ร่างมารร่วงทรุดสลายวายชีวา

...พระอภัยเป่าปี่ครั้งที่สอง             คราวนี้ต้องสกัดยักษ์เมียรักหวง

ด้วยพระองค์ลงพลอยเรือลอยล่วง  แค้นในทรวงนางยักษ์ผัวลักจร

นางยักษ์เสกมนต์ร้ายให้เรือแตก     จนเรือแยกคนลอยนํ้าสลอน

พระอภัยหนีขึ้นเขาเกือบม้วยมร       อารมย์ร้อนยักษ์ร้ายปีนป่ายตาม

....พระอภัยตัดสินใจเป่าปี่แก้ว        เสียงเจื้อยแจ้วทำนองเหมือนร้องถาม

พี่เป็นมนุษย์น้องเป็นยักษ์ไยจักตาม ไม่ฟังห้ามน้องรักจักเสียใจ

ยยักษ์ไม่ฟังยังพยายามจะตามติด   พระทรงฤทธิ์เปิดนิ้วเอกวิเวกไหว

พวกโยธีผีสางนางมารร้าย              เสียวซ่านให้วาบวับซับซาบทรวง

เกิดง่วงงับหลับไหลไปตามกัน         นางมารันเหมือนถูกกรีดมีดหมอหลวง

ใจหวีดหวิวพริ้วซบตบตํ้าทรวง         ร่างมารร่วงทรุดสลายวายชีวา

.................*****************************************...

(

(สุนทรภู่สำนวนเดิม)         .........แล้วทรงเป๋าปี่แก้วให้แจ้วเสียง

                                          สอดสำเนียงนิ้วเอกวิเวกหวาน

                                           พวกโยธีผีสางทั้งนางมาร

                                           ให้เสียวซ่านซับซาบวาบหัวใจ

                                          แต่เพลินฟังนั่งโยกจนโงกหงุบ

                                          ลงหมอบซุบซวนซบสลบไสล

                                          พอเสียงปี่ที่แหบหายลงไป

                                          ก็ขาดใจยักษ์ร้ายวายชีวา

                          ******************************************************