ไม่อยากเป็นครูแต่ก็ต้องเป็น

Que Sera
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

เริ่มรับราชการ พ.ศ. 2523 ในลักษณะเหมือนคนที่โดนถีบตกน้ำเพื่อให้ลงไปช่วยคนที่กำลังจะจม นึกภาพออกมั๊ย
แบบไม่มีอะไรจะทำน่ะ ไม่เคยคิดเคยฝันว่าจะมาเป็นครู เพ้อเจ้อมากกว่านั้นอีก ตอนครูแนะแนวม.6 สำรวจอาชีพว่าอยากเป็นอะไร
คำตอบคือ "นักสังคมสงเคราะห์" 
ครูแนะแนวแนะนำว่า เป็นอาชีพที่ดีแต่ไม่เหมาะกับการทำมาหากิน เพราะเงินเดือนน้อย เผลอๆ จะโดนสงเคราะห์เสียเอง

อาชีพต่อมาที่ใฝ่ฝัน ก็ พยาบาล เพราะจะได้มาดูแลพ่อแม่ แต่ก็สอบเข้าไม่ได้ เพราะไม่เก่งคณิต วิทย์ ไม่ชอบท่องหนังสือ

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ในที่สุด เวรกรรมที่ทำมาก็นำพาให้มาเป็นครู เพื่อนชวนไปสอบที่ร.ร.สตรีวิทยา ก็เฮไปตามเพื่อน คนชวนมาสอบไม่ติด เรากลับติดสำรองอันดับ 2 แล้วก็โดนเรียกตัว จบมหา'ลัย ปี 23 ได้งานปี 23
เรียนคณะวิทยาศาสตร์ อักษรศาสตร์ ม.เกษตรศาสตร์ ไม่มีวุฒิครู แต่สมัยนั้น เค้าไม่ได้เข้มงวดอะไรมากนัก สอนแบบบอก แบบติวน่ะแหละ ไม่มีหลักเกณฑ์ ไม่มีเทคนิคอะไรมาก

รับราชการครั้งแรกที่ร.ร.เทเวศร์วิทยาคม หลังห้องสมุด สอนได้เทอมเดียว โรงเรียนต้องเวนคืนที่ให้กรมศิลปากร
เป็นเรื่องดีนะ เพราะครูได้เลือกไปสอนโรงเรียนไหนก็ได้ ใกล้บ้าน
เราเลือกไป ร.ร.เก่าสมัยเด็ก ร.ร.สตรีนนทบุรี แต่ไม่ได้ เพราะบ้านเราใกล้ ร.ร.รัตนาธิเบศร์มากกว่า
แล้วก็ย้ายมาร.ร.บางบัวทอง
แล้วก็มาอยู่ที่ ร.ร.บัวแก้วเกษร ปทุมธานีเป็นที่สุดท้าย

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน จนกว่าจะถึงวันนั้น



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

ตามมาทักทายและให้กำลังใจอาจารย์

รออ่านอีกครับ

เขียนเมื่อ 

เกือบเหมือน..เลยเจ้าค่ะ..แต่อิฉัน..ได้อาชีพครูประทังชีวิต..แถม..นศ.ที่สอนไป..จำหน้าไม่ได้..ยืนรอรถเมล์อยู่..มา ทักทายแถมชมซ๊ะอีกว่า.."เธอน่ะเป็นครูดีที่สุด.."..ตั้งแต่..ฉันจบแล้ว..มามีอาชีพครู..และเห็นๆมา.อ้ะะ...

(แวะมาทักทายและ..ขอขอบคุณ..อาชีพ..เรือจ้าง..พายเรือส่งข้ามผู้ศึกษา..เจ้าค่ะ)..มีทั้งเกือกมีทั้งเกียรติ..น่ะเจ้าค่ะ..

เขียนเมื่อ 

Many million thanks ค่ะ
คบเพื่อนดีเป็นศรีแก่ตัว ตามตำราจริงๆ