เช้าวันที่๒๐ เมษายน ๒๕๕๗ ผมออกจากห้องพัก ๘๒๗ ที่สวนสามพราน เพื่อเดินออกกำลัง ด้วยความคาดหวังว่าจะได้ไปชื่นชมความงามของธรรมชาติในสวนด้านหลังของสวนสามพราน ผสมกับการดูแลสวนอย่างดี เพราะไม่ได้มาเดิน หลายปีแล้ว มาครั้งก่อนเมื่อเดือนกรกฎาคมปีที่แล้ว ก็เพียงมาขึ้นสวรรค์ริมแม่น้ำนครชัยศรี ดังใน บันทึกนี้

         แล้วก็ผิดคาด สวนด้านในหรือด้านหลังของสวนสามพรานโทรมไปมาก เข้าใจได้ทันทีว่าเป็นผลจาก น้ำท่วมใหญ่ปลายปี ๒๕๕๓ น่าจะก่อความเสียหายแก่สวนสามพรานมาก

        ผมมาสวนสามพรานเพียง ๒ ครั้ง หลังน้ำท่วมใหญ่ แต่มาเห็นเฉพาะด้านหน้า ซึ่งทางสวนสามพราน คงต้องป้องกันและฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว เพราะต้องใช้ต้อนรับนักท่องเที่ยว เพื่อหารายได้

          คราวนี้ไปเห็นด้านหลัง จึงได้เครื่องสอนใจเรื่องอนิจจังไม่เที่ยง สรรพสิ่งอยู่ในวัฏฏจักร เกิดขึ้น ตั้งอยู่ เสื่อม และดับไป สวนสามพรานโดนอุทกภัยไม่น้อย แต่เหลือร่องรอยในพื้นที่ด้านหลัง ที่ยังฟื้นฟูไม่เรียบร้อย ไม้ดัดเป็นรูปสัตว์ รูปตุ๊กตา ตามในบันทึกนี้ หายไปหมด

          แต่ความงดงามอย่างอื่นก็ยังอยู่เพียบนะครับ เสียดายที่ผมไม่ได้เดินไปชมสวนไม้หอม ไม่ทราบว่า ยังอยู่ดีหรือไฉน

          ขอบันทึกเรื่องร้านอาหารเป็นของแถม ค่ำวันที่ ๑๙ เม.ย. ๕๗ อ. วิมพาคณะผู้ไปร่วมประชุม จำนวนราวๆ ๓๐ คน ไปกินอาหารที่ร้านแพโพธิ์แก้ว ตั้งอยู่เชิงสะพานโพธิ์แก้ว อาหารอร่อยทุกอย่าง

วิจารณ์ พานิช

๒๐ เม.ย. ๕๗


คนหาปลา


ยอดจามจุรีถ่ายจากมุมสูง หาดูยาก


ไม้ดัดที่ริมเนิน


อีกมุมหนึ่ง


อาทิตย์อุทัยที่สวนสามพราน


งดงามยิ่ง

แพผักตบชะวายามเช้า


ช่อตะแบก

สวนกุหลาบ


เรือน้อยในสวนผักบุ้ง

ร่องรอยการต่อสู้ป้องกันน้ำท่วม


เรือนไทย


ตลาดน้ำก่อนเปิดตลาด



แจกันดอกไม้แสนงาม