เรื่องเล่าจากบ้านแม่ตาด  :

 

วันวาน...ของ "อึ่งยืน"

 

         

 

 

          วันก่อนผมเปิดอัลบั้มภาพเก่าๆ ของตนเองดู เห็นรูปแล้วก็แอบยิ้มอยู่ในใจลึกๆ และมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก

          วันนั้นกับวันนี้....ช่างแตกต่างกันลิบลับเหลือเกิน

          วันนั้น...ผมเป็นชายหนุ่มเอวบาง รูปร่างสะโอดสะอง

          แต่วันนี้...ผมกลายเป็น "อึ่งยืน" ที่คอสั้นและเอวหาย

          อนิจจา อนิจจัง  สังขารไม่เที่ยงจริงๆ เลย   555

 

 

 

 

 

 

 

 

ภาพถ่ายสมัยที่ยังเป็นหนุ่มโสด

 

 

ถ่ายกับลูกศิษย์สาว 

 

ลูกศิษย์สาวพาไปนั่งดูรถไฟฟ้า BTS 

 

จากอาจารย์กับลูกศิษย์ ในที่สุดก็กลายเป็นแฟนกัน  เลยฉลองกันหน่อย  555

 

ในอดีตเคยเป็นหนุ่มออฟฟิซ ใส่สูทและผูกเนคไททำงานมาก่อน