อันเนื่องมาจาก UKM 8 ที่ มน.

ดิฉันมีความสุขจังกับเย็นวันนี้ที่ได้เจอเพื่อนๆ พี่ๆ ที่นานๆ เราจะเจอกันที บรรยากาศน่าประทับใจสำหรับดิฉัน ครั้งนี้เป็นครั้งแรกอย่างเป็นทางการที่เจอท่านแพนด้า

     เช้ามืดวันนี้เป็นเวลาที่ไม่ปกติสำหรับดิฉัน  เพราะเริ่มรู้สึกว่าตัวเองปวดหัวนอนดิ้นไปดิ้นมาอยู่บนที่นอน  เปิดดูไฟที่นาฬิกาเป็นเวลา 04.00 น. ตายละหว่าพึ่งตี 4 ทำไงเนี่ย (เพราะปกติจะตื่นเกือบๆ 7 โมงเช้า)  ทั้งๆ ที่วันนี้ตั้งใจว่าจะนอนให้เต็มอิ่มฟิตร่างกายเพื่อไป UKM ที่จะต้องเริ่มเดินทางและเตรียมขนของไปในวันนี้ช่วงสาย  ดิฉันเดินมาที่กระป๋องยาตัดสินใจระหว่างยาแก้เมารถ (ที่กินแล้วจะง่วงนอนเพราะอยากนอนต่อให้หลับ)  กับแก้ปวดหัว  แต่แล้วก้อตัดสินใจทานยาแก้ปวดหัวไป 2 เม็ด  เพราะคิดทบทวนแล้วว่าถ้าดิฉันทานยาเพื่อให้หลับตอนนี้ดิฉันคงจะตื่นไม่ทันไปรับคุณอุ สคส. และท่านอ.สมนึก มวล. แน่นอน  ช่วงที่ดิฉันดิ้นไปมาอยู่บนเตียงก็คิดขึ้นมาถึง UKM ว่าลืมทำสิ่งที่ควรทำไป 2 – 3 อย่าง (เล็กๆ )  จึงเดินไปหยิบกระดาษขี้นมาจดซะก่อนจะลืม  และหลังจากนั้นดิฉันก็ตัดสินใจว่าคงจะไม่นอนแล้วเพราะทำนู่นนี่ก็ปาเข้าไปเกือบตี 5 เลยตัดสินเข้ามาเปิด Gotoknow เพราะคิดว่าอย่างน้อยก็คงจะไม่ได้เข้ามาอีก 2 - 3 วัน  อ่านนู่นอ่านนี่แป๊บเดียวก้อตี 5 กว่าๆ แล้ว

     เมื่อช่วงเย็นวันนี้ (ประมาณ 17.00 น.) หลังจากที่ทีม QAU ต่างคนต่างทำงานของตัวเองดิฉันก็นึกได้ว่าวันนี้ทั้งวันได้รับโทรศัพท์จากผู้ประสานงานแต่ละ ม. ถึงเรื่องการเดินทาง การสอบถามเส้นทาง  ท่านแรกก็คือ พี่เมตตาของดิฉันเธอเร็ว เป็ด เป็นจรวดโทรมาแต่เช้าแจ้งว่ากำลังจะขึ้นรถทัวร์ซึ่งดิฉันก็ได้ให้ข้อมูลไปค่อนข้างละเอียด  ต่อจากนั้นก็เป็นน้องจาก ม.มหาสารคาม  และพี่จากมหิดลที่ดิฉันโทรเข้าไปถามไถ่ถึงการเดินทาง  ส่วนท่าน อ. JJ  ก็อยู่ระหว่างเดินทางออกมาค่ะ

     ม.แรกที่เดินทางมาถึงที่พักคือ มมส.  น้องที่ประสานงานแจ้งว่าจะขอเข้าที่พักก่อนเราจึงปล่อยให้ทีม มมส. ได้พักผ่อนตามอัธยาศัย
ส่วนทีมที่ 2 จาก มอ. พี่เมตตาของดิฉันมาพร้อมทีมอีก 3 ท่าน ซึ่งเป็นท่านผอ.และตัวแทนจากวิทยาเขตภูเก็ต  ทั้ง 2 ท่านลงรถที่หน้า มน. แล้วเดินข้ามถนนมารอ  พี่เมตตาบ่นอุบว่า พขร.รถบัสที่นี่พี่เมตตาอยากมอบโล่ให้เลย  (เป็นคำประชด) ดิฉันก็ตกใจคิดว่าโชว์เฟอร์รถบัสตีนผีจนพี่เมตตาขวัญกระเจิง  .....  แต่พอถามรายละเอียดเธอดันบอกว่า  “ขับช้ามากกกก  ไม่ทันใจเมตตาเลย”  พี่เมตตาบอกว่านั่งแต่รถสายใต้ขับได้สะใจเธอน่ะค่ะ  ไอ้เราก็คนเหนือเลยแก้ตัวให้ พขร. น้ำขุ่นๆ ไปว่า “แหมพี่  คนเหนือเค้าก็ต้องทำอะไรใจเย็นๆ ตามอากาศน่ะค่ะ”  ตอนที่ดิฉันขับรถออกไปรับพี่เมตตาหน้าม.  ก็ไม่ทันอีกเพราะเธอได้พาทีมเดิมข้ามถนนมารอเรียบร้อยแล้ว  เราเลยเข้าไปเช็คอินที่ที่พักก็พบกับทีม มอ. อีก 2 ท่านจากคณะวิศวฯ ที่เดินทางมาโดยเครื่องบินพอดีที่ที่พัก  พี่เมตตาได้เอาของเข้าไปเก็บแล้วหลังจากนั้น พี่เมตตา ท่านผอ. ท่านอาจารย์แพนด้า คุณวิชิต (มมส.) ที่หอบหิ้วของฝากจากแต้วและดาวมามอบให้ดิฉันและแจ้งว่าทั้ง 2 คน มาไม่ได้เนื่องจากมีงานด่วน (น่าเสียดายจังค่ะ) ก็พากันเดินทางเข้า ม. ไปที่ห้องประชุม QAU เพื่อไปประชุมเตรียมการกับทีมท่านอ. JJ Beeman พี่บอยและท่านอื่นๆ ซึ่งเมื่อเราไปถึงทีมจาก มข. ก็มาถึงพอดี (จริงๆ แล้วดิฉันอ้ายอาย กับห้องทำงานของเราที่อยู่ติดกับห้องประชุมซึ่งห้องประชุมเป็นห้องทำงานของท่านอาจารย์วิบูลย์ซึ่งท่านได้เคลียร์แฟ้มที่รกโต๊ะไปเรียบร้อยแล้วเมื่อช่วงเย็น  เพราะที่ห้องทำงานของเรา
ตอนนี้รกมากมายค่ะ) หลังจากประชุมเสร็จซึ่งใช้เวลาไม่นานดิฉันก็พาพี่เมตตาและทีมกลับเข้าที่พัก  และได้เจอกับทีมท่านอาจารย์จาก มม. 2  ท่าน กำลังเดินอยู่ในที่พักและเราก็ได้ทักทายและนัดหมายกันสำหรับเช้าวันนี้ที่จะมีรถมารับเวลา 07.45 น.  ซึ่งทางพี่เมตตายืนยันว่าอยากเดินไปที่ประชุมเนื่องจากอยู่ไม่ไกลกันจากที่พักค่ะ

     ดิฉันลืมเล่าไปว่า   ด้วยความเป็นห่วงทีม มวล. เห็นเงียบๆ ไป  ประมาณ 6 โมงกว่าดิฉันได้โทรเข้าไปหาน้องเมย์  ผู้ประสานงานว่าถึงไหนกันแล้วมาถูกมั้ย  ได้ยินเสียงสดใส (มาก) ตอบกลับมาว่า “อยู่วัดใหญ่จ้า”  ดิฉันแซวเธอกลับไปว่าแหมเราก็หลงเป็นห่วง  เรื่องเที่ยวเนี่ยไม่ต้องห่วงเลยใช่มั้ย  น้องเมย์ตอบกลับมาว่า “ใช่แล้วจ้า  ไม่ต้องเป็นห่วง มวล.ซะอย่างสบายอยู่แล้ว”  ดิฉันก็เบาใจเพราะท่าทางจะไม่น่าเป็นห่วงจริงๆ

     ดิฉันมีความสุขจังกับเย็นวันนี้ที่ได้เจอเพื่อนๆ พี่ๆ ที่นานๆ เราจะเจอกันที  บรรยากาศน่าประทับใจสำหรับดิฉัน  ครั้งนี้เป็นครั้งแรกอย่างเป็นทางการที่เจอท่านแพนด้า  มองไปไกลๆ เห็นท่านยืนอยู่หน้าที่พักดิฉันกำลังขับรถไปกับทีมพี่เมตตาแทบอยากจะจอดรถตรงนั้นทั้งๆ ที่ยังไม่ถึงที่จอดแล้วเข้าไปสวัสดีท่านทันที  แต่โชคดีที่อดใจไว้ทันจอดรถจนเรียบร้อยก่อน  ดิฉันหวังลึกๆ ในใจว่าคงไม่มีอะไรทำให้ท่านที่เดินทางมาถึงวันนี้ต้องหงุดหงิดใจ  หรือถ้าหากมีดิฉันในฐานะเจ้าภาพต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ  6 โมงกว่าแล้ว  ดิฉันขอตัวไปเตรียมตัวเพื่อไปรับอุ สคส. และท่านอ.สมนึก มวล. ก่อนนะคะ  เค้าจะมาถึงกัน 7.55 น. เช้านี้ค่ะ

     ท่านที่ไม่ได้มาอย่าลืมส่งใจไป UKM 8 ที่สุโขทัยบ้างนะคะ 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน NUQA Staff .. JR

คำสำคัญ (Tags)#ukm-8#วันที่1พ.ย.

หมายเลขบันทึก: 56857, เขียน: 02 Nov 2006 @ 06:29 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 16:13 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 7, อ่าน: คลิก


ความเห็น (7)

Thawat
IP: xxx.151.216.4
เขียนเมื่อ 
อ่านแล้วนึกหลับตาเห็นภาพ   น่าสนุกนะครับ  น่าเสียดาย...น่าเสียดาย
Panda
เขียนเมื่อ 
  • กลับมาถึง มมส. แล้วด้วยความสวัสดิภาพ
  • ดีใจ  ตื่นเต้น และ ประทับใจมากครับ ที่ได้พบ คุณตูน เป็นครั้งแรก หลังจากพบกันและติดตาม การประสานงาน และ รายงานได้อย่างยอดเยี่ยมทาง B2B กันมานานพอสมควร
  • ดีใจเช่นเดียวกันที่ได้พบ คุณเมตตา ผู้ประสานงาน UKMเป็นครั้งที่ 2  หลังจากที่พบกันครั้งแรกใน UKM7 ที่มหิดล  แม้ว่าจะไม่ค่อยได้พูดคุยกันมากนักเพราะ อาจจะต่าง.......(คนต่างมีงานของตัวเอง).... กันก็ตาม เราก็สื่อกันได้ด้วยใจครับ....อิอิ
  • คุณธวัชคะ  ตูนคิดว่าอุคงจะเก็บความประทับใจกลับไปฝากคุณธวัชแน่ๆ เลยค่ะ
  • อาจารย์แพนด้าคะ  ความประทับใจเริ่มขึ้นจาก Gotoknow ค่ะอาจารย์  --- ตอนพบอาจารย์ตูนเองก็ประทับใจเหมือนที่เล่าข้างบนค่ะ
  • อาจารย์หายเหนื่อยจากการเดินทางรึยังคะ  ขอบพระคุณสำหรับคำชม และกำลังใจค่ะ

น่าตีตัวเอง...พลาดบันทึกนี้ไปได้ไง...เธอเร็วเป็ดจรวด
ที่แท้เร็วเป็นจรวดค่ะ 
พี่ไม่อยากเป็นเป็ดจรวดเลย จริ้งจริง  รู้มั๊ยจ๊ะว่า เขียนคำว่า พี่เมตตา ในบันทึกนี้ถึง 11 ครั้ง นี่ถ้าเป็นหนุ่มๆ พี่จะขอแต่งงานด้วยเลยจริงๆ ปวดหัวดิ้นไปดิ้นมา...น่าสงสารจังคงจะปวดมากซินะ..รักษาสุขภาพนะ...ไปว่ายน้ำ...ออกกำลังกายอย่าทำแต่งาน....เป็นห่วงค่ะ

  • นึกภาพพี่เมตตาเร็วเป็น "เป็ดจรวด" ไม่ออกเหมือนกันค่ะ
  • ถ้าพี่เมตตาเป็นหนุ่ม (โสด) จริงๆ คงโดนตูนขอแต่งงานไปตั้งแต่ UKM ครั้งก่อนๆ แล้วละค่ะ
  • ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ  และความเป็นห่วงที่ส่งมาให้เสมอนะคะ   -- จุ๊บๆ --

เสียดายวันสุดท้ายของukm8 คุณตูนมีสอบประมวลผลความรู้ ก็ไม่ได้ลา และขอบคุณสำหรับเจ้าภาพ

  • เสียดายเหมือนกันค่ะที่ไม่ได้อยู่ร่วมในวันปิด  เลยไม่ได้พูดคุย และส่งเพื่อนๆ กลับบ้านเลยค่ะ
  • คงมีโอกาสได้พบกันอีกอยู่บ่อยๆ ใน UKM ครั้งต่อๆ ไปค่ะ