ภาษาหรือคำต่าง ๆ   ผู้คนเรานี่ช่างสรรหา สร้างคำ เขาเรียนว่า บัญญัติศัพท์  ก็เพื่อสื่อความหมายให้เป็นที่เช้าใจ   ความหมายเหล่านั้น  ผู้สื่อจะสื่อสารยามไหน  แลเพื่อให้ผู้รับเข้าใจด้วยประการใดนั้น สุดแท้แต่กาลเทศะ  หากผิดจังหวะคำดี ๆ ประโยคหรือศัพท์ดี ๆ  อาจถุกแปลความหมายไป  จนทำให้มิตรภาพที่เคยมีอยู่ต้องจืดจาง  หรือกลายเป็นเรื่องบาดหมาง  หรือถึงขั้นเลือดตกยางออกอาจเป็นได้   เพราะผู้คนยุครวดเร็วโลกไร้พรมแดนดูจะใจร้าย   ขาดการยับยั้งชั่งคิด

                      หลายสัปดาห์ที่ผ่านมา  เราถูกนักข่าวใหญ่ในพื้นที่ (รู้จักและเคารพแล้วยังคงเคารพอยู่เสมอ ) พี่เขาทักทาย  ขณะเมื่อเราไปซื้อของที่ร้านค้าไม่ไกลจากบ้าน   เขาทักทายว่า  " ลูกพี่มาหรือ ? "   เราเลยพูดไปในที่ลิ้นผู้ถามยังไม่ทันจะเก็บเข้าที่ว่า   ผมไม่มีลูกพี่  หากหมายถึงท่านนี้ ( ไม่ขอระบุชื่อ ) เขาเป็นผู้หลัก ผู้ใหญ่ เคยดำรงตำแหน่งสูง  เขาไม่ใช่ลูกพี่ผม  ได้ตอบไปอีกว่า  พี่คนคุ้นเคยกับคำว่าลูกพี่   ผมเองไม่คุ้นเคย เพราะผมเคยเคารพทุกคนไม่ว่ายากดีมีจน  ไม่นิยมการแบ่งฝ่าย แบ่งชั้นวรรณะ   ผู้ถามเลยสะดุ้ง  ก็โถ!!!  มาถามแบบนี้ได้  ปากเราก็เราหากพี่เขาสวนมาก็คงจะหลบไม่ทัน   คงเป็นกรรมของเรา (ทำอย่างไรได้ล่ะสัญชาตญานเราเป็นแบบนี้) เห็นอะไรไม่ชอบมาพากล  ไม่เก็บไว้เป็นต้องโต้แย้งไว้  ผู้พูดจะได้มีสติ  ( ไม่ถึงกับเปลี่ยนมิตรเป็นศัตรูเพราะอ่านทางดูทิศเป็น )