GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

อิสรา กายสิทธิ์ 03

วันแรกของการฝึกงาน
วันนี้ก็เป็นวันที่ต้อวมาฝึกงานเป็นวันแรก   ด้วยความตื่นเต้นมันก็เลยทำให้ผมตื่นขึ้นมาตั้งแต่ตี 5.45 ผมมาถึงที่ฝึกงานคือโรงพยาบาลศิริราชตอน 7 โมงกว่าๆ   ผมมาถึงที่ฝึกงานเปนคนแรก   ตอนแรกๆก็ยังงงอยู่ว่าตึกไหนนะคือตึกเทคโนฯผมก็ค่อยๆขับมอเตอร์ไซด์คู่ชีพของผมถาม รปภ.มาเรื่อยๆจนเจอตึกเทคโนฯ   พอเจอตึกเทคโนฯปุ๊บผมก็โทรหาเพื่อนๆว่าอยู่ไหนกันแล้ว พอโทรเสร็จผมก็ออกไปหาข้าวทานแล้วก็กลับมารอเพื่อนอีกสองคนที่ตึก   พอมากันครบพวกผมก็พากันขึ้นที่ที่ฝ่ายโทรทัศน์เพื่อไปรอคนที่จะมาดูแลพวกเราตลอดการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครั้งนี้   ระหว่างที่รอนั้นก็ได้มีการพูดคุยกับพี่บางคนในฝ่ายบ้าง   พี่เขาจะบอกถึงงานหลักๆในฝ่ายว่ามีอะไรบ้าง   แล้วส่วนใหญ่ฝ่ายโทรทัศน์งานก็จะหนักไปที่การถ่ายทำมากกว่างานตัดต่อ   จนถึงเวลา 9 นาฬิกา   พี่นิคมซึ่งเป็นหัวหน้าฝ่ายโทรทัศน์ก้อได้มาประชุมปฐมนิเทศน์   โดยที่มีลักษณะที่เป็นกันเองมากทำให้ผมหายตื่นเต้นไปมากทีเดียว   เริ่มพี่เขาก็พูดถึงงานที่พวกเราต้องทำกันหลักๆก็จะเป็นการถ่าย VDO  การตัดต่อ   และงานออกแบบปกของ VCD  และ DVD  โดยพี่เขาก็ได้ถามว่าใครถนัดอะไรกันบ้าง   ผมก็บอกพี่เขาไปว่าผมถนัดอยู่ 2 โปรแกรม   คือ   โปรแกรม Adobe Photoshop กับโปรแกรม Adobe illustrator ซึ่งเป็นโปรแกรมที่สามารถใช้ไปออกแบบปก VCD กับ DVD ได้                 หลังจากนั้นพี่นิคมก็ได้พูดเกี่ยวกับเรื่องการแต่งกายว่าฝ่ายนี้เขาแต่งกายกันสบายๆแต่ก็ควรรเยบร้อยนิดนึง   เพราะว่าการที่เราจะแต่งชุดนักศึกษาแล้วมาทำงานกับฝ่ายนี้นั้นจะไม่ค่อยสะดวก   และอาจจะไม่ได้รับความไว้วางใจจากพวกหมอ   หรืออาจารย์ที่สอนนักศึกษาแพทย์   เพราะเขาจะเห็นเราเป็นนักศึกษาฝึกงานเลยทำให้ไม่ไว้ใจในผลงานที่ออกมา   พี่นิคมเลยอนุญาตให้แต่งตัวเหมือนๆกับพี่ๆในฝ่ายได้   หลังจากนั้นพี่นิคมก็ได้ทำการแนะนำพี่ๆที่อยู่ในห้องให้พวกเรได้รู้จัก   ซึ่งหนึ่งในนั้นก็มีพี่เทคโนฯของเราอยู่ด้วย   ก็คือพี่เอ๋   ซึ่งพี่เอ๋เขาก็จะเป็นคนที่คอยเป็นคนนิเทศน์พวกผมด้วย   พอแนะนำเร็จแล้วพี่นิคมเขาก็พูดว่าอยู่ที่นี่ก็ไม่มีอะไรมากเพราะพวกเราอยู่กันเหมือนครอบครัว   ซึ่งมันก็ทำให้ผมรู้สึกสบายใจขึ้นมาก   และมันจะเป็นตัวช่วยให้ผมมีกำลังใจในการทำงานอย่างมากทีเดียว        พอเสร็จการปฐมนิเทศน์แล้วพวกผมก็ตามพี่เอ๋ไปที่ห้องตัดต่อ   ซึ่งก็เปรียบเสมือนที่อยู่ของพวกผมเลยทีเดียว   พอเข้ามาแล้วก็ได้พูดคุยกับพี่เอ๋   พี่เอ๋ก็ได้แนะนำพี่ๆในห้องตัดต่อให้ได้รู้จัก และถึงบอกว่างานส่วนใหญ่ก็จะเป็นการถ่าย VDO และจะแบ่งงานไว้ที่   Bord ในห้องฝ่ายโทรทัศน์   ว่าวันนี้มีอะไรต้องทำบ้าง   ทำที่ไหน   เวลากี่โมง   และไปกับพี่คนไหน   ซึ่งวันนี้ผมก็ได้ไปช่วยพี่นเรศ   ที่ต้องไปถ่ายการอบรมเรื่อง Principles  of Geriatrics  ที่ห้องบรรยายเฉลิม   พรมมาส   โดยรศ.นพ.ประเสริฐ   อัสสันชัย   ตั้งแต่ 14.30-17.00  หลังจากที่ผมไปดูงานที่   bord  แล้ว   พี่เอ๋ก็ได้สอนการทำปก VCD และ DVD โดยใช้โปรแกรม Adobe Photoshop กับโปรแกรม Adobe illustrator ในการทำ   โดยการนำปกที่พี่ๆเขาได้เคยทำไว้แล้วมาปรับปรุง   ดัดแปลง   และแก้ไขจนเข้ากับเรื่องที่ต้องทำ   แล้วก็ต้อง Print ออกมาด้วย   พอ Print  ออกมาแล้วก็นำมาตัดโดยใจเครื่องตัด   พอเสร็จแล้วก็ไม่มีอะไรพวกผมก็นั่งคุยกับพวกพี่ๆที่อยู่ในห้องตัดต่อจนถึงพักเที่ยง       พอเข้างานตอนบ่ายผมก็ไปนั่งหัดทำปกเล่นๆเพราะพี่ๆเขายังไม่ค่อยมากัน   จนพี่ๆเขามากันผมก็ช่วยพี่นเรศติดสายอินเตอร์เน็ต   พอเสร็จผมก็นั่งรอจนถึงบ่ายสองโมงครึ่ง   ผมก็ได้ไปช่วยพี่นเรศติดตั้งกล้อง   มอนิเตอร์   และเครื่องเล่น DVD  เพื่อเตรียมบันทึกการอบรม   และปัญหาก็มาทันทีกับงานแรกที่ผมได้ทำ   คือ   พี่นเรศเขาลืมเอาแผ่น   DVD  มาด้วย   พี่เขาก็เลยให้ผมช่วยกลับไปเอาที่ฝ่ายโทรทัศน์และปัญหาก็เกิดจริงๆเพราะผมจำทางเดินกลับไปที่ตึกไม่ได้   ผมก็เลยโทณศัพท์หาจิรอาจเพื่อถามทาง   แต่เขาดันไม่รับสาย   ผมก็เลยตัดสินใจเดินแบบมั่วๆ   เห็นอะไรคุ้นตาก็ไปทางนั้นจนสามารถมาถึงที่ฝ่ายได้   พอผมเอาแผ่นกลับมาให้กับพี่นเรศแล้ว    ก็มีปัญหาเกิดขึ้นอีกเพราะว่าสายเสียงที่ต่อเข้ากับเครื่องเล่น   DVD  ไม่มีเสียง   พี่นเรศเลยเดินไปขยับสาย   และให้ผมฟังอยู่ที่จอมอนิเตอร์   จนมีเสียง   และพี่นเรศก็มาสอนผมเกี่ยวกับการถ่ายในการอบรมว่า   เวลาเราซูมเข้า-ออกนั้นเราต้องซูมแบบให้นิ่มนวลที่สุดเพื่อให้งานออกมาดี   จนปัญหาก็เกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อทำการบันทึกเนื่องจากมีนักศึกษาแพทย์ที่เดินเข้ามาฟังการอบรมเกิดไปเดินเตะสายเสียงเข้าเลยทำให้การบันทึกในช่วงเกือบๆห้านาทีแรกนั้นไม่มีเสียง   คราวนี้ผมอาสาไปดูเอง   และก็ได้ต่อและนั่งดูไม่ให้ใครมาเตะมันอีกจนกระทั่งไม่มีนักศึกษาเดินเข้ามาแล้ว   ผมก็นั่งไปเรื่อยๆจนเกิดอาการง่วงนอนเพราะว่าแอร์เย็น   และพึ่งกินอิ่มๆมา   ผมก็เลยตัดสินใจเดินกลับไปที่ฝ่ายีกครั้งเพื่อรอเวลาที่จะกลับมาเก็บของ   พอถึงเวลาผมก็เดินกลับไปเก็บของแต่ว่าในขณะที่ผมกำลังจะลงจากตึกผมก็เห็นพี่นเรศเขาถือของกลับมาแล้ว   ตอนแรกผมก็งงว่าในตารางมันเขียนไว้ห้าโมงแต่นี่มันแค่สี่โมงครึ่งเท่านั้นผมก็เลยไม่ต้องถือของมากมายอะไรเลย   ในใจก็คิดว่าซวยแล้วสิแต่พี่นเรศเขาก็ไม่ได้ว่าอะไรผมก็เลยรู้สึกโล่งขึ้นมานิดนึง        หลังจากนั้นผมก็ได้เอาปกที่พี่เขา Print  ออกมามาตัดให้พอดีกับกล่องและก็นำไปใส่กล่องจนถึงเวลาห้าโมงเย็น   ผมก็เดินทางกลับบ้านเพื่อมาเตรียมตัวที่จะไปทำงานถ่ายภาพที่เรือริเวอร์ไซด์ต่อ        จากการได้ไปฝึกงานในวันแรกผมก็รู้สึกสนุกกับมัน   ถึงแม้บางงานอาจจะหนักไปบ้างสำหรับผม   แต่ผมก็จะพยายามต่อไปครับ                                       อิสรา   กายสิทธิ์   

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 56853
เขียน:
แก้ไข:
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (0)