สวัสดีค่ะ..คุณนงนาท.สนธิสุวรรณ...ยายธี..อยากจะจุดประกายความคิด..และประสพการณ์ที่บังเอิญมีกับต้นไม้..ว่า..ต้นไม้..คือ..ชีวิต..เหมือนเราๆ..และทุกชีวิตมีคุณค่า.."ต่อกัน"...ทำไม..เรา..(มนุษย์)จึงเป็นมิตรแท้ต่อกันไม่ได้..ทั้งๆที่....(พอก็ได้..อยู่)..เหมือน..ป่า..เกิดได้..ถ้า..มนุษย์..มีคำว่า"พอใจ"..กับสิ่งเป็นชีวิตในตน...และเห็น.."ต้นไม้"..นั้นเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต...ที่เป็นมงคล....."ขอบพระคุณค่ะ"..ที่ให้..คำวิจารณ์..ที่ให้คุณค่ากับ..ทุกๆชีวิต..เจ้าค่ะ..(ยายธี)