๑๓/๐๒/๒๕๕๗

**********

สาลินีฉันท์ ๑๑ 

ลักษณะการอ่านคล้ายอินทรวิเชียรฉันท์  ๒+๓,  ๓+๓

 ที่มาของผัง

                             “วาเลนไทน์”

องค์จักร(ะ)พรรดิคลอ-            ดิอุสต่อ ทุติยา

ปกครอง กรุงโรมหนา              มินำพา รฐาดี

องค์เจ้า ดูโหดร้าย                 ทหารคล้าย จะหน่ายหนี

ตายเกลื่อน เปื้อนธานี              ธ จึงมี วจียืน

ให้เกณฑ์ ชายหนุ่มใหม่            มิทันใหญ่ หทัยฝืน

ห่างรัก จักกล้ำกลืน                 เพราะรอคืน ปิยารมย์

ยกเลิก กำหนดการ                  ณ วันวาร ประกาศขรม

งานหมั้น แต่งชื่นชม                 ละเลิกล้ม ระทมกัน

นักบุญ วาเลนไทน์                   ประสาทชัย ประชาหรรษ์

ช่วยเหลือ จุนเจือพลัน              ทำให้มัน เหมาะสมควร

แอบแต่ง คู่หนุ่มสาว                 ฤถึงคราว ลุสอบสวน

จึงต้อง ถูกโซ่ตรวน                  จำคุกดัด เพราะขัดใจ

หนุ่มสาว เกิดสงสาร                 ธ ประทาน วิวาห์ใส

ส่งสาส์น ดอกไม้ให้                  ผละใส่ช่อง มิมองเมิน

ผู้คุมให้ลูกสาว                        สิถึงคราว จะขวยเขิน

งามพริ้ง สบเพลิดเพลิน              ก็ดั้นเดิน เผชิญกรรม

พูดคุย กับนักบุญ                    ธ เกื้อหนุน และน้อมนำ

บาปเคราะห์ ทั้งหมดซ้ำ             ประกาศย้ำ นำศรัทธา

ต่อมา อีกคราหนึ่ง                   กษัตริย์ถึง วิการหนา

สั่งฆ่า นักบุญญา                    และพารา มิฟังตน

ก่อนตาย เขียนจดหมาย            ธ ฝากไว้ มิสับสน

มอบให้ หลังวายชนม์               สุธาท้น ประทับทรวง

“ด้วยรัก จากฉันนี้                  นะคนดี ผิแสนห่วง

ขอบใจ ในทั้งปวง                  สกนธ์ล่วง หยะห่วงกัน”

วันที่ ท่านถูกปลิด                  ณ ปีคริส ตจักรผัน

สองร้อย เจ็ดสิบครัน                ริเริ่มกัน นะทันที

สิบสี่ กุมภาพันธ์                     ก็คือวัน ธ สักขี

วันแห่ง ความรักดี                   ทวีไป ณ ไกลจริง

แลกเปลี่ยน เขียนจดหมาย         ฤคมคาย ธ ชายหญิง

หวังนำ คำแอบอิง                   ลิขิตสิ่ง สุจริงใจ

ส่งไป ให้คนชอบ                   ฤทัยมอบ จะตอบไหม

เธอตอบ ก้อชอบใจ                 รึเธอไม่ อภัยกัน

ถึงวัน วาเลนไทน์                   นะใส่ใจ ฤทัยฝัน

ส่งมอบ “หัวใจ”กัน                 “กุหลาบ”นั้น รึคือแทน

อย่าให้ หมดทั้งตัว                   นะทูนหัว และขาแขน

สุขนำ กำหนด “แฟน”              หทัยแน่น มิแสนอาย.

ที่มาของภาพและข้อมูลบางส่วนประกอบการแต่งฉันท์

หมายเหตุ       ทุติยา =  ที่สอง,อันดับสอง การนับแบบสังขยาเป็นลำดับขั้น คือ ที่หนึ่ง..ที่สอง..

                   รฐา  =  รัฐ,บ้านเมือง หรือพื้นที่ปกครองของกษัตริย์พระองค์หนึ่ง

                   ธานี  = เมือง

                   หทัย  =  หัวใจ, ใจ

                   ปิยารมณ์ =  อารมณ์รัก

                   หรรษ์ =  ความรื่นเริง,ความยินดี

                   วิการ  =  พิการ,ที่ผิดแปลกไปจากธรรมชาติ

                   สุธา  =  อาหารทิพย์,อาหารใจ,อิ่มเอิบใจ

                   หยะ  =  ลักษณะการกร่อนคำ จากคำว่า “อย่า”  ให้สั้นลง

                   สกนธ์ =  ร่างกาย, ขันธ์, กอง หรือส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย

                   ฤทัย  =  ความรู้สึก, ใจ

                   ลิขิต  =  การเขียน, เขียนจดหมาย

 

ขอขอบคุณผู้เข้ามาอ่าน มีสิ่งใดผิดพลาดกรุณาให้คำติชมด้วย และขอบคุณโกทูโนว์ที่ให้บันทึกมากครับผม.