เมื่อวานเพื่อนผมบอกว่ามีบ้านที่อยู่ในบริเวณพอมองเห็นจากบ้านผมได้ประกาศขายในราคาสิบห้าล้าน บ้านนี้ผมเคยเห็นแต่หลังคากับกำแพงสูง ได้มีโอกาสเห็นภาพภายในก็จากรูปที่เขาประกาศขายในเว็บนั่นเอง จัดได้ว่าเป็นบ้านที่หรูหราใช้ได้ทีเดียว เป็นบ้านใหญ่แต่อยู่ในที่ดินที่ไม่มากเท่าไหร่นัก

ผมบอกเพื่อนผมว่า ถ้าผมมีเงินสิบห้าล้านเพื่อจะซื้อที่อยู่อาศัย ผมคงไปซื้อที่ดินสามไร่ที่ติดน้ำตกที่ผมปั่นจักรยานผ่านเป็นประจำ แล้วปลูกบ้านเล็กๆ อยู่และปลูกผลหมากรากไม้ให้เต็มไปหมดจะมีความสุขกว่า

ที่ดินตรงนั้นผมปั่นจักรยานผ่านไปก็ชะโงกมองทุกที แต่รู้ตัวว่าคงไม่มีปัญญาซื้อได้แน่นอนเพราะเจ้าของเขาตั้งราคาไว้ให้คนซื้อทำรีสอร์ท ไม่ใช่ให้คนธรรมดาซื้อปลูกบ้าน หรือถ้าซื้อปลูกบ้านก็ไม่ใช่คนธรรมดา

ผมไม่ได้บอกว่าความคิดผมถูกหรือผิด แต่ผมกำลังจะบอกว่าสิ่งที่น่าคิดก็คือมนุษย์เรานี้มีความคิดความเชื่อที่ไม่เหมือนกัน สิ่งเดียวกันเราแต่ละคนเห็นคุณค่าไม่เท่ากัน ไม่มีใครคิดเหมือนกันเลย

ความแตกต่างทางความคิดของมนุษย์นี้น่าจะเป็นสิ่งธรรมชาติติดตัวเรากันมาแต่เกิด เพราะถ้าเราคิดเหมือนกันหมดแล้ว มนุษย์ชาติก็คงไม่อยู่มาถึงทุกวันนี้ คงจะสูญพันธุ์ไปนานแล้ว

ผมคิดว่าความคิดที่จะบังคับให้คนทุกคนมีความเชื่อและยึดถือคุณค่าเหมือนกันหมดนั้นน่าจะเป็นสิ่งที่ผิด

แต่ปัญหาของโลกที่เราเห็นกันมาตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันและคงมีต่อไปอีกตราบนานเท่านานในอนาคต คือความพยายามที่จะยัดเยียดบังคับให้คนอื่นคิดเหมือนกับตัวเอง

สงครามต่างๆ เกิดขึ้นเพราะสาเหตุนี้นี่เอง

คงเป็นไปไม่ได้ที่มนุษย์ทุกพวกทุกกลุ่มจะยอมรับความคิดความเชื่อของคนอื่นอย่างแท้จริง ดังนั้นเราจะยังได้เห็นสงครามอีกมากในโลกนี้ สิ่งที่ทำได้ในฐานะมนุษย์ตัวเล็กๆ อย่างเราก็คงต้องพยายามมีชีวิตอยู่ให้ได้ท่ามกลางความขัดแย้งทางความคิดที่ไม่มีสิ้นสุดนี้เอง