียนรู้ สาธุเจ้าค่ะ


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เพียงเพียรพอ



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

กับวันเกิดที่พิเศษมากครับ

เขียนเมื่อ 

อนุโมทนากับความคิดดีๆที่เกิดขึ้นด้วยค่ะ สุขสันต์วันเกิดและขอให้สิ่งดีๆเกิดมีเพิ่มขึ้นในจิตใจทุกๆวันนะคะ

เขียนเมื่อ 

People often reflect on life on birthday, new year and aniversary but often too reflection turns into comparison: I - s/he, they; mine - her/his, their; poor - better; ... As we know comparison deepens 'atta' and '(self-)blame'. Both have not kusala qualities nor conditions for pa~n~naa.

Be happy on birthday and any day!