ก็เป็นอีกครั้งที่ไปนิเทศ และ เยี่ยม ประเมิน โรงเรียนที่จัดกิจกรรมส่งเสริมการอ่านและห้องสมุดโรงเรียน ซึ่งเป็นเรื่องที่สนับสนุนให้มีการดำเนินการต่อเนื่อง หลายสิบปีมาก็เห็นการเปลี่ยนแปลงมากมาย แต่ก่อน เป็น ศึกษานิเทศก์ใหม่ๆ ไป โรงเรียนไหน ก็ไม่มีห้องสมุด เราก็นึกแปลกใจว่า ที่บ้านเรา ยังมีชั้นวาง มีห้องสมุด ในบ้าน แต่โรงเรียนแท้ๆ กลับไม่มี ผ่านมาอีกสิบ ปี พูดได้ว่า ทุกโรงเรียนมีห้องสมุด แต่ ยังไม่ถึงขั้นว่า จะมีความหลากหลาย กิจกรรมมากมาย แต่ก็เป็นแหล่งเรียนรู้ อีกทางเลือกหนึ่งสำหรับเด็กๆ กิจกรรมประเมิน โรงเรียนจะเตรียมความอลังการ ไว้ให้ดู แต่ จิตวิญญาณของผู้นิเทศ กลับมักจะค้นหาเรื่องราวเล็กๆ แต่เป็นเรื่องดีๆ มากกว่า กิจกรรมดีๆ ในโรงเรียน ถึงแม้จะเป็นเรื่องเล็ก แต่สร้างความ ประทับใจกับผู้นิเทศ .... เช่น
แม่ลูกแต่งนิทาน .โรงเรียนบ้านม่วงวิทยายน
เป็นเรื่องราว ผูกพันระหว่าง ผู้ปกครองกับนักเรียน ที่จะช่วยกันแต่ง นิทาน ช่วยกันวาดภาพ ลงสี สิ่งที่มากกว่า สมุดเล่มเล็กนั้นคือ ความผูกพัน สายสัมพันธ์ระหว่างครอบครัว ..คุณค่า อยู่ที่สายสัมพันธ์ระหว่างครอบครัว
กิจกรรมวางทุกงานอ่านทุกคน ซึ่งเป็นเรื่องพูดกันมานานแต่หลายโรงเรียนหยุดทำแล้ว แต่ที่นี่ โรงเรียนนาจำปา กลายเป็นวัฒนธรรมของโรงเรียน ทุกวันเวลา 10.00 น. ครูทุกคนต้องหยุดสอน นร.ต้องหยุดเรียน 10 นาที เพื่ออ่าน และจดบันทึก
บันทึกถึงลูกจากแม่ถึงครู : โรงเรียนสะอาดไชยศรี
บันทึกสิ่งที่ผู้ปกครองอยากเขียนถึงลูกหลังจากที่ได้อ่านหนังสือเล่มเล็ก ถึงคุณครู เป็นอีกเรื่องราวที่น่ารัก
สร้างมูลค่าภาพเขียนของนักเรียน : โรงเรียนกุดครองวิทยาคาร
โรงเรียนมีครูศิลปะ ที่ สามารถฝึกฝนนักเรียน จนได้รับรางวัลชนะเลิศในระดับประเทศหลายรายการ ครูที่เป็น coach ระดับนี้ได้ไม่ใช่ คนธรรมดา และที่ สำคัญ ครูใน รร.มีการเชื่อมโยงจุดเเด่น บูรณาการ ในเรื่องของการวาดภาพ เข้ากับ กลุ่มสาระต่างๆ ได้อย่างกลมกลืน เหลืออย่างหนึ่ง คือ การสร้างมูลค่าของภาพ สู่งานอาชีพ ที่โรงเรียนไม่เคยทำ เป็นสิ่งที่ โรงเรียนคิดอยากจะทำ
