ผมไม่นึกว่า...ผมจะหยิบหนังสือ "ต้นส้มแสนรัก" ที่อยู่ในกระเป๋าบนรถ...นานแสนนานจนลืม

มาอ่านในช่วงเวลาหัวใจว่ายน้ำไร้จุดหมาย...กระวนกระวายใจ...เช่นหน้าห้องตรวจโรค...ที่ผมพาภรรยามาครั้งนี้

อ่านเรื่องนี้ที่ไร...ต้องอดเศร้ากับ "เซเซ่"...หนูน้อยที่เป็นตัวต้นเรื่อง...

 

 

"...ต้นส้มของลูกจะไม่ถูกโค่นในเวลาใกล้ๆ นี้หรอก

ถ้าถึงเวลาโค่นมันทิ้ง ลูกก็จะอยู่ไกลแสนไกล จนไม่รู้สึกอะไรเลย"

ผมกอดขาพ่อไว้และร้องไห้สะอึกสะอื้น

"ไม่มีประโยชน์หรอกฮะ พ่อ ไม่มีประโยชน์..."

ผมกระซิบเหมือนคนตาย ขณะมองดูใบหน้าของพ่อที่มีน้ำตาคลอด้วยเหมือนกัน

"เขาโค่นมันทิ้งแล้วฮะพ่อ ตั้งอาทิตย์กว่ามาแล้ว...ต้นส้มของผม..."

 

อยากให้ทุกคนได้อ่านเรื่องนี้...เรื่องนี้เขียนถึงเรื่องราวของเด็ก

เหมาะมากๆ ที่เด็กจะได้อ่าน...และเหมาะมากที่สุดผู้ที่เคยเป็นเด็ก...

 "เกิดอะไรขึ้นกับอดีตของเรา"

เป็นคำถามที่ทุกคนต้องถามตัวเองอยู่บ่อยครั้ง

ทั้งโดยรู้ตัวและไม่รู้ตัว

 

บางครั้งมันก็ผุดพรายเด่นชัดขึ้นมาในห้วงแห่งมโนภาพ

หากมีสติพอ...เราก็คงจะรู้ว่ามันคืออดีตของช่วงเวลาใด

เราเป็นฝ่ายได้พบได้กระทำหรือถูกกระทำอ่ย่างไร ?

 

แต่บางครั้ง มันก็เป็นเพียงอะไรอย่างหนึ่งที่หลับซุกซ่อนอยู่ในห้วงสำนึกของเรา

และแล้วคืนใดคืนหนึ่งมันก็สอดแทรกตัวซ่อนเข้ามาในความฝัน

เพื่อบอกอะไรบางอย่างแก่เรา

บ่อยครั้งที่เราจำมันได้ และนั่งคิดทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นในความฝัน

แล้วเราก็ลืมเลือนมันไป...

 

เช่นผม ณ ห้วงเวลาแห่งความกระวนกระวายใจ...และย้อนกลับไปทบทวนเรื่องราว

อดีตบางเรื่อง...

ในตอนนั้น...ผมโกรธและเกลียดทุกคน...กับเหตุการณ์เลวร้ายในเรื่องนั้น

แต่ตอนนี้...ผมเข้าใจแล้ว...

ผมเข้าใจชีวิตมากขึ้น...เข้าใจพระธรรมของพระพุทธเจ้ามากขึ้น

ถึงแม้ผมยังย่ำเท้าอยู่กับที่...แค่ชั้นอนุบาลหนึ่ง

...เกิดขึ้น...ตั้งอยู่...ดับไป...

 

ขอบคุณ ""เซเซ่" กับเรืองราวที่แสนเศร้า

แต่ก็ทำให้ผมได้ค้นพบเรื่องราวที่ดีงามในชีวิต...

 

 

..................................................

"ต้นส้มแสนรัก" 

ผู้เขียน : โจเซ่ วาสคอนเซลอส

ผู้แปล : สมบัติ  เครือทอง

สำนักพิมพ์ :ประพันธ์สาส์น

พิมพ์ครั้งที่ ุ6 ปีที่พิมพ์ : 2544 จำนวน 209หน้า