​ทำไมต้องยืนหยัดในวาทะกรรมของตัวเอง?

ทำไมต้องยืนหยัดในวาทะกรรมการเมืองของตัวเอง?

มีคนถามว่าทำไมดิฉันถึงเขียนและวิจารณ์เรื่องการเมืองได้นานจังเห็นคนอื่นเค้าหยุดกันไปเกือบหมดแล้ว เพราะสิ่งทีดิฉันทำทั้งหมดเป็นการนำเสนออุดมการณ์ทางความคิด วิธีใช้หลักคิดเข้าไปวิเคราะห์ปัญหาการเมือง แล้วทำไมถึงต้องมาสนใจการเมืองเอาครั้งนี้ครั้งก่อนๆ ก็ไม่ได้สนใจเท่านี้ เพราะการเมืองครั้งนี้มีอะไรที่แปลกๆ หลายอย่าง ตั้งแต่แรกที่เห็นข้อเรียกร้องของฝ่าย กปปส หลังจากรัฐบาลประกาศยุบสภาก็ไม่จบ. ที่สนามราชมังคลา และกปปส. ที่ราชดำเนินและก็เริ่มสนใจอย่างจริงจัง? ? ?

แล้วดิฉันทำเพื่ออะไร? มีเหตุผลอยู่ 3-4 ประการที่ต้องยืนหยัดมุ่งมั่นนำเสนออย่างที่เห็นคือ

  1. ต้องการเพิ่มความสามารถในการรับความเห็นต่างของคนไทย เพราะจะเห็นว่าคนไทยตอนนี้รับความเห็นต่างไม่ได้เลยแสดงพฤติกรรมแปลกๆ มาก กับผู้ที่เห็นต่างบางครั้งก็มองอย่างเป็นศัตรูที่ต้องทำลายล้างกันเลย
  2. กระตุ้นให้คนไทยหันมาสนใจศึกษาเรื่องการใช้วิธีคิดและฐานคิดฐานการยอมรับซึ่งกันและกันมองคนอื่นอย่างไม่ใช่เป็นผู้ตัดสิน พยายามเข้าใจและเห็นอกเห็นใจคนอื่นให้มากขึ้น
  3. ต้องการให้มองเห็นว่าความหลากหลายทางความคิดเป็นสิ่งที่สวยงาม ไม่ใช่เป็นศัตรูกันนวัตกรรมทางการเมืองทางสังคมจะเกิดขึ้นไม่ได้ ถ้าเราไม่ยอมรับความหลากหลายทางความคิดและกติกาการตกลงร่วมกันของสังคม
  4. ดิฉันมักจะถูกดูถูกบ่อยครั้งจากผู้ที่คิดต่างซึ่งไม่ควรจะเจอในผู้ที่ชื่อว่ามีอุดมการณ์ทางการเมือง การต่อสู้เชิงความคิดสมควรจะพูดได้ในสิ่งที่ตัวเองคิดให้เต็มที่และต้องยอมรับได้ในการคิดต่างของผู้ที่คิดต่างเพราะทุกคนมีสิทธิ์ที่จะนำเสนอมุมที่แตกต่างโดยสุภาพไม่ใช้คำหยาบด่าทอผู้อื่น และควรจะยอมรับความจริงข้อนี้ได้มันเป็นความจริงที่ว่าข้อมูลชุดเดียวกันเมื่อเข้าสู่สมองที่มีฐานคิดแตกต่างกันก็จะได้คำตอบที่ต่างกัน แน่นอนมันเป็นธรรมดาคนไทยมักจะขาดความอดทนอีกมากในเรื่องการอภิปราย การยืนหยัดยิืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่าในวาทะกรรมที่ตัวเองเห็นว่าเหมาะสมที่สุดตราบใดที่ไม่ละเมิดสิทธิของผู้อื่น

ที่สำคัญกว่านั้นคนไทยไม่มีความอดทนพอที่จะเดียวกับปัญหาความเห็นต่างได้ ไม่ยอมเปิดใจรับความเห็นต่างเลยปิดรับข้อมูลของผู้ทีคิดต่างอย่างสิ้นเชิง

นี่แหละคือสัญญานอย่างหนึ่งที่แสดงถึงการเกิดปัญหาวิกฤตการณ์ทางปัญญาของคนไทย ดังนั้นดิฉันจึงขอทำหน้าที่เป็นคนคิดดังๆ เพื่อที่จะได้แบ่งปันปัญญากับผู้อื่นคะ....

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน มุมมองการเมืองไทย



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

ขอเป็นกำลังใจให้นะครับ คุณ ผุสดี มุหะหมัด

ผมเชื่อว่าคนไทยกำลังเรียนรู้การยอมรับความต่างทางความคิดและไม่ใช่เป็นศัตรูกันอยู่

พอๆกับที่ตัวเราเองก็ต้องยอมรับความต่างทางความคิดของตนเองในแต่ละช่วงเวลาที่ผ่านมาด้วยครับ

ขอบคุณมากคะ คุณ rojfitness สำหรับกำลังใจ คนเราต้องทำให้ดีที่สุดในทุกๆ บทบาทและหน้าที่ไม่ใช่หรือคะ

เขียนเมื่อ 

ชอบที่..เรามีจุดยืน..แม้จะเป็นพื้นที่เล็กๆก็ตาม..มันเป็นใจที่เปิดเผย..มีคุณค่าในตัวของตัว...(ขอชมเชย)

มีดอกไม้กลางทรายมาฝาก

ขอบคุณคุณยายธีมากคะ ดอกไม้สวยคะ ชอบ...รับรองมีจุดยืนที่แน่นอนและมั่นคงตลอดไปคะ