เดินทางสู่มักกะ
มัสยิด "อาบารอะลี" ซึ่งเป็นสถานที่เหนียต การทำอุมเราะห์ฮัจ
หลังจากนั้นเวลาประมาณเกือบเที่ยงเราเริ่มออกเดินทางไปมักกะ ค่อยๆ ทะยอยกันออก เพราะรถบัสหลายคัน ต้องมารับเราทั้งบริษัทจะนะทราเวลแอนทัวร์ ซึ่งมีหลายแซะซ์มากประมาณ 300 กว่า คนรถออกจากโรงแรมไปถึงมัสยิดที่เหนียตหรือตั้งจิตอธิษฐาน เพื่อทำอุมเราะห์ฮัจญ์ที่มัสยิด"ซุลฮุไลฟะฮ" หรือที่เรียกในปัจจุบันว่า “อาบารอะลี "
ถ่ายกับคุณหมอวี (รพ.กรุงเทพ หาดใหญ่) คะ
แวะข้างทาง เข้าห้องน้ำ เจอเม็ดฝนด้วยคะ ไม่น่าเชื่อ
จากนั้นเราออกเดินทางแวะทานข้าวเที่ยง และถึงมักกะประมาณ 5 ทุ่มคะ พอมาถึงมักกะ เข้าพักโรงแรม อัลฮัมดูลิลละสุดๆ คะ เราได้พักห้อง 2 คน ชั้น 9 ห้อง 901 กว่าจะเข้าที่ได้ ก็เกิอบตีหนึ่ง ตอนนั้นนั่งดูทีวีบนรถ เห็นลานเตาวาฟว่างมากเลยคะ เราเลยจะไปเตาวาฟให้เสร็จเลยคะ ที่สำคัญ เมื่อเราเข้าแผ่นดินฮารอม เราสมควรจะไปเตาวาฟก่อนด้วยคะ และเราก็อยากเห็นบัยตุลเลาะห์สุดๆ ด้วยคะ
อ.ชัยรัตน์เพิ่งออกจากห้องน้ำคะ
เรามาถึงมักกะชุดแรกๆ เหมือนกัน หลังจากเอาของขึ้นบนห้องเรียบร้อย เราก็ลงมาเพื่อไปเตาวาฟ และทำอุมเราะห์ให้เสร็จเลยคะ ครั้งแรก เรานัดไปกับบาบอแอ กับมะมาฟาดิล๊ะ จะนะ คะ ไปกันหลายคน นีเป็นครั้งแรกที่เราต้องไปเห็นบัยตุลเลาะห์ ตื่นเต้นสุดๆ คะ ตอนที่เดินไป บอกน้องย๊ะว่าพี่ยามึนหัวมาก เดินจะไม่ไหวแล้วคะ น้องย๊ะบอกว่าพี่ยาต้องเข้มแข็งนะ ย๊ะยังไหวคะ ไม่เป็นไรเลย พอไปถึงและเห็นบัยตุลเลาะห์ ทุกอย่างหายเป็นปลิดทิ้ง ภาพด้านหน้า พล่ามัว เพราะเต็มไปด้วยน้ำตา มีแต่ความสุข ความอิ่มใจ มาถึงละหมาดสุนัต ลงเตาวาฟ คนไม่เยอะคะ เป็นเตาวาฟ แรกของเรา แต่วันนั้น น้องย๊ะ ไม่ไหว อาเจียน และปวดหัวมาก เตาวาฟได้ 2 รอบตัองหยุดพัก พาน้องย๊ะไปอาเจียร นั่งพัก เตาวาฟต่อ ได้ 6 รอบ น้องย๊ะก็เป็นอีกครั้งหนึ่ง อัลเลาะห์ทดสอบจริงๆ สำหรับเรา แต่ดิฉันต้องช่วยน้องย๊ะก่อน หลังจากนั้นเตาวาฟต่อจนเสร็จ แล้วละหมาดสุนัตหลังมากอมอิบรอหีม ส่วนบังกับบังเซอร์ เข้าละหมาดสุนัตในรางทอง
เนินมัรวะคะ นั่งหมดแรงอยู่ตรงนี้เลยคะ
หลังจากนั้นก็ไปเดินซะแอ ระหว่างเนินซอฟา กับเนินมัรวะ 7 เที่ยว เป็นระยะทางประมาณ 3 กม. น้องย๊ะเดินแทบจะไม่ไหว แต่ยาก็ช่่วยน้องจนเสร็จ เดินไปร้องไห้ไป สามีของเราทั้งสองคน ไม่รู้หายไปไหน เดินจนเที่ยว เสร็จแล้วขลิบผมที่เนินมัรวะ เป็นการเสร็จพิธีอุมเราะห์ฮัจญ์ น้องย๊ะละหมาดซุบฮ์ แล้วนอนหลับที่เนินมัรวะเลย รอบังมารับ ตอนเช้ากลับโรงแรมคะ เหมือนเป็นฮิกมะอย่างหนึ่ง ที่อัลเลาะห์จะบอกให้เรารู้ว่า ตอนนี้พระนางฮาหยาดวิ่งหาน้ำ ระหว่างเนินทั้งสอง มันทุกข์และเหนื่อยแค่ไหน ปล่อยให้ลูกท่านนบีฯ อิลมาแอล ที่เพิ่งคลอด นอนร้องไห้อยู่ บอกได้คำเดียวว่าวันนั้น....รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ เดินกับน้องย๊ะ ร้องไห้ไปพลาง …..เหนือยแทบขาดใจ....ในการทำอุมเราะห์ฮัจญ์