ณ.ตอนนี้ความรู้สึกของผม มันเริ่มรู้สึกตื่นเต้น จะเฝ้ารอวันเวลาอีก 1 ปีเท่านั้น 

จากเป็นเด็กน้อยคนหนึ่งที่มาเรียนในระดับมหาวิทยาลัย ไม่รู้จักใครเลย จะสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี

แล้วนำสิ่งที่มีค่ามากที่สุดไปให้พ่อแม่ คือ "ใบปริญญาบัตร"

 

 ที่มารูปภาพ : http://www.siamrath.co.th/web/?q=category/channel/scoopeducation&page=1

 

เท่าที่ผมจำความได้ ตั้งแต่ที่ผมมาเรียนที่เชียงใหม่ ไม่มีวันไหนที่ผมมีความสุข เพราะอะไรรู้ไม เพราะเวลาแต่ละวันที่ผ่านไป

ผมคิดถึงแต่คนคนหนึ่งที่เป็นแม่ เวลากินเวลานอน ผมไม่รู้ว่าท่านจะเป็นไงบ้าง .. ใช่ว่ามีโทรศัพท์โทรหากันก็รู้ว่าทำไร 

แต่ถูกว่ามีโทรศัพท์ แต่การคุยกันผ่านทางโทรศัพท์มันไม่เหมือนการได้อยู่ร่วมกัน เราไมได้สัมผัสเหตุการณ์อะไรร่วมกัน

 

จึงไม่รู้ว่าบางครั้งที่เราคุยโทรศัพท์กับแม่ แม่อาจจะโกหกเราอยู่ก็ได้ แม่อาจจะไม่สบายใจอยู่ก็ได้ ..

เพราะแบบนี้แหละ ผมถึงไม่มีความสุข T^T

 

ทุกวันนี้ผม ทำอะไรไม่ได้ นอกจากการตั้งใจเรียน และเป็นคนดีของท่าน 

ผมคิดว่า.. การที่เราทำอะไรสักอย่างเพื่อคนอื่นถึงแม้มันจะเหนื่อย แต่มันก็มีความสุขเมื่อเห็นผู้รับได้รับและมีความสุขกับมัน

  

เหตุผลเหล่านี้จึงทำให้ผมคิดว่า ทุกอย่างมันอยู่ที่ผม ถ้าผมทำตัวดีตั้งใจเรียน เรียนให้จบเร็ว ๆ 

พ่อแม่ก็จะมีความสุข และหายเหนื่อย

 

และครั้งหนึ่งแม่เคยบอกกับผมว่า ถ้าลูกจบ "แม่จะออกจากที่ทำงานแล้ว มาอยู่กับลูก แม่เหนื่อยจากการทำงานมามาก"

ผมได้ยินคำนี้ถึงกับเน้นอก ถือว่าเป็นคำที่พูดกันแบบเป็นอกแม่ลูกเลยที่เดียว  แม่อาจจะบอกผมถึงความรู้สึกเหนื่อยจริง ๆ ก็ได้

  

ในใจผมคิดว่าใช่ ผมจะต้องตั้งใจเรียนในจบ เรียนให้จบอย่างมีประสิทธิ์ภาพ และทำงานอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข

ไม่ว่าจะเป็นอาชีพไหนก็ตาม

  

ณ.ตอนนี้ ผมคิดเพียงแค่ว่าผมต้องตั้งใจเรียน และทำทุกอย่างให้ดีที่สุด  ผมเหลือเวลาอีก 1 ปี เท่านั้น ที่จะสำเร็จการศึกษาแล้ว

อีก 1 ปีเทานั้นวันที่ผมรอคอย กำลังจะมาถึง T^T

 

..

ไม่ใช่วันที่ผมรับปริญญาบัตร

 

แต่เป็นวันที่ผมจะเห็นแม่จะได้ลาออกจากที่ทำงานมากกว่า ... ผมรู้สึกดีใจมาก

และ ณ.ตอนนี้ผมก็มีเงินเก็บสักก้อน และจะเก็บให้มากกว่านี้ เพื่อเปิดร้านขายของเล็กให้แม่ขายอยู่บ้านไป ทำงานเล็ก ๆ น้อยไป

 

ผมไม่คิดนะว่าผมจะได้เป็นครูหรือไม ผมคิดเพียงแค่ว่า เมื่อผมจบออกมา คนอยากผมทำงานอะไรก็ได้ ที่ทำแล้วให้ได้เงิน

ผมทำหมดเพราะผมมีจุดประสงค์ที่ว่า อยากให้แม่สบาย ...

 

ขนาดแม่ แม่ยังทนทำงานที่แม่ไม่รัก และไม่ชอบ เพื่อส่งเสียให้ผมเรียนจบปริญญาตรีขนาดนี้ได้ 

เราก็ต้องทำงานอะไรก็ต้องได้ใชไหม ..

 

แต่ถ้าเมื่อมีโอกาสได้งานตามที่ผมฝันไว้ ผมก็จะทำตามฝัน เพื่อความสุขของตัวเอง และความสุขของพ่อแม่ ..