ความสำเร็จของการสร้างบัณฑิตของมหาวิทยาลัย ในสายตาอาจารย์มหาวิทยาลัย (ประเมินอย่างไวๆ)

อ.ต๋อย
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

วันที่ ๑๒-๑๓ พ.ย. ๒๕๕๗ ผมมีโอกาสไปเรียนรู้ ด้วยวิธีศึกษาดูงาน มหกรรมธรรมศาสตร์ ที่เรียกว่างาน "ธรรมศาสตร์เพื่อประชาชน" หลายอย่างผมได้เรียนรู้แบบเปิดกระโหลก หลายอย่างถือเป็นตัวอย่างที่สร้างความมั่นใจให้ตนเองว่าสิ่งที่ทำมานั้นถูกทางแล้ว ถ้าถามว่าใครคือคีย์ให้ ม.ธรรมศาสตร์ มาถึงขนาดนี้ คำตอบคือ คนดีวันละคนท่านหนึ่งที่ ศ.นพ.วิจารณ์ พานิช ยกย่องไว้ที่นี่ คือ ผศ.ดร.ปริญญา เทวานฤมิตรกุล


ผมกลับมาพร้อมกับ "ไอเดีย" และ "แรงบันดาลใจเต็มเปี่ยม" ที่จะเรียนรู้จากท่าน การสืบค้นพบคลิปวีดีโอ ๓ ตอน ในบทบาท"วิทยากรกระบวนการ" เรื่อง Active Learning ที่มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์เชิญท่านไปพัฒนาอาจารย์เมื่อต้นปีที่ผ่านมา ผมตั้งใจดูแบบละเอียดจึงได้ประโยชน์เต็มที่ หากสนใจเชิญคลิกไปดูครับ (part 1, part 2, part 3)

ผมประทับใจวิธีการ "ประเมินอย่างไว" ว่า มหาวิทยาลัยไทยบรรลุเป้าหมายของการสร้างบัณฑิตหรือไม่ ท่านสรุปเป้าหมายเป็น ๔ ประเด็นหลังจากใช้วิธีการกำหนดแบบมีส่วนร่วม แล้วสำรวจโดยการถามความเห็นอาจารย์จำนวน ๔๗ ท่าน โดยการให้ยกมือแล้วนับ ผลการสำรวจเป็นดังตารางครับ



คำถามต่อไปคือ ทำไมถึงเป็นอย่างตารางนี้ คำตอบที่ท่านเฉลยคือ ....เพราะวิธีการสอนแบบเลคเชอร์... นับเป็นการนำสู่ความตระหนักในใจว่า ทำไมต้องเปลี่ยนวิธีการสอนในมหาวิทยาลัยไทยที่ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน มุมมองเชิงวิพากษ์ต่อการพัฒนาการเรียนรู้ในปัจจุบัน



ความเห็น (0)

หมายเลขบันทึก

580586

เขียน

16 Nov 2014 @ 21:11
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
ดอกไม้: 2, อ่าน: คลิก