วันที่ 6 เมษายน 2557
วันนี้ดิฉันและสามีไปเยี่ยมแม่ที่บ้านนครนายก ซื้อของใช้ประจำวันและของกินไปฝากเหมือนเช่นทุกเดือน ลูกชายไม่อยู่ดิฉันจึงทำหน้าที่เป็นสารถี ไม่มีโอกาสเก็บภาพทิวทัศน์ระหว่างการเดินทางมาฝาก เราออกเดินทางเมื่อเวลาประมาณ 08.30 น. ไปตามเส้นทางเดิมๆ คือเกษตรนวมินทร์ กาญจนาภิเษก และเลียบคลองรังสิต-นครนายก
รถวิ่งไปได้เรื่อยๆ ไม่ติดขัด หน้าร้อนนี้สังเกตว่าข้างทางมีดอกไม้เหลืองๆ ออกมากมาย ช่วงถนนกาญจนาภิเษกยังมีดอกฝ้ายคำให้เห็นอยู่บ้างและดอกนนทรี ดอกสีเหลืองที่เห็นเยอะๆ คือดอกคูนหรือชัยพฤกษ์ เมื่อเข้าเขตจังหวัดนครนายก ที่เกาะกลางถนนจะเป็นต้นเฟื่องฟ้าออกดอกหลากสี ริมถนนติดคลองเป็นชัยพฤกษ์ มีดอกสีม่วงไม่รู้ว่าเป็นอินทนิลหรือตะแบกสลับอยู่บ้าง
น้ำในคลองเหลือน้อย คลองดูตื้น บางช่วงมีผักตบและวัชพืชขึ้นเต็ม สมัยนี้คนเดินทางทางถนน ไม่ได้ใช้ลำคลองเพื่อการเดินทาง จึงไม่ค่อยมีการดูแลให้น้ำในลำคลองไหวสะดวก ต่างจากสมัยก่อน ยังดีที่ริมถนนด้านที่ติดกับคลองบางช่วงมีการเคลียร์พื้นที่รกๆ ทำให้ดูสบายตา อยากให้บ้านเราดูแลตัดแต่งต้นไม้ใหญ่ให้สวยงามเ ไม่ใช่ตัดๆ ให้พ้นสายไฟฟ้าเท่านั้น
เราไปถึงบ้านแม่เมื่อประมาณ 10 น. กว่า เมื่อวานมีฝนตกหนัก ถนนเข้าบ้านที่เพิ่งถมดินไม่นานเละๆ ติดล้อรถมากหน่อย อากาศไม่ร้อนมาก
แม่ลุกขึ้นนั่งได้เองเมื่อเห็นคนไปคนมา พูดคุยเสียงใส แต่หูไม่ค่อยได้ยิน แม่บอกว่าต้องใช้เวลาหน่อยกว่าจะจำได้ว่าใครเป็นใคร หลงๆ ไปบ้าง แต่บางครั้งก็พูดคุยมีเหตุผลดี เช่น บอกว่าถ้าไปอยู่กับลูกที่กรุงเทพฯ จะลำบากเวลาขับถ่าย พวกเรามาเยี่ยมแม่สะดวกกว่าให้แม่ไป ฯลฯ แม่ยังคงกินข้าวได้เหมือนเดิม ดิฉันเอาห่อหมกหน่อไม้ที่ซื้อจากสระบุรี (อ่านที่นี่) แช่แข็งไว้เอาไปอุ่นให้แม่กิน พร้อมกับปลาทอดมันที่ทำกันเอง แม่บอกว่าอร่อยแต่เผ็ด
แปลงผักข้างบ้าน ตอนนี้ถั่วฝักยาวโทรมไปแล้ว มีแต่น้ำเต้าที่ยังงาม ออกดอกออกลูก และผักบุ้งจีนที่หว่านปลูกใหม่ ที่พอจะเก็บมาผัดกินได้แล้ว
น้ำเต้า
ผักบุ้งจีน หว่านๆ ไว้ก็ได้กิน
น้องสาวเตรียมบ่อที่จะใช้เลี้ยงปลาใหม่ ขุดดินที่กั้นบ่อสองบ่อออกให้กลายเป็นบ่อใหญ่บ่อเดียว วางแผนจะเลี้ยงปลานิล ขุดกอต้นธูปน้ำออก แต่ก็ยังไม่หมดดี น้องบอกว่ารากของมันใหญ่มากๆ น้องสาวขุดหลุมตามริมบ่อเอาไว้บอกว่าจะปลูกมะม่วง หวังว่าปีนี้น้องน้ำจะไม่ใจร้ายมาทำลายต้นไม้ที่เราปลูกเอาไว้อีก
บ่อสำหรับเลี้ยงปลา
บ่ายๆ ดิฉันเข้าสวนกับน้องสาว ไปดูมะม่วงน้ำดอกไม้ต้นเดียวที่เหลืออยู่ ลูกมะม่วงออกหลายรุ่น จึงอ่อนแก่ไม่พร้อมกัน มีบางลูกนกกินจนเหลือแต่เม็ดติดอยู่ที่กิ่ง ส่วนใหญ่ยังไม่แก่พอที่จะเก็บได้ มะม่วงพิมเสนต้นของพี่สาวคนโตออกลูกเยอะ ปีนี้ดูลูกใหญ่กว่าปีที่แล้ว
มะม่วงพิมเสน
เราตัดกล้วยน้ำว้าได้หนึ่งเครือ เก็บยอดขี้เหล็กมาตะกร้าใหญ่ ดิฉันต้มใบขี้เหล็กเทน้ำทิ้งเสียงสองน้ำแล้วล้างจนเหลือความขมไม่มาก คนดูแลแม่ขูดมะพร้าวให้ 6 ลูก น้องสาวตำน้ำพริกแกงสำหรับทำแกงขี้เหล็กให้และต้มน้ำปลาร้าให้หนึ่งหม้อเล็กสำหรับเอาไปทำน้ำพริก สองเมนูนี้เป็นเมนูโปรดของลูกๆ เครื่องปรุงอื่นๆ ไปหาเพิ่มที่กรุงเทพฯ
อาหารมื้อเย็นน้องสาวทำยำกบใส่น้ำพริกเผาและมะม่วงดิบ ดิฉันไม่ได้กินนานมากแล้ว เลยกินไม่ค่อยอร่อยเหมือนตอนเป็นเด็กๆ เราทำปลาทอดมันเพิ่มอีก พี่สาวสองคนที่บ้านอยู่ใกล้ๆ มากินข้าวด้วยกัน เอาต้มยำปลาช่อนและยำมะม่วงมาร่วมวงด้วย กินข้าวเย็นเสร็จก็ได้เวลาที่จะต้องลาแม่กลับกรุงเทพฯ ทุกครั้งที่เราจะกลับ แม่จะถามเสมอว่าได้ของอะไรไปฝากลูกบ้าง แล้วให้รีบกลับก่อนที่จะมืดค่ำ ความเป็นห่วงลูกคงจะอยู่ในใจของแม่ตลอดเวลา
เราออกเดินทางจากบ้านแม่เมื่อเกือบ 18.30 น. เจอรถติดเมื่อใกล้ถึงแยกองครักษ์และอีกหลายช่วงทั้งบริเวณที่มีการก่อสร้างแถวคลอง 13-14 คลองหก คลองห้า...แต่ก็ไม่ถึงกับติดแบบสาหัสเหมือนกับที่กลับจากโคราชเมื่อสัปดาห์ก่อน
การเดินทางขากลับใช้เวลามากกว่าขาไปทุกครั้ง
วันที่ 7 เมษายน 2557
วันนี้สามีซื้อปลาดุกย่างจากตลาดในหมู่บ้านมาให้ 2 ตัว แกะแต่เนื้อตำกับพริก หอม กระเทียม ที่คั่วจนหอม เป็นน้ำพริกปลาร้าได้ 1 หม้อ การทำแกงขี้เหล็กยุ่งยากขึ้นไปหน่อย เพราะสามีต้องตระเวณขับรถหาซื้อปลาช่อนย่างมาตำผสมกับเครื่องแกง ลงเอยที่ร้านใกล้ๆ ทางเข้าซอยลาดพร้าว 71 ได้ปลาช่อนย่างเกลือตัวเขื่อง ราคาตัวหนึ่งพอๆ กับซื้อปลาสดที่บ้านนครนายกได้เป็นกิโล ตอนบ่ายเลยลงมือทำแกงได้ กะทิจากมะพร้าวน้ำหอมมีกลิ่นหอมมากๆ น้ำแกงข้นเพราะเนื้อปลาเยอะ ใส่หมูย่างที่ทำเองด้วย
แกงขี้เหล็ก
ทำกับข้าวเสร็จเราก็จัดของใส่หม้อบ้าง กล่องบ้าง ขับรถไปกินอาหารเย็นที่บ้านลูกสาวที่บางแค พร้อมหน้ากันทั้งลูกสาว ลูกเขย และหลานชายตัวน้อย สมาชิกบอกว่าแกงและน้ำพริกอร่อย
วัลลา ตันตโยทัย
บันทึกเมื่อวันที่ 7 เมษายน 2557
คิดถึงผัดผักบุ้งไฟแดงเลยค่ะ
...ฝนมา ดินชุ่มฉ่ำ พืชผักก็งอกงามนะคะ...เป็นธรรมชาติที่หาไม่ได้ในเมืองหลวง"กรุงเทพมหานคร"...ไม่แปลกใจที่คนเฒ่าคนแก่ มีความสุข สบายใจที่ได้อยู่บ้าน...ได้นึกถึงบรรยากาศเก่าๆด้วยนะคะ...
คิดถึงผักบุ้งและแกงขี้เหล็กเลยครับ
ตอนน้ำท่วมต้นไม้ตายไปหลายต้นเลยนะครับอาจารย์
ขอบคุณครับ
อิ่มอุ่น และอิ่มใจครับ ขอบคุณบันทึกที่ทำให้ผมอิ่มครับ