สานเสวนารักการอ่าน ผ่านดนตรี บทกวี และนิทาน ที่ สสส.

วันนี้ผู้้เขียนได้มีโอกาสอันดีที่ได้ไปร่วมเสวนาที่ สสส. ในหัวข้อ "สานเสวนารักการอ่าน ผ่านดนตรี บทกวี และนิทาน" มีผู้เข้าร่วมเสวนาประมาณ 20 คน มีอาจารย์เกศินี อาจารย์พีรพัฒน์ หรือครูพีร์ ได้เชิญวิทยากรรับเชิญ 2 ท่าน คือ ครูชีวัน และ คุณกุดจี่ นักเขียนนักเล่านิทาน ได้มาเล่าประสบการณ์งานเขียนนิทานสำหรับเด็กๆได้อย่างน่าสนใจ

ครูชีวันกับหนังสือเด็ก ต่อทางรถไฟ....

ครูชีวันได้บอกว่าสิ่งที่สำคัญในการเล่านิทานหรือเขียนเรื่องเล่าสำหรับเด็กๆคือทำยังไงจะให้เด็กๆรักการอ่าน รักหนังสือ นั่นเท่ากับเด็กๆจะซึมซับนิสัยการอ่านอย่างค่อยเป็นค่อยไป

การเขียนนิทานภาพสำหรับเด็กๆของครูชีวันจึงเน้นภาพเล่าเรื่องมากกว่าการเขียนภาษาบรรยายภาพ ทำให้เด็กๆมีจินตนาการไปกับเรื่องราวนั้นๆได้ แม้จะอ่านหนังสือไม่ได้ก็ตาม

ส่วนคุณกุดจี่นั้นก็จะมีบทกวีและบทเพลงสำหรับเด็กๆ ที่เรียกว่าเหมาะสำหรับเด็ก ให้ได้ร่วมร้องง่ายๆ ใช้ภาษาที่ให้เด็กๆร่วมจินตนาการไปกับบทเพลง บทกวี เช่น บทเพลง ลูกโป่งสวรรค์ ที่มีหลากหลายสี ลอยไปลอยมา ให้เห็นภาพเลยทีเดียว

คุณกุดจี่ขณะเล่นกีตาร์ร้องเพลงสำหรับเด็กๆ...

คุณกุดจี่ได้ให้ข้อคิดเห็นอย่างน่าฟัง กรณีความไม่เหมาะสมที่ได้เห็นเด็กๆถูกครู ถูกผู้ใหญ่ให้ร้องเพลง เต้นรำกับเพลงที่อยู่ในกระแสสังคมของผู้ใหญ่ซึ่งไม่เหมาะกับเด็กเล็ก อย่างเพลงลูกทุ่งหลายๆเพลง

และหลายท่านในวงาสวนาก็ได้ให้ความเห็นเกี่ยวกับบทเพลงสำหรับเด็กที่ในยุคปัจจุบัน ที่รู้สึกจะหดหายไป อันเนื่องมาจากระบบธุรกิจในปัจจุบันไม่เอื้อต่อเพลงที่ไม่มีผลต่อกำไรในทางการตลาดเท่าไหร่

คณะผู้จัดเสวนา กำลังจัดมุมกล้อง....

มุมกล้องมืดที่มีอาจารย์เกศินีอยู่ในแสงเงาอันสวยงามนั้นด้วย(ต้องขออภัยด้วยถ่ายจากสมาทร์โฟนย้อนแสง).....

ที่รองแก้วน้ำเท่ๆเก๋ๆ...

หลังรับประทานอาหารร่วมกันเสร็จผู้เขียนก็ต้องขอขอบคุณอาจารย์เกศนี อาจารย์พีรพัฒน์ ที่ได้อาศัยนั่งรถตู้ออกมาที่ปากซอยด้วย แต่พอมาถึงปากซอยก็ต้องงง เพราะป้ายซอยหายไป ทั้งๆที่ตอนเช้ายังเห็นตั้งอยู่ดีๆ