ในบรรดาหลายๆอาชีพ แพทย์น่าจะเป็นอาชีพที่ใส่ใจดูแลสุขภาพตนเองค่อนข้างน้อย อยากจะเล่าเรื่องเศร้าเรื่องหนึ่ง เพื่อเป็นอุทาหรณ์กับการละเลยใส่ใจดูแลสุขภาพตนเอง

 

อาทิตย์ที่แล้วฉันได้รับปรึกษาให้ไปดูแลแพทย์หญิงท่านหนึ่ง อายุ 85 ปี ป่วยเป็นโรคกระดูกพรุนมานานกว่า 20 ปี ที่แย่คือท่านไม่ได้ดูแลรักษาโรคนี้เลย ท่านมีอาการปวดหลังเรื้อรังมาตลอด กระดูกสันหลังพรุน เปราะบาง และยุบลงไปเรื่อยๆ จนในที่สุด 2 สัปดาห์ก่อนมาโรงพยาบาล ท่านเริ่มมีขาทั้งสองข้างอ่อนแรง เดินไม่ได้ x-rays และ MRI กระดูกสันหลัง พบว่ากระดูก T11 ยุบลงมาก และกดไขสันหลัง ต้องได้รับการผ่าตัด เอากระดูกที่กดทับไขสันหลังออก และใส่เหล็กดามกระดูกสันหลังไว้

                            

 

ท่านขยับขาทั้งสองข้างไม่ได้เลย กลายเป็นอัมพาตครึ่งท่อนล่างอย่างถาวร ตัวอย่างรายนี้คือปลายทางหนึ่งของผู้ป่วยโรคกระดูกพรุนที่ไม่ได้รับการรักษาเลย อนึ่งถ้าเป็นไปได้การป้องกันจะดีกว่าการรักษาอย่างแน่นอน โรคกระดูกพรุนป้องกันและรักษาได้ การส่งเสริมให้มีการออกกำลังกายต่อเนื่องตั้งแต่วัยเด็ก รับประทานอาหารที่มีแคลเซี่ยมสูง รับประทานโปรตีนให้พอเหมาะเมื่อสูงวัย ปลายทางของชีวิตก็ไม่น่าจะเป็นแบบตัวอย่างนี้