เคยเขียนบันทึกนี้
สรุปความคิดตอนนั้นไว้เป็นประโยคเด่นว่า
"เมื่อทำความเข้าใจ รู้ และยอมรับว่าทุกสิ่งเป็นไปอย่างนั้น ไม่มีสิ่งใดจีรัง ไม่ใช่ของเราของเขาหรือของใคร ก็จะเข้าใจชีวิต "
เมื่อสองวันก่อนขับรถเดินทางกลับจากกทม.มาที่นครปฐม มีความคิดวาบขึ้นมาระหว่างขับรถ ระหว่างพูดคุยกับผู้ร่วมเดินทางว่า
"เหมือนการเดินทางของเรา
เราขับรถผ่านสถานที่ใด ๆ ไปแล้ว สถานที่ที่เราเพิ่งผ่านเป็น อดีต
สถานที่ที่เรากำลังจะผ่านไปเป็นปัจจุบัน
เราควรให้ความสนใจ มีสมาธิกับสถานที่ปัจจุบัน ขับรถอย่างมีสติ เพื่อการเดินทางที่ปลอดภัย
และเราก็พอจะคาดหมายได้ว่า สถานที่ที่เรากำลังจะเดินทางไปถึงข้างหน้า ซึ่งเป็นเป้าหมายของการเดินทาง
หรือคือชีวิตของเราในอนาคต น่าจะดีถ้าเราได้วางแผนหรือกระทำการในปัจจุบันไว้อย่างดี มีสติ
เพื่อเดินทางไปถึงเป้าหมายนั้น ๆ"
๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๗
สวัสดีค่ะ..คุณ ภูสุภา..ยายธี..ขอเลื่อนยนัดไปค่ะ..ไม่สบายขึ้นมาอีกค่ะ..ขอโทษที่มาแปะไว้นี่ค่ะ
สติยั้ง สตางค์อยู่
แวะมาทักทายและบอกว่า....คิดถึงจ้ะ
ขอส่งสุขภาวะปีใหม่ด้วยความเคารพ นับถือ และขอบพระคุณมากครับผม