เช้าไปวัด.... บ่ายเก็บมังคุดในสวนยาง คัดไว้ทำบุญอีก.... ที่เหลือแบ่งขายราคาถูก

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

ช่วงนี้ยายมาอยู่กับดวงใจเพื่อดูแลแม่ ที่สุขภาพค่อยดีขึ้นเรื่อย ๆ

และวันนี้เป็นวันเข้าพรรษา ดวงใจได้ไปทำบุญที่วัดข้างบ้านกับย่า กับอา และน้องอัน อัน

จากภาพ : พระประธานในศาลาโรงธรรมของวัดซอยสิบ ตำบลขุนทะเล อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี

องค์ขวามือสุด เป็นพระพุทธรูปที่ย่ากับปู่สร้างถวายวัดเมื่อ 2-3 ปีที่ผ่านมา

พอสายหน่อยหลังจากพ่อพอมีเวลา

ดวงใจได้ชวนยายไปเก็บมังคุดในสวนยาง ที่ปลูกไว้ร่วมสิบปีแล้ว

พืชทั้งสองชนิดนี้ อยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข

ผลิดอกออกผล กรีดต้นเอาน้ำยางไปขาย ได้ผลผลิตแบบทูอินวันกันเลย

(ราคามังคุดที่ขายขณะนี้ โลละ 25 บาท ส่วนยางพาราแผ่น ลดลงฮวบฮาบ เหลือโลละ ประมาณ 50 กว่าบาทเท่านั้นเอง

ราคามังคุดยังพอรับได้ แต่ราคายางแผ่นนี่สิ ลดลงจากเดิมเป็น กว่าเท่าตัวกันเลยทีเดียว อดเห็นใจชาวสวนที่ซื้อรถไว้ขับช่วงที่ยางราคาดีมาก ๆ ไม่ได้....มาวันนี้ ไม่รู้ว่าจะผ่อนกันไหวหรือไม่นะ?)

ยายของหลาน มิใช่ชาวสวนแบบพ่อ แต่ก็ชอบที่จะทำ

ส่วนดวงใจเป็นลูกมือเก็บผลมังคุดที่หล่นจากการสอยของยายและของพ่อ

(วิธีการสอยมังคุดแบบนี้ ไม่ถูกต้อง ผลมังคุดจะช้ำ หากขายเป็นกิจจลักษณะ จะไม่ได้ราคา วิธีการสอยมังคุด ต้องสอยลงตระกร้อ หรือไม่ก็ขึ้นเก็บลงใส่ถุงที่นำติดตัวขึ้นไป แล้วหย่อนเชือกลงมา ผลจะไม่ช้ำขายก็ได้ราคา)

เก็บได้สักพัก ดวงใจก็วิ่งกลับบ้าน เพราะยุง และอากาศร้อน และก็ตามด้วยยายที่เลยท่าจะไม่ไหวเช่นเดียวกัน

(อดคิดถึงพี่เพชร พี่ชายของน้องดวงใจไม่ได้ พี่เพชรขึ้นต้นมังคุดเก่ง ขึ้นขย่มต้นมังคุดแป๊ปเดียว ล่วงแทบหมดต้น)

ดังนั้น....ที่เหลือจึงเป็นหน้าที่ของพ่อ

สอยไปได้สัก 2 ต้น ฝนก็เทมาอย่างหนัก ( อย่าลืม! การเก็บมังคุด ไม่สมควรให้โดนฝน เมื่อทั้งไว้หลายวันจะทำให้เปลือกมังคุดแข็ง แกะกินไม่ได้) จึงจำเป็นต้องรีบเก็บมังคุดที่หล่นใต้โคนกลับบ้าน ก่อนโดนฝนเต็ม ๆ