สงสารมันจัง เป็นลูกหมา เสียงร้องครางอิ๋งอิ๋ง ครูอ้อยช่วยมันไม่ได้

" แมวมาหา  หมามาสู่ "  โบราณเขาบอกว่า  จะมีความโชคดีมาเยือนบ้าน

แต่สมัยนี้ ยุคเศรษฐกิจพอเพียง  กับการเลี้ยงดูสิ่งมีชีวิตไว้ในบ้าน  โดยเฉพาะที่บ้านครูอ้อยเป็นแฟลต  ซึ่งมีระเบียบห้ามเลี้ยงสัตว์เลี้ยงไว้ในอาคาร  แล้วเจ้าตัวน้อยนี้ก็ยังเล็ก  จะห้ามมันว่า  " อย่าร้องเสียงดัง  " ก็ไม่ได้

เมื่อเช้านี้  ครูอ้อยมาถึงโรงเรียน  ไก่ยังไม่โห่  ดับเครื่อง ลงจากรถ  เดินมา  ได้ยินเสียง  " อิ๋ง อิ๋ง  อึ้ด อึ้ด" นั่นเป็นเสียงลูกหมานี่ 

ที่สนามตรงลู่วิ่ง  ครูอ้อยเห็นแบบเลือนลาง  เพราะปิดไฟแล้ว  ครูอ้อยเดินไปหาเธอ  อยากทักทายเธอ  แต่ด้วยเธอยังเล็ก  และคงกลัวครูอ้อยซึ่งเดี๋ยวนี้เป็น Giant woman แล้ว  เธอเลยวิ่งหนีไป 

ครูอ้อยไหวทัน เลยหยิบกล้องออกจากกระเป๋าถือ  คลิก  คลิก  แบบไม่เห็นตัวเธอ  ได้ภาพมาแค่นี้ 

 

   

พอรุ่งสางครูอ้อยจะมาดูเธออีกครั้ง  เพราะวันนี้เป็นเวรครูอ้อยดูแลสนาม  ไม่ให้หายไปไหน  และความปลอดภัยของนักเรียนเวลาเล่นที่สนาม

แมวมาหา  หมามาสู่  ครูอ้อยเคยได้ยินมามากเลยว่า  เมื่อมีสัตว์เลี้ยงมาหา  มาขอความเมตตา  จงให้ความเมตตา  เท่าที่จะช่วยเหลือเธอได้  ครุอ้อยเคยอยู่บ้านพักทางราชการมาตั้งแต่ยังเด็ก  ซึ่งห้ามเลี้ยงดูสัตว์เลี้ยง  สงสารแค่ไหน  ก็เลี้ยงเธอไม่ได้  แอบเอาข้าวมาให้เธอกิน  จนเทศบาลมาจับเธอไป  เรียกหาเธอ  เอาข้าวมาให้เธอ เธอถูกจับไปแล้ว  ร้องไห้ไปหลายวัน

แล้วจะทำอย่างไรนี่  พอเดินขึ้นมาบนอาคาร  ครูอ้อยเห็นหัวหน้าคนงาน  เดินตรงไปหาทันที  " ยูร  ครูอ้อยเห็นหมาตัวหนึ่ง  เป็นลูกหมานะ  ร้องอิ๋งอิ๋ง  ตรงซุ้มพระ  ว่างๆลงไปดูเธอและเอาไปไว้ที่อื่นเถิด  สงสารนะ"

ที่ครูอ้อยพูดอย่างนี้  เพราะไม่อยากได้ยิน  หรือได้ฟัง  หรือเห็นเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น   แค่เป็นสัตว์  จะสู้อะไรคนได้  จึง  " เข่นฆ่าให้อาสัญ"  ก็ไม่รู้ว่า  ไปทำให้โกรธแค้นแค่ไหน  บาปกรรมตกกับคนสั่งก็แล้วกัน 

แอบสงสาร  เธอ...แมวมาหา  หมามาสู่  คำโบราณ  ใช้ที่นี่ไม่ได้ผลเสียแล้ว.....