ช่วงนี้ผู้เขียนทำงานในจุดทดสอบ Tests พิเศษ ซึ่งต้องบริหารจัดการเวลาเอง ดังนั้นช่วงว่างเล็กน้อยเลยขอเวลามานั่งเขียนบันทึก แต่บันทึกนี้ดูเหมือนจะไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องงาน...

 สองวันมาแล้ว ผู้เขียนและครอบครัวไปเที่ยวห้างใหญ่แห่งหนึ่ง เดินไปเดินมานายดำไปเห็นรองเท้ากีฬาคู่หนึ่ง ลดราคามีอยู่คู่เดียว จากราคา 499 บาท เหลือเพียง 199 ..


รู้สึกเอะใจอยู่เหมือนกันทำไมถูกจัง ???อดนึกถึงคำพูดพี่เม่ย อยู่บ่อย ๆไม่ได้ว่า "ของถูกของดีไม่มีในโลก" แต่นายดำก็ใช้เวลามองหาจุดตำหนิอยู่นาน น๊าน นาน หาเท่าไรก็หาไม่ยักเจอ ...สอบถามความเห็นผู้เขียนว่าถูกจังน่าซื้อ --อยากซื้อก็ซื้อ สำหรับผู้เขียนไม่ค่อยเป็นฝ่ายค้านน๊ะ เพราะไม่ได้ออกเงินเอง --

กลับถึงบ้านด้วยความที่เห่อของใหม่รีบเอาออกมาลอง

จึงได้พบ......ร่องรอยตำหนิ

ที่แท้ก็...........รองเท้าคนละเบอร์กัน (คาดว่าคนซื้อก่อนหน้านั้นคงหยิบผิดไปจึงเหลือเป็นที่ระลึกไว้ข้างละเบอร์ )

 
รองเท้าคนละเบอร์ข้างหนึ่ง 40 ข้างหนึ่ง 42

เอาน่ะ --ไหน ๆ ก็ใส่ได้ แม้ข้างหนึ่งจะหลวมสักนิด ข้างหนึ่งจะพอดี คิดซะว่าโชคดีน๊ะรองเท้าคนละเบอร์ห่างกันไม่มาก ถ้าเป็นรองเท้าข้างเดียวกัน(ขวา ก็ขวาเหมือนกัน หรือซ้ายก็ซ้ายเหมือนกัน) แบบนั้นล่ะแย่เลย...  

บทเรียนราคา (เกือบ)แพง เพราะจะว่าไป 199 ก็ไม่ได้แพงนัก บทเรียนนี้พวกเราไม่โทษใคร แต่จะเก็บเอาไว้คราวหน้าคราวหลังต้องดูให้ดีซะก่อน

 แต่ถอดรองเท้าทุกที นายดำก็อดเจ็บใจตัวเองทุกครั้ง

เอาน่า !! ขอนำมาเขียนบันทึกสักหน่อย เผลอ  ๆ ใครที่หยิบผิดไปอาจจะเอามาเปลี่ยนกันก็ได้