​พระคุณครูl ครูกอดแม่

พระคุณครูl ครูกอดแม่

วันนี้แม่มาวัด ภาพประทับใจ คือ แม่ครูและแม่ กอดด้วยความพลังความรักและเมตตา

เป็นผู้ที่เหน็ดเหนื่อยกับการสอนให้ชีวิตและจิตวิญญาณหนูทั้งสองท่าน

ใจขณะนั้นอ่อนยวบลง เพราะใจหนูหยาบมาก ๆ เอาแต่ใจตนเอง

แต่ภาพงาม ๆ นั้น รู้สึกซึ้งที่ได้ซึมซับ

ครูแชร์ให้แม่ฟังเรื่อง “หนูสอนยาก”

เป็นความรู้สึกได้ถึงความเมตตาที่ครู รักษาใจแม่

เกิดคำถามย้ำ ครูทำให้ดูเป็นตัวอย่างมาตลอด แล้วใจนี้หล่ะ

เมื่อไหร่จะเลิกหยาบกระด้าง

ครูเมตตาย้ำให้ฟังอีกว่า

“แค่หนูเหนื่อยมากขึ้นอีกนิดหนึ่ง คนอื่นก็จะสบาย”

ในความเป็นจริงทุกวันนี้หนูยังเห็นแก่ตัว เห็นแก่สุขส่วนตัว เขียนย้ำกับตนเอง

เดินเข้ามาเจอแม่รี ใจระลึกว่า นี่ถึงกับสามแม่เลยนะ ที่เสียสละเพื่อหนู ค้ำชูตลอดเส้นทาง

ได้เรียนรู้อะไรกับตนเองบ้าง

ได้เห็นใจหยาบกระด้าง ที่อ่อนหยวบลง

แต่มันหยาบจริง ๆ เพราะเพียงไม่กี่ขณะก็ขยับมา ณ ที่เดิม

เกิดคำถามกับตนเอง แค่นี้เองเหรอติ๋ว

ใจแกมีแค่นี้เองหรือ กับการตอบแทนผู้ให้ชีวิตและจิตวิญญาณ

เพราะตัวกู ที่มีมาก สั่งสมมามาก เชื่อตัวเองมามาก

ทำให้อะไร ๆ แย่ลงอย่างทุกวันนี้

หัดเลิกเชื่อตัวกู แบบสู้เอา พูดง่ายเพราะจิต ติดการสร้างภาพ แล้วมันก็ไม่ทำ

แต่นี่คือ การเดินทาง ไม่ฝึก ไม่หัด ก็ไม่เป็น

สาธุเจ้าค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน พระคุณครู



ความเห็น (0)