การสูญเสีย
มักเป็นนัยแห่งการเริ่มต้นใหม่
...
สายลมที่ลอดผ่านหน้าต่าง
มาทักทายชีวิตในแรกเช้า
มักเป็นนัยแห่งการปลุกเร้าชีวิต
...
ฝนที่ตกโดยปราศจากเสียงคำรามของฟ้า
มักเป็นนัยแห่งการยืนยันว่า
เรื่องบางเรื่องของโลกและชีวิต
มักไม่มีปี่มีขลุ่ย
...
ความกล้าหาญ
มักเป็นนัยแห่งชัยชนะและการพ่ายพัง
ในตัวเอง
...
การเพียรพยายามที่จะลืม
มักเป็นนัยแห่งการบอกย้ำ
ให้จดจำ
...
การกลับคืนสู่อดีต
แม้เพียงเสี้ยววินาที
มักเป็นนัยแห่งการทบทวนชีวิต
ทุกๆสิ่งมีนันยะ ของเขาเองนะครับ
สบายดีไหมครับ
เข้าใจว่าช่วงนี้ฝนทางอีสานเริ่มตกแล้วใช่ไหมครับ
กะทัดรัดแต่คมมากๆ ค่ะอาจารย์
ทบทวน เพื่อก้าวหน้า ก้าวไปต่อ นะคะ ^_,^
...เป็นวัฏจักรนะคะ
ทุกนัยยะ ดูเหมือนจะเป็น "ภูเรา" นะครับ "ภูเขา" นั้นแท้จริงแล้วไร้ซึ่งนัยยะใดๆ
ครับ อ.ขจิต ฝอยทอง
ฝนตกตามฤดูกาล แต่ไม่ได้ต่อเนื่องเหมือนในอดีต
และที่สำคัญ ก็ยังตกไม่ทั่วฟ้า
สิ่งเหล่านี้เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติ เป็นชุดความรู้ที่เรามีทั้งรู้และไม่รู้
จนนำพาไปสู่การต้องดิ้นรนอย่างหนักหน่วงอย่างที่พบเจอในวันนี้ ครับ
ครับ อ.tuknarak
ถ้อยคำเหล่านี้ เป็นบันทึกสั้นๆ ในห้วงสั้นๆ ในเช้าสายๆ ที่เฝ้ามองปรากฏการณ์ชีวิตรอบตัวผ่านหน้าต่างในห้องพัก ครับ
ครับ พี่หมอ ธิรัมภา
ก่อนการเดินทางใหม่ หากทบทวนอดีตด้วยสติ จะเป็นพลังอย่างยิ่งใหญ่
ผมเองก็พยายามอยู่มากกับเรื่องเหล่านี้ ครับ
ครับ อ.Pojana Yeamnaiyana Ed.D.
ทุกอย่าง ก่อเกิด เปลี่ยนผ่าน ไปตามกลไกลของมันเอง
ครับ อ.ฤทธิไกร มหาสารคาม
ตัวเราเองคือนัยสำคัญของทั้งปวง..
และเราก็ล้วนดิ้นรนเพื่อข้ามพ้นหลุมดำแห่งเราเอง...
ขอบคุณครับ