ต้นกระโดน...ดอกล่วงลงดิน..เมื่อต้องแสง...
ยังดูสดสวย..ก่อน..เน่าเฉา...ตามเวลา
สร้างอุทาหรณ์...กับชีวิต..ที่ปลิดปลง...
มาย้อนมอง..ดู..ต้นกล้าที่ปลูกไว้..เมื่อยี่สิบปี..เริ่ม..จะผ่านไป....
บ้างมีดอก..แลบาน..หมุนเวียน..ไปตามเวลา..ค่านิยม...ความเป็นป่า..ไม่ต้องการ..อยู่ให้ดูแล...
ปิดไปเป็นป่า..ที่..อยู่ได้..ด้วย..ตัวเอง....."กลางดิน"...แกลลอลี่..เพื่อสิ่งแวดล้อมและสังคม
-สวัสดีครับ
-ดอกไม้ป่า..งดงาม..สะท้อนบางอย่าง..ของชีวิต...
-ขอบคุณภาพสวยๆ นะครับ
-ขอบคุณครับ..
ป่าที่อยู่ได้ด้วยตนเอง...คือป่าที่ยั่งยืน...เหมือนชีวิตคนเรา ที่แข็งแกร่งด้วยประสบการณ์แห่งความพอเพียงนะคะ...ภาพงามมากๆค่ะ
คุณมะเดื่อก็ได้ภาพนี้มาเหมือนกัน แต่ยังไม่ได้เอาลงคอม ฯ จ้ะ
...คุณยายธีไม่อยู่...ป่าก็เงียบเหงานะคะ...
สวัสดีค่ะ..คุณเพชรน้ำหนึ่ง..ขอบพระคุณกับความงดงามของชีวิต..นะเจ้าคะ..ยายธีค่ะ..
สวัสดีค่ะ..คุณนงนาท.สนธิสุวรรณ...ยายธี..อยากจะจุดประกายความคิด..และประสพการณ์ที่บังเอิญมีกับต้นไม้..ว่า..ต้นไม้..คือ..ชีวิต..เหมือนเราๆ..และทุกชีวิตมีคุณค่า.."ต่อกัน"...ทำไม..เรา..(มนุษย์)จึงเป็นมิตรแท้ต่อกันไม่ได้..ทั้งๆที่....(พอก็ได้..อยู่)..เหมือน..ป่า..เกิดได้..ถ้า..มนุษย์..มีคำว่า"พอใจ"..กับสิ่งเป็นชีวิตในตน...และเห็น.."ต้นไม้"..นั้นเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต...ที่เป็นมงคล....."ขอบพระคุณค่ะ"..ที่ให้..คำวิจารณ์..ที่ให้คุณค่ากับ..ทุกๆชีวิต..เจ้าค่ะ..(ยายธี)
สวัสดีค่ะ..คุณมะเดื่อ..กำลังคอยอยู่ค่ะ..กับ..ภาพ..และประสพการณ์..ความคิด..ของแต่ละคน..ที่จะ..แชร์กันเป็นรูปธรรม..ของการ..โคจร..มาพบกัน..ครั้งนี้...(ดูเป็นเรื่องบังเอิญไป..ซ้ะหมด..ว่าจะไม่ได้พบกัน..ณที่..แห่งนี้..ที่พักใจ.."กลางดิน")...ภาพฝันๆ..ว่า..ป่าเกิดได้..หากไม่มีมีคน..(ทำลาย..เพื่อ..ผลประโยชน์)...อย่างที่..เห็นๆและประสพมา....(กราบขอบพระคุณ..อีกครั้ง..กับเมตตาของบุคคลทุกท่านที่..ทำให้เกิด MISSION POSSIBLE ครั้งนี้..เจ้าค่ะ)...ยายธี
สวัสดีค่ะ...คุณดร. พจนา แย้มนัยนา..."ความเงียบเหงา..ของป่า..ที่ขาดชีวิตอย่างเราๆ(มนุษย์)ทำให้เขา.."อยู่ได้.".นั้น.ตรงกันข้าม..หากเรา..พยายาม..เข้าไป.."จัดสรรค์.".เพียงว่า....แค่ครึ่งวันที่เข้าไปปรากฏตัวกัน...ทำให้ต้นไม้เล็กๆ..ถูกฟันทิ้งไป..หลายร้อยต้น..เจ้าค่ะ..เพียงเพื่อ..ไป..ดู..(จุด..ของความเป็นเจ้าของที่ถูกฝังไว้..ให้เป็น..อุทาหรณ์...)...ที่ตายไป..ก็เอาไป..ไม่ได้..(๕๕๕๕๕)...แม้แต่กระแบะมือเดียว..อิอิ..."มันเป็นเพียง..ปริศนา..ชีวิต"...กับคำว่า..PARADOX..น่ะ..เจ้าค่ะ..(ยายธี)
เคยเอาดอกกระโดนมากิน
ใช่อย่างเดียวกันไหมครับคุณยาย
งามแบบไม่ต้องเติมแต่ง และปลอดสารพิษ
สวัสดีค่ะ...อ.ขจิต...ได้ยินจากเด็กกระเหรี่ยงบ้าน..ป้าวิว่า.."ดอกกระโดน..ตากแห้ง..ชงกินเป็นชา..""บำรุงสายตา..ค่ะ..กำลังเก็บมาตากแห้ง..เด็กกระเหรี่ยงอีกคนเดินมาถาม..ว่าทำอะไร..เลยถามต่อไปว่า..มันกินได้..บำรุงสายตา...ใช่ไหม..เจ้านี่..พูดต่อไปว่า..เชื่อได้รึเปล่า..๕๕๕๕...แต่เห็นกระเหรี่ยงคนแก่เฒ่า..นำไป..ไปมวนยาสูบจ้ะ..ดอกก็เอาไปใส่แกงน้ำเงี้นว..ล่ะจ้ะ..ก็ไม่ทราบจริงๆว่า..ตระกูลไม้ชนิด..นี้..เป็นวงศ์เดียวกันหรือเปล่า..งิ้ว..เงี้ยว..กระโดน..อ้ะ...ใครทราบช่วย..ให้ความกระจ่างด้วย..อิอิ...(สมเด็จพระเทพ..ท่านเขียนไว้ว่า..ตำรายา..จดเป็นหนที่เจ็ด..ละก็..กินแล้ว..ตาย..อิอิ...ค่ะท่านอาจารย์...ผู้รู้สมัยนี้..รู้ไปโหมด...อ้ะ
สวัสดีค่ะ..ผอ.อัญชัญ ครุฑแก้ว...ความงามแบบธรรมชาติเดี๋ยวนี้..ปนเปื้อน..ทั้งนั้น..เจ้าค่ะ