กำลัง---เป็นสิ่งที่ทุกคนต้องการ

โดยเฉพาะ "กำลังกาย"

ตอนเด็กผมวิ่งแข่งกับเพื่อนๆ ได้ที่โหล่เสมอๆ

เพื่อนล้อจังว่า "ขายาว แต่ไม่ถูกทหาร"

ตอนนั้นผมออมพละกำลัง...ชอบอยู่นิ่ง...ชอบอ่านหนังสือ

ไม่บ้า "กำลังกาย" เลย

ตอนเป็นวัยรุ่น...ครูชวนไปเป็นนักกีฬาบาส

ผมก็สามารถเล่นได้...จนเป็นตัวแทนโรงเรียน...เคยได้เหรียญระดับจังหวัดด้วย...

เป็นสิ่งที่น่าจดจำว่า "ถ้าเราตั้งใจมุมานะ...ความสำเร็จเกิดขึ้นได้เสมอ...โดยไม่ต้องรอปาฏิหารย์"

กำลังกาย---สำคัญต่อการดำเนินกิจวัตรประจำวัน

กำลังสมอง----สำคัญต่อความคิดสร้างสรรค์และการแก้ไขปัญหาในแต่ละวัน

กำลังหัวใจ---สำคัญต่อการมีชีวิตกับจังหวะการเต้นของหัวใจ

กำลังทรัพย์---สำคัญต่อปัจจัยสี่และการทำทาน

แต่ในวันนี้...วันที่ผมพาภรรยามาพบแพทย์....ในวันที่เราต้องเผชิญกับข่าวดี-ข่าวร้าย

เหนือสิ่งอื่นใด

ในวันนี้...กับความรู้สึกที่มีต่อกำลังต่างๆ ที่มีในชีวิต

กลับสอนว่า

"กำลังใจ" ---กำลังใจซึ่งกันและกัน...เป็นสิ่งมีคุณค่าและงดงามที่สุด....