ช่วงเวลา ๘ - ๙ น. ของเช้าวันที่ ๑๒ ก.ค. ๕๖ ผมได้ขึ้นสวรรค์ชั่วคราว ที่ริมแม่น้ำนครชัยศรี   ได้เสพสุนทรียะทั้งด้านจักษุประสาท โสตประสาท และปรโตโฆษะจากหนังสือใน Kindle PaperWhite

 

ผมไปถึงสวนสามพรานเวลา ๘ น. ก่อนการประชุมกลุ่มสามพรานถึง ๑ ชั่วโมงครึ่ง   หลังจากเข้าห้องน้ำ ผมก็ออกไปเดินที่ริมแม่น้ำ   ไปได้ชัยภูมิใกล้ๆ ตัวโรงแรม ที่ชายคาเรือนแพ และร่มต้นหูกวางใหญ่ 

 

ที่ต้นชมพูพันธ์ทิพย์ถัดไป มีลำโพงเปิดเพลงแจ๊สเบาๆ ไพเราะยิ่งนัก   ประกอบทัศนียภาพริมแม่น้ำที่เหมือนบ้านนอก   ไม่มีอาคารคอนกรีตรกตา   มีแต่ความสงบ และความงามตามธรรมชาติ   ลมพัดเอื่อยๆ ตลอดเวลา    ให้ความรู้สึกเหมือนอยู่บนสวรรค์

 

ในบริเวณมีผู้หญิงสูงอายุสวมชุดขาว หรือขาว-ดำเดินในลักษณะกึ่งเดินจงกรมอย่างสงบ ประปราย   คนหนึ่งถึงกับมานั่งที่หมู่เก้าอี้ไม้ใกล้ๆ ผมอย่างเงียบๆ   รู้สึกว่าทุกคนเคารพสถานที่ และสำรวม   ช่วงเวลาและสถานที่จึงมีความสัปปายะอย่างยิ่งสำหรับผม

 

น้ำในแม่น้ำไหลเอื่อยๆ พากอผักตบชะวาลอยล่องไปตามกระแสน้ำลง   บางกอมีนกปากห่างยืนหาอาหาร   ผมเดาว่าที่ใต้กอผักตบชะวามีปลามาอาศัยอยู่   จึงกลายเป็นแหล่งหากินง่ายๆ สำหรับนกปากห่าง

 

ทางสวนสามพรานทำแพไม้ไผ่กั้นริมน้ำเป็นแนว   ทำให้ด้านในของแพน้ำนิ่ง   ถ่ายรูปต้นไม้ตรงแพได้เงาในน้ำงดงามมาก

 

เมื่อคืนกะว่าจะเอากล้องถ่ายรูป Canon Supershot SX260 คู่ใจมาด้วย   แล้วก็ลืม   จึงต้องแก้ขัดถ่ายรูปด้วยโทรศัพท์ Galaxy Note 2  สำหรับจารึกบรรยากาศดั่งสวรรค์ในเช้าวันนี้

 

จาก Kindle PaperWhite ผมอ่านหนังสือเรื่อง  The Inquiring Organization. Tacit Knowledge, Conversation, and Knowledge Creation : Skills for 21st-Century Organization    เป็นหนังสือที่เมื่อผมอ่านตัวอย่างแล้วก็ตัดสินใจซื้อมาอ่าน   แม้จะเขียนมาเกือบสิบปีแล้ว และราคาแพง   แต่ผมติดใจว่าเขาบอกอะไรบางอย่างที่สำคัญ    ที่ผมจะอ่านแล้วเอามาบอกแก่สังคมไทย เกิดประโยชน์ 

 

เป็น ๑ ชั่วโมงที่ประทับใจยิ่งนัก

 

วิจารณ์ พานิช

๑๒ ก.ค. ๕๖

 

ความประทับใจแวบแรก

 

ลำน้ำนครชัยศรีที่เงียบสงบ

 

ภายในสวนสามพรานยามเช้าตรู่

 

น้ำนิ่งจนถ่ายรูปได้เงางามในน้ำ

 

วิวชนบทเช่นนี้ที่ผมชอบ

 

นกปากห่างหากินบนกอผักตบชะวา

 

คนหากินโดยเรือและเครื่องมือจับสัตว์น้ำ

 

ถ่ายรูปสุดท้าย ก่อนไปประชุม