ตราบใดที่ยังมีตะวัน...ตราบนั้น..ฉันยังอยู่คู่กับโรงเรียนนี้ ขอบใจที่ เธอห่วงใยฉันตลอดเวลา

 

 

วันจันทร์ เป็นวันที่คุณมะเดื่อทำหน้าที่ " ครู (มี)เวร" ต้องดูแล...

"ทุกข์สุข " ของโรงเรียน (ว่าเข้านั่น )  เช้า ๆ เด็ก ๆ มีหน้าที่ทำเขต

รับผิดชอบที่ครูได้แบ่งไว้ให้แล้ว...ปัด  กวาด  เช็ด  ถู .. ว่ากันไป

 

 

โรงเรียนหยุดเสาร์ อาิทิตย์  พอถึงวันจันทร์ ใบไม้ร่วงเต็มสนาม

มากกว่า วันอื่น ๆ เพราะสะสมมา 2 วัน  และระยะนี้ ใบพะยอมร่วงมาก

เป็นคำรบ 2 หลังจากที่ร่วงมากไปครั้งหนึ่งแล้ว ทั้งดอกทั้งใบ

 

 

ดอกพะยอมบานและร่วงโรยไปครั้งหนึ่งแล้ว และดอกก็กำลังกลายเป็น

ผลเล็ก ๆ (ภาพบน ศรชี้) ห้อยย้อยตามปลายกิ่ง บางผลก็ร่วงหล่น

ลงพื้นเกลื่อนโคนต้น เหมือนดังภาพข้างล่างนี้

 

 

 

 

อีกไม่นาน ผลพะยอมเหล่านี้ก็จะแก่ และปีกเล็ก  ที่ปลายเมล็ดก็จะทำ

หน้าที่ เหมือนใบพัดหมุนคว้างปลิวไปตามลม หล่นร่วงไปได้ไกล ๆ 

มิตรรักแฟนเพลงท่านใดต้องการเมล็ดพะยอมไปเพาะขยายพันธุ์ก็แจ้ง

ความประสงค์ พร้อมส่งชื่อ - ที่อยู่ให้คุณมะเดื่อได้นะจ๊ะ ยินดีส่งให้

 

 

วันนี้้...พะยอมผลิช่อดอกอ่อน ๆ อีกคำรบหนึ่ง มากกว่าครั้งแรก ทุก ๆ

ปี พะยอมจะออกดอกเพียงครั้งเดียว แต่ปีนี้  2 ครั้ง คงเป็นเพราะปีนี้

อากาศหนาวจัด และหนาวนานก็เป็นได้ เรียกว่า ปรับไปตามสภาพ

อากาศ หลงฤดูน่ะแหละ  มันคงคิดว่าถึงฤดูหนาวอีกครั้งมั้ง

 

 

ต้นหว้า หน้าห้องสมุดก็ไม่น้อยหน้ากัน ช่วงนี้ก็ผลิดอกจิ๋ว ๆ เต็มต้น เมื่อ

ปีก่อน ออกดอกเป็นครั้งแรก  แต่จำได้ว่า เป็นช่วงปลาย ๆ มีนา ปีนี้ออก

ต้นเดือนกุมภา ก็คงเพราะการเปลี่ยนแปลงของอากาศอีกน่ะแหละ

ทำให้เกิดการหลงฤดูกันไปหมด...หว้าไทยต้นนี้แหละ ที่เมื่อปีที่แล้ว

พี่ครูดาหลาได้ขอเมล็ดไปปลูกที่ลำพูน และงอกเป็นต้นแล้ว

 

 

ใกล้ ๆ ต้นหว้า  ต้นตะแบกกำลังผลิใบอ่อน สีชมพูสวยงามยิ่งนัก อีกไม่

นานคงผลิดอกสีม่วงขาวแสนสวย

 

 

หันไปดูต้นกร่าง  ต้นไม้ยักษ์ที่เหลือแต่อดีตแห่งความยิ่งใหญ่ ก็ยังมีใบ

อ่อนให้เห็น...คล้ายจะบอกทุก ๆ คนว่า " ฉันยังอยู่  ยังไม่ได้จากทุก ๆ

คนไปไหนนะ "  ดีใจที่เขายังอยู่กับพวกเราในวันนี้จ้ะ

 

 

กร่างกับดวงตะวันยามเช้า ... เหมือนกับจะบอกกับคุณมะเดื่อว่า

" ตราบใดที่ยังมีตะวัน...ตราบนั้น..ฉันยังอยู่คู่กับโรงเรียนนี้ ขอบใจที่่

เธอห่วงใยฉันตลอดเวลา " ....