.

.

วันนี้อาจารย์ผู้ใหญ่อีกท่านหนึ่งได้เสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็ง
จึงขอไว้อาลัย และน้อมส่งดวงวิญญาณท่านสู่สุขคติภูมิ เทอญ

.

.

แต่ก่อนผมชอบไปร่วมงานที่มีความสุข เช่น งานแต่งงาน เป็นต้น

และจะพยายามหลีกเลี่ยงการไปร่วงานศพ 

เพราะตอนนั้นยังรู้สึกว่า งานศพ ทำให้จิตใจเราหดหู่ และมีความความสุขลดลง
.

.

แต่เมื่อได้เริ่มปฏิบัติธรรมแล้ว จึงทราบว่า 

การไปร่วมงานศพนั้น เป็นการฝึกปฏิบัติธรรมที่มีอานิสงส์ยิ่ง

เพราะสามารถทำให้ได้ฝึก มรณานุสสติ ใคร่ครวญ เข้าใจชีวิตที่ลึกซึ้งเข้าไปอีกหนอ

.

.

.

.

เราควรหาวิธีการเรียนรู้และฝึก มรณานุสติ

.

ผมเองก็ใช้เวลาอยู่หลายปี กว่าจะเริ่มเข้าใจ มรณานุสติ

ฝึกแรก ๆ ก็ไม่เข้าใจ กลัว และยังรับไม่ได้ 

ต่อเมื่อเริ่มรับได้ เริ่มเข้าใจ 

กำลังในการฝึกยังมีน้อย ทำให้เผลอลืมอยู่เสมอ ๆ

.

การไปร่วมงานศพนั้น จะช่วยให้เราพิจารณา มรณานุสติ ได้เร็ว และดีมาก หนอ

.

.

.

.

ในการฝึกมรณานุสติในช่วงแรก  (จนถึงทุกวันนี้)

ผมจะเชื่อมโยงกับเหตุในชีวิต หรือ ธรรมชาติ

เช่น การเชื่อมโยง เกิด แก่ เจ็บ ตาย หรือ มรณานุสติ กับ ตะวันตกดิน เป็นต้น 

.

ประมาณว่า ทุกครั้งที่ขับรถไป หรือมองไปเห็นตะวันตกดิน

ก็จะเชื่อมโยงว่า ชีวิตเราสักวันหนึ่ง ก็จะตกไป สิ้นไป ดั่งตะวันตกดิน

จึงควรเร่งรีบ สร้างบุญกุศลให้มาก ๆ หนอ

.

แล้ววันหนึ่ง เมื่อทุกอย่างพร้อม

ใจเราจะวางเอง หนอ