การที่ย้อนกลับไปดูบันทึกเก่าๆ เพื่อจะได้เรียนรู้ว่าช่วงที่จิตตกนั้น  เรามีการบันทึกไว้อย่างไรบ้าง มีการฝึกดูลมหายใจอย่างไร และเราจะผ่านพ้นห้วงเวลาแห่งความหมองหม่นไปได้อย่างไร

   วันนี้ได้ดูปัจจุบันของตัวเองมากขึ้น ในวันเวลาที่เท่าๆกันของทุกๆวัน ได้หักห้ามความคิดที่จะนำพาความหมองหม่นมาสู่ตัวเองได้อยู่บ้าง และมากกว่าทุกๆวัน

   จึงพอจะรู้สาเหตุแห่งทุกข์ที่เกิดขึ้นว่า เพราะเราห่างหายไปจากการฝึกนี้เอง...

    เราควรจะต้องฝึกให้มาก

    ฝึกอยู่ตลอดเวลา ของลมหายใจ

   ดังที่ตั้งชื่อบันทึกว่า ...ลมหายใจ....

..................

15 ตุลาคม 2557

พ.แจ่มจำรัส