GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

Eating Disorder and Phenomenal Woman

อ่านเจองานวิจัยชิ้นหนึ่งจากบล็อก (http://psychcentral.com/blog/archives/2005/09/30/eating-disorders-anxiety-go-hand-in-hand/) ผลวิจัยชี้ชัดคะว่า คนที่มีอาการ Eating Disorder โรคเครียดมักจะถามหา ดิฉันว่า ถ้าลองวิจัยเพิ่มเติมอีก ก็น่าจะพบว่า สาเหตุของการเป็น Eating Disorder ก็มาจะความเครียดนี่แหละ

จริงๆ แล้วก็เห็นออกจะบ่อยนะคะที่วัยรุ่นหญิงเอาจริงเอาจังมากกับความพยายามจะอดอาหารเพื่อลดน้ำหนักและเพื่อหน้าท้องแบนราบ ลองอ่านบทความนี้ดูนะคะ (http://www.ediets.com/news/article.cfm/cmi_1148690/code_12738) (นี่ถ้าดิฉันเรียนมาทางด้านการแพทย์นะคะ ดิฉันอยากเล่นเรื่อง Eating habits of Asian Women)

ดิฉันเคยลองถามนักศึกษาที่ดิฉันสอน (ซึ่งตัวเล็กๆ ทั้งนั้น) ว่า ทานอาหารกันอย่างไร นักศึกษาเหล่านี้ส่วนใหญ่จะตอบว่า ตอนเช้าจะไม่ทานอะไร จะทานตอนเที่ยงเท่านั้น งดน้ำตาลและไขมัน ส่วนตอนเย็นจะทานน้ำเต้าหู้ ถ้าหิวหน่อยก็จะทานส้มตำหรือของยำเป็นหลัก แล้วอย่างนี้จะเอาอะไรมาบำรุงสมองกันหละจ้ะหนูจ๋า ดิฉันต้องบอกให้ทานโปรตีนเยอะหน่อยและออกกำลังกาย

ดิฉันว่า ผู้หญิงส่วนใหญ่นี่เครียดกับการถูกวิจารณ์เรื่องรูปร่างนะคะ เพื่อนทักนิดทักหน่อย อ้วนนะ พุงออกนะ รับรองได้เลยว่า วันนั้นทั้งวันคงไม่ทานอะไรอีกแล้ว ไม่เท่านั้นนะคะ เสื้อผ้าผู้หญิงที่ขายๆ ตามแผงจตุจักรหรือแผงลอยต่างๆ ตัวมันเล็กมากต่างหาก (ดิฉันจึงไม่เคยใส่ได้สักครั้ง) ดูแล้วมันเป็นเหมือนแรงบังคับทางสังคมให้ปฏิบัติตามสิ่งที่ผู้อื่นกำหนด

คงต้องช่วยกันสอนเด็กวัยรุ่นกันหน่อยเถิดนะคะ ให้เขามีความมั่นใจในตัวเอง มี self-esteem และเข้าใจเรื่องหลักการที่ถูกต้องของการ Stay healthy

ดิฉันอยากจบบันทึกนี้ ด้วยบทกวีชื่อว่า Phenomenal Woman ของ Maya Angelou ผู้ซึ่งเป็นนักประพันธ์ในดวงใจของดิฉันมานานมากแล้ว

Phenomenal Woman เป็นบทกวีที่ช่วยให้ผู้หญิงมีความมั่นใจและเห็นคุณค่าภายในตัวเองมากกว่าร่างกายภายนอกได้ดีทีเดียว

PHENOMENAL WOMAN

Pretty women wonder where my secret lies.
I'm not cute or built to suit a fashion model's size
But when I start to tell them,
They think I'm telling lies.
I say,
It's in the reach of my arms
The span of my hips,
The stride of my step,
The curl of my lips.
I'm a woman
Phenomenally.
Phenomenal woman,
That's me.

I walk into a room
Just as cool as you please,
And to a man,
The fellows stand or
Fall down on their knees.
Then they swarm around me,
A hive of honey bees.
I say,
It's the fire in my eyes,
And the flash of my teeth,
The swing in my waist,
And the joy in my feet.
I'm a woman
Phenomenally.
Phenomenal woman,
That's me.

Men themselves have wondered
What they see in me.
They try so much
But they can't touch
My inner mystery.
When I try to show them
They say they still can't see.
I say,
It's the arch of my back,
The sun of my smile,
The ride of my breasts,
The grace of my style.
I'm a woman
Phenomenally.
Phenomenal woman,
That's me.

Now you understand
Just why my head's not bowed.
I don't shout or jump about
Or have to talk real loud.
When you see me passing
It ought to make you proud.
I say,
It's in the click of my heels,
The bend of my hair,
the palm of my hand,
The need of my care.
'Cause I'm a woman
Phenomenally.
Phenomenal woman,
That's me.

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): ข้อคิดของชีวิต
หมายเลขบันทึก: 5709
เขียน:
แก้ไข:
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (0)