ปัญหาสิทธิมนุยชนในสังคมไทยที่เชื่อต่อกับสังคมโลก
กฎหมายไทยได้มีมาตรการในการคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของปัจเจกชนในรูปแบบต่างๆ มานานรับจากประเทศไทยได้ให้ความเห็นชอบกันปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2491
อย่างไรก็ตามแม้ประเทศไทยจะมีพันธกรณีระหว่างประเทศด้านสิทธิมนุษยชนตามสนธิสัญญาต่างๆ ดังที่กล่าวมาข้างต้น แต่ประเทศไทยก็ยังมีปัญหาที่เกิดจากการขาดการส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่รอแก้ไขอีกหลายประการ ตัวอย่างปัญหาสิทธิมนุษยชนที่เกิดขึ้นในประเทศไทย เช่น ปัญหาการละเมิดสิทธิแรงงานข้ามชาติ
ดังที่กล่าวมาแล้วว่าประเทศไทยมีความเจริญก้าวหน้ากว่าประเทศเพื่อนบ้านบางประเทศจึงทำให้ประชาชนของประเทศเพื่อนบ้านบางส่วน เช่น สหภาพพม่า ราชอาณาจักรกัมพูชา พยายามเดินทางเข้ามาประกอบอาชีพในประเทศไทย ทั้งที่เข้ามาอย่างถูกกฎหมายและลักลอบเข้ามาย่างปิดกฎหมาย
กฎหมายไทยได้มีมาตรการในการคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของปัจเจกชนในรูปแบบต่างๆ มานานรับจากประเทศไทยได้ให้ความเห็นชอบกันปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2491 หลังจากนั้นประเทศไทยได้เข้าเป็นภาคีสนธิสัญญาด้านสิทธิมนุษยชนอีกหลายฉบับด้วยกัน เช่น อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก (Convention on the Rights of the Child) อนุสัญญาว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติต่อสตรีในทุกรูปแบบ (Convention on the Elimination of All Froms of Discriminay=tion against Women) เป็นต้น
อย่างไรก็ตามแม้ประเทศไทยจะมีพันธกรณีระหว่างประเทศด้านสิทธิมนุษยชนตามสนธิสัญต่างๆ ดังที่กล่าวมาข้างต้น แต่ประเทศไทยก็ยังมีปัญหาที่เกิดจากการขาดการส่งเสริมละคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่รอแก้ไขอีกหลายประการในที่นี้จะยกตัวอย่างปัญกาสิทธิมนุษยชนที่เกิดขึ้นในประเทศไทยมาให้ทราบพอสังเขป ดังนี้
ปัญหาการละเมิดสิทธิแรงงานข้ามชาติ
ดังที่กล่าวมาแล้วว่าประเทศไทยมีความเจริญก้าวหน้ากว่าประเทศเพื่อนบ้านบางประเทศจึงทำให้ประชาชนของประเทศเพื่อนบ้านบางส่วน เช่น สหภาพพม่า ราชอาณาจักรกัมพูชา พยายามเดินทางเข้ามาประกอบอาชีพในประเทศไทย ทั้งที่เข้ามาอย่างถูกกฎหมายและลักลอบเข้ามาย่างปิดกฎหมาย
โดยอาชีพส่วนใหญ่ที่แรงงานเหล่านี้เข้ามาทำ คือ งานประมงทะเล งานเกี่ยวเนื่องกับการประมง ทำงานในโรงงานปลาป่นที่ใช้เป็นหารสัตว์ ทำงานในโรงงานน้ำปลา ทำงานในโรงงานอาหารทะเลตากแห้ง ทำงานเกษตร เช่น กรีดยางในสวนยาง งานก่อสร้างงานบริการ เป็นต้น
ด้วยเหตุนี้ ประเทศไทยในฐานะที่เป็นประเทศไทยปลายทางรับแรงงานต่างชาติเหล่านี้เข้ามาทำงานจึงพยายามควบคุมแรงงานดังกล่าวให้มีจำนวนจำกัด เพื่อต้องการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นโดยได้กำหนดยุทธศาสตร์บริหารจัดการแรงงานต่างด้าวทั้งระบบขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2547 คือให้นายจ้างนำแรงงานที่ลักลอบเข้ามาในประเทศไทยอย่างผิดกฎหมายมาจดทะเบียนแรงงานต่างด้าวให้เข้าสู้ระบบการจ้างแรงงานที่ถูกต้องตามกฎหมาย
ปัญหาชาวโรฮิงญาซึ่งเป็นปัญหาอีกปัญหาหนึ่งที่สำคัญในประเทศไทย โดยปัจจุบันมีจำนวนชาวโรฮิงญาเพิ่มมากขึ้น เนื่องจากชาวโรฮิงญาต้องอาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เลวร้ายมาก จนเขาไม่สามารถทนอยู่ได้อีกต่อไป ชาวโรฮิงญาอพยพข้ามน้ำทะเลอันดามันไปยังประเทศต่างๆ อธิ บังกลาเทศ มาเลเซีย ปากีสถาน รวมถึงประเทศไทยด้วย เนื่องจากโดนกดขี่จากรัฐบาลทหารพม่าในด้านต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น การไม่ได้รับสัญชาติพม่า เป็นต้น
แต่มีชาวโรฮิงญาจำนวนมากตกเป็นเหยื่อขององค์กรการค้ามนุษย์ ที่จะนำชาวโรฮิงญานำไปขายเป็นแรงงานแก่นายทุนต่างๆ หรือกระทั่งบังคับให้ไปขายบริการ จนเกิดเหตุการณ์ที่ตำรวจไทยบุกเข้าช่วยเหลือชาวโรฮิงญาประมาณ 800 คน ที่ถูกกักขังอย่างแออัด จากเหตุการณ์ดังกล่าวที่เกิดขึ้น ได้เชื่อมโยงไปถึงขบวนการค้ามนุษย์ ที่มีชาวโรฮิงญาเป็นเหยื่อ
จากปัญหาดังกล่าวประเทศไทยซึ่งมีความเจริญก้าวหน้ากว่าประเทศเพื่อนบ้าน เช่น ประเทศกัมพูชา พม่า ทำให้มีแรงงานจากประเทศเพื่อนบ้านบางประเทศเดินทางลักลอบเข้ามาประกอบแรงงาน ประเทศไทยจึงควรปฏิบัติต่อสังคมเพื่อนบ้านโดยปฏิบัติอย่างเสมอภาคเท่าเทียม ไม่ละเมิดสิทธิเสรีภาพและศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ แม้จะมีปัญหาความเห็นหรือข้อพิพาทต่างๆกับประเทศอื่นๆ แต่ในฐานะมนุษย์ร่วมโลกเราควรปฏิบัติโดยไม่ละเมิดสิทธิมนุษยชนผู้อื่น เพื่อการอยู่ร่วมกันอย่างสันติและความปลอดภัยมั่นคงของประเทศ หากมีการปฏิบัติไปละเมิดสิทธิมนุษยชนของชนชาติอื่นอาจส่งผลความเสียหายต่อประเทศไทย
