ดึกเอ๋ยดึกแล้ว....

   ไม่ได้บันทึกมา 2 วัน วันนี้เลิกงานดึกถึงบ้านเกือบสี่ทุ่ม จะบันทึกอะไรดีตอนสี่ทุ่มนะ

   เข้าไปอ่านบันทึกของกัลยาณมิตรหลายๆท่าน อ่านไป ดูรูปภาพไป เพลิดเพลินจำเริญใจจนเวลาล่วงเข้าเกือบสี่ทุ่มครึ่ง ก็ยังนึกไม่ออกว่าจะบันทึกเรื่องอะไรดี

   นึกถึงงานวันนี้ ที่มีแต่เรื่องยุ่งๆตั้งแต่เช้า แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี แม้บางครั้งจะพาลให้สติออกนอกกรอบบ้าง แต่การวางใจให้นิ่ง การปล่อยวางบางสิ่งบางอย่างลง โดยคิดเสียว่า

   ...มันเป็นเช่นนั้นเอง...

   ก็ทำให้จิตสงบลงได้ และเวลาก็หมุนผ่านไป ธรรมะก็จัดสรรของมันไปตามเวลานั้น แล้วเรื่องวุ่นๆก็ผ่านไป ดับไป เรื่องวุ่นๆเรื่องใหม่ๆ ก็ผ่านมา ผ่านมา

   ...มันหมุนเวียนอยู่อย่างนี้นี่เอง...

   เราคิดไปว่าเรื่องทุกอย่างมันวุ่น พลอยไม่อยากไปยุ่งกับมัน

   ...พอเข้าไปยุ่ง ก็มุ่งจะเอาชนะมันอยู่ร่ำไป...

.............

   ดึกเอ๋ยดึกแล้ว...

   หาเรื่องบันทึกไม่ได้ ก็นำเรื่องนี้มารำพึงรำพัน ก็แล้วกันนะใจ

ผู้เขียนกับครูพีร์ ณ งานปิยวาจาฯ...

..............

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านนะครับ

26 มีนาคม 2557

พ.แจ่มจำรัส