เอาเถิด งานหนัก ต้องตั้งสติ ใช้สติ สมาธิ และความรู้ที่สะสมมาตรวจ ดู สืบค้น เสาะหา หาให้พบเซลล์ซึ่งร้ายหรือไม่ร้าย ว่ากันตามหลักฐานที่มีอยู่จริง รายไหนคลุมเครือด้วยข้อจำกัดของชิ้นเนื้อเอง ผลของการรายงานจะถูกจำกัดลงมาเป็นการบรรยายและแจกแจงรายละเอียดลักษณะของเซลล์และเนื้อเยื่อที่พบ คนไข้บางรายศัลยแพทย์จำต้องรอผลจากการตรวจ “เนื้อเยื่อที่ผ่านการตรึงเซลล์แบบถาวร” ต้องรอผลเป็นเวลาหนึ่งวันเต็ม ไม่สามารถได้ผล “ด่วน” ซึ่งจะสามารถทราบผลภายในครึ่งชั่วโมง เพราะพยาธิแพทย์ไม่สามารถให้การวินิจฉัยหรือฟังธงลงไปได้จริง ๆ
การงานอันงดงามใต้ดวงตะวันและลมร้อนแห่งต้นวสันต์ฤดู
14 คนชอบ
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
กุ้งนาง สุธีรา · 12 พ.ค. 2557
trongkamol keedwan · 12 พ.ค. 2557
ภัททิยา สุริวงค์ · 12 พ.ค. 2557
ก้ามปู · 12 พ.ค. 2557
หนูรี · 12 พ.ค. 2557
ชื่นชมคุณหมอ
ชอบภาพนักศึกษาลาวครับ
ขอบคุณที่มาพูดคุยกันคนแรกเลย
รวบรวมcaseเป็นหมวดหมู่ ใส่comment แล้วตีพิมพ์journal ไว้เป็นปริมาณงาน รศ.ได้นะครับ .. เป็นกำลังใจครับ
รูปเซลล์วิทยาสวยงามมากครับ
อ่านบันทึกนี้แล้ว..ซึ้งๆๆ.จริง...กับอาชีพ..ที่มีโอกาศเห็น..และจะแจ้ง..กับเซลล์แห่งความตาย..อันมีความงดงามที่น่าพิศวงงง งวย..เอ..แล้วเรา..ทำไม่จึงจะพยายามต่อต้าน..และยื้อยุด..มันไว้..ทั้งๆที่มันเป็นความงดงามและไม่ต้องห้าม..ในธรรมชาติ..ที่จะสัมผัสได้ทุกรูปทุกนาม..เมื่อถึงเวลา..
มีรูปมาฝาก..มีกำลังใจมามอบให้..เจ้าค่ะ...ขอให้ทำงาน..ให้มีความสุข..ด้วยจิต..ที่ปล่อยวาง..ที่มีพลังอันยิ่งใหญ่..เทอญ
สองสามเดือนนี้หลังขดหลังแข็งทำงานที่ว่าค่ะ คิด เขียน แก้ไขแล้วแก้ไขอีก เพิ่งตีพิมพ์ไปสองเรื่องค่ะ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ ปฏิบัติแล้วค่ะ :-)
ชื่นชมค่ะ ทำงานเหมือนได้ปฏิบัติธรรมตลอดนะคะ
...ประเทศไทยให้ความช่วยเหลือด้านการศึกษาสาธารณรัฐประชาธิปไตยลาวในหลายระดับมาโดยตลอดนะคะ...
เป็นกำลังใจให้กับงานดีๆเหล่านี้ค่ะ...
มาแจ้งคุณหมอเล็กว่า
ถ้ามีค่ายที่นครปฐม
จะรีบแจ้งครับ
เพิ่งทำที่นครปฐมไปอีก 1 ค่ายครับ
Summer English Camp นครปฐม 1
rojfitness วันนี้เวรหมุนเวียนมาอีกครั้ง มีเนื้อร้ายผ่านสายตาไปสิบสามราย! ในหนึ่งวัน
บันทึกนี้มีความจริงของชีวิตมากมาย ขอบพระคุณมากครับ
มาแวะฟังเพลงชอบ รู้สึกเบา ๆ ใจ สบาย ๆ
มาอ่านทบทวน เพราะคัดไปส่งให้พี่ที่รักกันมาก ๆ ฟังเพลงแถมบันทึกให้อ่าน :-)
เพิ่งส่งงานวิจัยชิ้นโปรดแม้จะเป็นงานที่ใช้เวลายายนานเป็นปี
....จึงคิดถึงบันทึกนี้ ฟังเพลงไปด้วย....
เตรียมเขียนบทความต่อไป
การได้งานอ่านเนื้อที่ยากเหมือนขับรถไปบนถนนหนทางภายใต้ท้องฟ้าที่มืดมิด ...
กาลเวลาผ่านไป ชิ้นเนื้อที่เคยรู้สึกว่ายากกลับกลายเสมือนเพื่อนของชีวิต เป็นดั่งน้ำอมฤตที่รินรดใจให้ชุ่มชื่น เป็นสิ่งพาให้เกิดความสุขใจเมื่อทำได้ ปิติในใจเมื่อนั่งสรุปงานรวบรวมและเรียบเรียงผลสัมฤทธิ์