แม่

๒๖ ปี ผ่านไป สำหรับคำว่า "แม่" ที่ฉันได้ยินจากปาก

ของลูก ๆ (พี่ภัคร + น้องเพรียง)...คงเป็นบุญที่พวกเรา

เคยสร้างร่วมกัน เราจึงได้มาพบกันเป็นแม่ - ลูก กันในภพนี้

ขอบคุณลูก ๆ ที่เป็นเด็กดีในสายตาแม่...มีความกตัญญู

อ่อนน้อมถ่อมตน...มีความรัก ความห่วงใยให้กันอย่างเสมอมา

แม่ภูมิใจในฐานะที่แม่เป็นแม่...แม่ได้ทำหน้าที่ของแม่อย่าง

เต็มที่ ถึงแม้ว่าในสมัยที่พวกหนูยังเด็ก ๆ นั้น แม่จะไม่ได้ให้

ความอบอุ่นต่อพวกหนูมากนัก เพราะอาชีพรับราชการ ทำให้

พวกเราต้องห่างไกลกัน...แต่มันก็เป็นเพียงชั่วระยะเวลาหนึ่ง

เท่านั้น...มา ณ บัดนี้ พวกเราได้อยู่ใกล้กัน ไม่ห่างไกลเช่น

เมื่อก่อน...เป็นเพราะพวกหนูโตขึ้น รับรู้ถึงความเป็นพ่อ - แม่คน

หนูจึงรู้ซึ้งถึงคำว่า "แม่"...เรียกว่า "พวกเราเป็นครอบครัวที่อบอุ่น"

แม่ทำหน้าที่ของแม่ เท่าที่แม่จะทำได้ คอยบอก คอยสอน

ในสิ่งดี ๆ ให้กับพวกหนูเสมอมา ทั้งยังให้โอกาส ให้ข้อคิด

ในการดำเนินชีวิต ให้อิสระทางด้านความคิด ให้หัดตัดสินใจ

ได้ด้วยตัวหนูเอง เพราะแม่รู้ว่า ในอนาคต แม่คงไม่อาจอยู่กับลูก

ไปได้ตลอดกาล เราคงต้องพลัดพรากกันสักวัน...ดังนั้น

แม่จึงสอนให้ลูก ๆ ของแม่เป็นผู้ใหญ่ หัดคิด หัดวิเคราะห์ได้

ด้วยตัวของพวกหนูเอง คอยใส่ข้อคิดให้กับพวกหนู

ในอนาคต พวกหนูต้องอยู่ได้ด้วยตัวของหนูเอง...

ให้หัดเรียนรู้ "ชีวิต" ความเป็นจริงของชีวิต ธรรมชาติของ

การได้เกิดมาเป็นมนุษย์ หัดให้มีความรัก ความโอบอ้อมอารี

ความอ่อนน้อมถ่อมตน การไม่ลืมตัวว่าเราเคยมาจากดิน

เมื่อสูงส่งก็ไม่ลืมรากเหง้าของตัวเอง...สอนให้รู้ว่า ตัวเราเอง

เป็นใคร มาจากไหน ไม่ลืมตัว สอนให้ทำประโยชน์ต่อสังคม

แม่จะทำให้ลูก ๆ ได้เห็นตัวอย่าง เป็นตัวอย่างมากกว่าที่จะไป

พร่ำบอก หรือบ่นให้หนูฟัง...เพราะแม่ไม่ค่อยช่างพูด แต่จะมอง

ด้วยสายตา สีหน้า แววตาของแม่ มันจะสื่อออกมาให้พวกลูก ๆ

ได้เข้าใจในเจตนาที่ดีของแม่เอง...บางครั้งไม่พูด แต่แม่จะทำ

ให้ลูก ๆ เห็น ๆ เพื่อเป็นตัวอย่าง เพื่อให้ลูก ๆ นำมันไปปฏิบัติ

เพราะแม่คิดว่า...อย่างน้อย พวกลูก ๆ เห็น มันก็คงติดตาและ

ฝังลึกอยู่ในความทรงจำของลูก ๆ บ้าง ยามที่แม่ลาลับจากโลก

ใบนี้ไปแล้ว...

แม่ภูมิใจกับการที่แม่มีลูกชาย ๒ คน...ลูก ๆ ทำให้แม่เห็นว่า

การเป็นแม่คนไม่ใช่เรื่องง่าย...ใช่ว่าแต่จะมีลูก...แต่ลูก ๆ ทำให้

แม่มีความอดทน อดกลั้นต่อสิ่งต่าง ๆ ทั้งปวง...ลูกของแม่ไม่ใช่

ผู้หญิง ความอ่อนหวานจึงไม่ค่อยเห็น ทำให้แม่ต้องกลายเป็น

ผู้หญิงแกร่ง...เข้มแข็ง หนักแน่นเหมือนผู้ชาย...ขอบคุณใน

ความรักที่ลูก ๆ มีให้กับแม่ และไม่ทำให้แม่ผิดหวัง

ความดีที่ลูกกระทำต่อแม่ มันจะส่งผลให้ลูกเป็นคนดีในอนาคต

ขอขอบคุณที่พวกเราได้มาเป็นแม่ - ลูกกัน

(แม่บุษ + พี่ภัคร + น้องเพรียง)...แถมมีลูกสาวอีก ๒ คน คือ

น้องอ้อมและเจ้าฟ้าคราม (ลูกและหลานย่าอีกคน)

วันแม่ปี ๒๕๕๗ นี้ แม่ขอให้ลูก ๆ เป็นลูกที่ดีและน่ารักแบบนี้

ตลอดไป...

รักลูก ๆ ของแม่มากจร้า...

จาก..."แม่บุษ"

๗ สิงหาคม ๒๕๕๗