กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘ : ส่งเสริมการอ่าน (๗๓)

กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘ : ส่งเสริมนิสัยรักการอ่าน

บ่มเพาะต้นรัก

ใช้ใจร้อยถัก.......................ที่บ้านเริ่มก่อ

เข้าอนุบาล.............................โรงเรียนสานต่

ทุกฝ่ายเฝ้ารอ..................ปลูกฝังรักอ่าน

ส่งเสริมนิสัย

รักการอ่านให้.....................เป็นแบบลูกหลาน

ลูกเล่าเรื่องราว...................อ่านซ้ำเชี่ยวชาญ

พาลูกเข้าร้าน.....................รางวัลหนังสือ

.........นับเป็นครั้งแรกที่หัดแต่งกาพย์สุรางคนางค์ ขอกัลยาณมิตรได้ให้ข้อเสนอแนะด้วยค่ะ

(อร วรรณดา ๑๐-๑๒-๒๕๕๗)

กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘ : ส่งเสริมนิสัยรักการอ่าน

หลังจากได้รับคำแนะนำจากกัลยาณมิตร ได้ปรับปรุงใหม่ดังนี้

(ปรับปรุงใหม่ ๑๒-๑๒-๕๗)

บ่มเพาะต้นรักรัก

ครอบครัวร้อยถัก...............ชวนชักเริ่มก่อ

เข้าอนุบาล......................ครูสานงานต่อ

ทุกฝ่ายจดจ่อ...................เฝ้ารอรักอ่าน

สร้างเสริมนิสัย

เป็นแบบอ่านให้...............เด็กได้พ้นผ่าน

เสนอเรื่องราว...................อ่านซ้ำเชี่ยวชาญ

พาลูกเข้าร้าน...................รางวัลหนังสือ



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บทกวีจำเป็น



ความเห็น (5)

เป็นกำลังใจให้มีความสุขกับกลอนกวี เป็นศรีแก่ใจค่ะ...

เขียนเมื่อ 

อ่านแล้วรู้สึกขัดนิดๆ ครับ...หากให้แสดงความเห็นก็ขอยกตัวอย่างแผนผังมากล่าวสักนิด เพื่อคนที่ศึกษาเมื่อได้เข้ามาอ่านบันทึกร่วมด้วยจักได้รับความรู้ไปพร้อมๆ กัน...

จาก ครูบ้านนอก.คอม

สีชมพูคือ คำที่สัมผัสกัน ตามความหมายของกาพย์ฯนี้ ท่านกำหนดคำไว้ ทั้งหมด ๒๘ คำ มีทั้งหมด ๗ วรรค พึงจำไว้คือ วรรคละ ๔ คำ สิ่งที่กำหนดหรือบังคับหลักของกาพย์ฯนี้คือ คำท้ายบทต้น (ธี) กับคำท้ายวรรคสามของบทที่สอง ด้านล่าง (มี) ต้องสัมผัสกัน คำอื่นๆ ก็ไม่บังคับชัดเจน...

คำท้ายบทต้นของคุณครูคือ (อ่าน) ส่วนคำท้ายวรรคสามของบทที่สองคือ (หลาน) ไม่สัมผัสกันตรงที่วรรณยุกต์ ควรจะเป็น (ด่าน,ผ่าน,ห่าน) ใช่ไหมครับ...

ปัจจุบันในวิกิพีเดียแสดงไว้ว่ามีผู้แต่งตามแบบแผนผังด้านล่างนี้มากที่สุด คือ มีทั้งสัมผัสท้ายและสัมผัสภายในระหว่างบทของวรรคที่ ๔ และที่ ๕ ...

จากhttp://th.wikipedia.org

เมื่อปลงหนังลง

ได้ชอบประสงค์.....................จะเล่นมินาน

แม้ใช้ในคน...........................ตระกลตระการ

จะเล่นบันดาล.......................บรรโดยหรรษา

นี้คือบูรณะ

นเรนทรพระ.........................ผู้เรืองฤทธา

ข้ารังริเอง............................เลบงโสภา

ให้เล่นเตือนตา....................ตระการทุกอัน

-สมุทรโฆษคำฉันท์ สำนวนพระมหาราชครู

ยังสามารถแต่งตามแนวของท่านสุนทรภู่ที่มีคำสัมผัสกันทุกวรรค ได้อีกด้วยก็เลือกเอาได้ตามใจชอบ...ลองพิจารณาดูละกันนะครับผม

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ อาจารย์นงนาท สนธิสุวรรณ

"กำลังใจที่ได้รับทำให้มีพลังใจค่ะ"


เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ คุณ"พี่หนาน"

ขอบคุณค่ะที่ให้คำแนะนำ กระจ่างชัด พร้อมทั้งแผนผัง ยกตัวอย่าง

โดยพื้นฐานแล้วผู้เขียนมีพื้นกาพย์กลอนน้อยและไม่ได้จบด้านภาษาไทยโดยตรง แต่ด้วยความรักในความเป็นไทย รักภาษาไทยจึงอยากหัดเขียน ขอบคุณ"พี่หนาน"ครูกลอน ที่ให้คำแนะนำมาตลอด

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ อาจารย์ อ.นุ ที่มอบดอกไม้ให้กำลังใจค่ะ