เรื่องเล่าของ "ฟ้าคราม" ตอนป่วยเป็นไข้หวัด

      ช่วงนี้ หนู "ฟ้าคราม" ป่วยถี่จัง...ไม่ไวรัสลงกระเพาะ

ก็น้ำมูกไหล...สลับกันไป - มา จนต้องทั้งฉีดยา กินยาสารพัด...

สัปดาห์ที่ผ่านก็เช่นเดียวกัน...แถมแม่อ้อมบอกว่า..."ตัวร้อน" อีก

แต่พอมาวันเสาร์ที่ ๑๕ มีนาคม ๒๕๕๗ หมอนัดให้ไปฉีดวัคซีน

ไวรัส A ตอนแรกแม่อ้อมบอกว่า...จะไม่ไป เพราะหนูป่วยตัวร้อน

ย่าบอกว่า...ดูอาการก่อน ถ้าไม่ตัวร้อนก็ไปได้ ถ้าไม่อย่างนั้นก็ต้อง

ถามหมอว่า...จะฉีดวัคซีนได้หรือเปล่า ถ้าได้ก็ฉีด ไม่ได้ก็พากันกลับ

ก็แล้วกัน

       หมอตรวจดู บอกว่า ฉีดได้ เลยได้ฉีด...เป็นครั้งแรกที่หนูยอม

ให้ชั่งกิโลได้โดยไม่ร้องไห้ ชั่งได้ ๑๕.๘๕ กิโลกรัม ส่วนสูง ๙๗ ซ.ม.

วัดไข้ไม่มีไข้...พอจ่ายเงินแล้วไปที่ห้องฉีดยา...หนูรู้ว่าพยาบาลจะฉีดยา

หนูที่หน้าขา...ย่า + แม่อ้อม + พยาบาลอีกคนช่วยกันร็อคตัวหนู

เพราะหนูแรงเยอะมาก ๆ...ไม่พ้นคำ ๆ หนึ่ง ที่หนูหลุดออกมา...

หนูพูดคำว่า "เหี้ย..." พยาบาลที่ฉีดยาหนูร้องว่า "อั๊ยยะ"...

หนูคงเห็นว่า...พวกเราจับหนูให้พยาบาลฉีดยา หนูจึงพูดออกมา...

ร้ายจริง ๆ แม่ฟ้าคราม...

      เสร็จแล้วก็พากันไปที่ทำงานของย่า...ช่วงบ่าย ๆ จึงพากันกลับไป

ที่บ้านพรหมพิราม...ในช่วงวัยนี้ หนูติดพ่อเพรียงมาก ๆ เรียกชื่อ...

แถมเข้าไปคลุกคลี ออเซาะ ปะจบประแจง...ส่วนพ่อเพรียงก็ดูเหมือน

กับ "หลง" หนูมาก ๆ...เพราะคำว่า "จ๊ะ" "จ๋า" มากกว่า...

 

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ  แสงเงิน

๑๖ มีนาคม ๒๕๕๗