ผมซื้อต้นกล้าเล็กๆ กับผู้ขายที่เข็นรถบรรจุพันธุ์ไม้นานาทั้งผักและผลไม้

ผมอดไม่ได้ที่จะแวะดู...แวะถาม...และแวะซื้อ ต้นไม้ไม่ได้

ต้นนี้มีฝาแฝดสองต้นอยู่ในถุงเดียวกัน...แต่แม่ค้าก็คิดราคาเหมือนถุงอื่นๆ

สิบห้าบาท แต่ถ้าถามราคาตอนนี้ อยู่ที่สามสิบบาท

ก็ราคาเก่า...ผ่านไปนานถึงสามปีแล้ว...

 

เขา...ดูแลไม่ยากเลย...

ต้องค่อยเด็ดอยอดอ่อนมากินเสมอๆ...และต้องหมั่นเล็มต้นไม่ให้เขาโต เบียดบังต้นไม้อื่นๆ

เขา...อร่อยมากครับ

รสชาติออกเปรี้ยวๆ มันๆ กรอบๆ และปลอดสารพิษแน่นอน

เขา...จะอร่อยมาก และทำให้ผมได้กินผักทุกวัน...

และอร่อยที่สุด....ถ้าผมกินเขากับอาหารประเภทลาบ...ลาบเป็ด...ไก่...หมู...

 

เขาขยายพันธุ์ด้วยอะไรนะ? (มาทราบวันนี้ว่า โดยเมล็ด)

แต่เขาเหมาะสมเป็นชายชาตรีมาก เพราะผมไม่ได้เพาะพันธ์ุ์เขา

แต่เขาให้ลูกหลาน...ต้นเล็กๆ มากมายตามร่มเงาต้นไม้ต่างๆ รอบบ้าน

ถ้าขยันผมก็เอาใส่ถุง...ไปให้เพื่อนๆ...คนที่ชอบปลูกผัก...ให้ อสม.

เขาไม่ตายง่ายๆ ปลูกเผลอๆ ก็ได้กินเขา...

ทำให้ผมได้แบ่งปันให้ผู้อื่น (ไม่หวังแลกเปลี่ยน) มีความสุขเล็กๆ...

 

ตอนแรก...ผมนึกว่า...เขาชื่อ

มะตูมฝรั่ง

ต่อมาเรียกจนติดปาก เพราะจดจำตามแหล่งที่ขาย

ที่เขียนเขาว่า...มะตูมมาเลย์

แต่วันนี้...เพิ่งรู้ว่า..เขาชื่อ...มะตูมบาเรน...

 

ที่ผมให้ตำแหน่งเขา...เป็น...เจ้าชายผัก...ในสวนเล็กๆ บ้านผม...

เพราะ...

ปลูกง่าย  อดทน แข็งแรง

ไม่ต้องดูแล...ถนุถนอม

แต่ให้ประโยชน์เกินคาด

และแผ่พันธุ์มากมายและรวดเร็ว...

 

 

 

ข้อมูลเพิ่มเติม...สามารถอ่านเพิ่มที่นี้ครับ มะตูมบาเรน (Bael, Bel fruit, Bengal Quince)