"การพนันก็ไม่เล่น กินเหล้าก็ไม่กิน ขยันทำมาหากิน คือทำแต่ความดี ทำไมฉันต้องเป็นโรคนี้ ทำไม บางคนเป็นคนไม่ดี ทั้งผู้หญิงผู้ชายกลับไม่เป็น"

ประโยคข้างบน แก้วพูดกับฉัน หลังให้อภัย ยอมที่จะให้สามีกลับมาดูแลตนเองและลูก สะท้อนความรู้สึกคับข้องใจกับการที่ตนเองต้องเผชิญกับเรื่องร้ายๆ ทั้งๆที่ทำดีมาตลอด

 

ฉันตอบแก้วไปว่า "พี่ก็บอกไม่ได้เหมือนกันนะว่าเป็นเพราะอะไร  แต่ถ้ามันเกิดขึ้นกับเราแล้ว เราทำได้อย่างเดียว คือยอมรับมัน ถ้าเรายอมรับไม่ได้ เราก็ทุกข์"

 

แก้วได้แต่พยักหน้า ไม่ได้พูดอะไร

 

หลายครั้งที่ผู้ป่วยที่เราดูแลเป็นคนดีมากๆ แต่ต้องมาเจอเรื่องร้ายๆ เราพูดคุยกับเขาอย่างไร อยากให้ช่วยแลกเปลี่ยนประสบการณ์กันนะคะ