พี่เคยสัญญากับน้องว่า...

หากวันไหนที่พี่พบของเล่นญี่ปุ่นที่น้องอยากได้...พี่จะซื้อให้น้อง

...

วันคืนล่วงเลยผ่านไป

พ่อยังได้ยิน...น้องทวงของเล่นญี่ปุ่นทางสายโทรศัพท์... ที่พี่เคยบอกว่าจะซื้อให้น้องเสมอ

..

..

ข้าพเจ้าคิดทบทวนเรื่องดังกล่าว ด้วยการนึกย้อน.....ภาพอดีตของตัวเอง

วัยวานเมื่อครั้งยังเล็ก...เสียงก้องอยู่ในหูของข้าพเจ้าเสมอที่พ่อเคยสัญญากับข้าพเจ้าว่า..จะซื้อตุ๊กตาหุ่นยนต์ไขลานมาให้

ข้าพเจ้าไม่เคยลืมเลือนคำพูด....ที่พ่อพูดกับข้าพเจ้าเลย

..

วันแล้ว...วันเล่า.......................

.............................................

..............................................

ข้าพเจ้าก็ไม่เคยเห็นหุ่นยนต์ในฝันและจินตนาการของข้าพเจ้า..........จากมือของพ่อ

และแล้ว...อยู่มาวันหนึ่ง

พ่อก็ยื่น...สิ่งนี้ให้แก่ข้าพเจ้า

..

..

นาฬิกาปลุกพร้อมปฎิทินพลิกหมุน ที่พ่อซื้อมาจากหาดใหญ่ เมื่อกว่าสี่สิบปีที่แล้ว

..

รู้มั้ย!!!....ข้าพเจ้ารู้สึกเช่นไร?

ข้าพเจ้าดีใจนะ...แม้นว่าหุ่นยนต์ในฝันในจินตนาการของข้าพเจ้าจะละลายหายไป

แต่สิ่งที่ข้าพเจ้าได้รับ...สามารถทดแทนคำมั่นสัญญาที่พ่อไม่เคยลืมว่า...จะมอบสิ่งใดให้ข้าพเจ้า

...

พ่อบอกว่า...นาฬิกาปลุกนี้ พ่อซื้อให้แทนหุ่นยนต์ที่พ่อเคยสัญญาไว้กับลูก

...

ข้าพเจ้า...ระลึกอยู่เสมอว่า....ในคำมั่นสัญญานั้นมันมีค่า และมีความหมายเพียงใด?

..

และข้าพเจ้าจะรอคอยสิ่งนี้....สิ่งที่ที่พี่ชายสัญญาไว้กับน้องสาว

..

ข้าพเจ้าจะรอดูหัวใจของลูกทั้งสองว่า... "ในส่วนลึกนั้น ..................เป็นเช่นไร?"