เหนื่อย

" งานหนัก....ไม่เคย....ฆ่าคน " ได้

หนักเพียงใด....ใจพร้อมจะยอมสู้

ไม่เคยหวั่น ฟันฝ่า หาทางดู

ไม่นานรู้ หนทาง อย่างง่ายดาย




ยิ้มรับ กับงาน การศึกษา

หลายสิบปี มุ่งหน้า หาจุดหมาย

แม้เหน็ดเหนื่อย ก็สนุก สุขใจกาย

มีงานอีก    มากมาย  ท้าทายเรา




ความรู้    มากมี    ที่ศึกษา

ได้นำมา  ประยุกต์ใช้    ไม่สูญเปล่า

ทุกปัญหา   ไม่ว่า   หนักหรือเบา

ต้องนำเอา    มาแก้ไข    ไม่ละเลย




ทุกระบบ   ของงาน   การศึกษา

พัฒนา  ก้าวไป   ไม่วางเฉย

วิชาการ   ทั้งผอง   ต้องลงเอย

ผลงอกเงย    สำเร็จดัง   ที่ตั้งใจ




จากโ่รงเรียน   เล็กเล็ก   เด็กก็น้อย

จึงค่อยค่อย  พัฒนา   มาเติบใหญ่

พร้อมกับความ  " ศรัทธา" ของ  คนทั่วไป

ชุมชนให้    ความเชื่อถือ    ระบือนาม


 


ณ  วันนั้น   ต่างกัน   กับวันนี้

ชั่วสามปี    กลับกลาย   เป็นตรงข้าม

ไม่เหลือแล้ว    ความภูมิใจ   ในนิยาม

เหลือแต่ความ....เสื่อมทรุด ....สุดบรรยาย




วันนี้....ไม่เหนื่อยกาย....แต่ใจท้อ

ต้องทนต่อ....ภาพฝันจม....ล่มสลาย

เหนื่อย...หนัก...เหนื่อยใจ   ใช่เหนื่อยกาย

จึงต้องขอ....ระบาย....ไว้ตรงนี้...!



คุณมะเดื่อ

ลูกบิดกลายพันธุ์

09 / 06 / 57



หมายเหตุ    :   ภาพประกอบบันทึกนี้  อ่าวบางสะพานใหญ่   

             

ขอบคุณ เพลง ครวญ ประกอบบันทึกนี้ จาก YouTube