คำสัญญาที่ถูกลืม
โดย คุณหนึ่งหทัย อุทัยขวัญแก้ว นักจิตวิทยา โรงพยาบาลปะนาเระ
ผู้เขียนมีโอกาสได้อ่านหนังสือเรื่อง “เรื่องเล่าจากเขาและเธอ” หนังสือเล่มนี้เป็นแรงบันดาลใจที่เกิดขึ้นจากการที่ได้ยินได้ฟังคำบอกเล่าจากเหล่าศิลปิน ดารา และนักสื่อมวลชน แต่ละท่านที่มีโอกาสแสดงความรู้สึกจากใจออกมาในวาระที่ได้รับรางวัล “ศิลปินเพื่อสังคมไทยปลอดบุหรี่ ประจำปี” หนังสือเล่มนี้ เขียนโดยเครือข่ายวิชาชีพสุขภาพเพื่อสังคมไทยปลอดบุหรี่ ผู้เขียนเล่าตัวอย่างประสบการณ์ของคนทำงานในโรงพยาบาลปลอดบุหรี่ เพื่อเป็นกำลังใจให้คนทำงานเลิกบุหรี่
ณ บริเวณหน้าตึกอุบัติเหตุฉุกเฉิน รถกระบะสีบรอนซ์เงิน 4 ประตู ยี่ห้ออีซูซุ
แล่นเข้ามาด้วยความเร็ว เบรกดังเอี๊ยด รถจอดสนิทมองผ่านกระจกเข้าไปภายใน
ด้านหลังคนขับ พบหญิงวัย 30 ปีเศษ กำลังเอื้อมมือมาดึงผมสามีที่กำลังจอดรถ
ร้องเสียงดังโวยวายด้วยความเจ็บปวด ผู้ช่วยเหลือคนไข้เข็นรถมาเทียบรถกระบะ
สามีกุลีกุจอลงจากรถ ประคองภรรยาที่กำลังปวดท้องคลอด ลงจากรถด้วยความ
ทุลักทุเล สีหน้าดูตื่นเต้น เหงื่อตกจับมือภรรยาไว้แน่น ผู้ช่วยเหลือคนไข้เข็นรถมา
ถึงหน้าห้องคลอด พยาบาลจัดให้ผู้ป่วยนอนบนเตียง สามีนั่งอยู่ข้างๆ เตียง เมื่อภรรยาโวยวาย ผุดลุกผุดนั่ง อยากเข้าห้องน้ำ พยาบาลมาดูเป็นระยะเมื่อถึงเวลาที่
ภรรยาต้องเข้าห้องคลอด ทั้งสองจับมือกันแน่น จนสุดแขน สามีมองภรรยาที่ถูกเข็น
เข้าไปในห้องคลอดอย่างไม่ละสายตาด้วยความเป็นห่วง และตื่นเต้น มือสั่น เหงื่อตก กระสับกระส่ายนั่งไม่ติด เดินไปมาอยู่หน้าห้องคลอด ชะเง้อมองกระจกที่อยู่
บนบานประตูห้องคลอด พร้อมกับเงี่ยหูฟังอย่างใจจดใจจ่อ ดิฉันเดินเข้าไปหา
ชายผู้นี้พร้อมกับผ้าเย็น ท่าทางของเขาทำให้ดิฉันรู้สึกตื่นเต้นไปด้วย
“ลูกคนแรกหรือคะ” “ครับ” เขาตอบด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มเปี่ยมไปด้วยความสุข
เขานั่งลง “หมอครับผมตื่นเต้นจนบอกไม่ถูก” เขาหยิบซองบุหรี่ออกมาจาก
กระเป๋าเสื้อแล้วเหลือบมองดิฉัน “ผมมาโรงพยาบาลทุกครั้ง หมอทุกคนบอกว่า
ให้ผมเลิกสูบบุหรี่ หมอวันนี้ผมตั้งใจจะเลิกสูบบุหรี่เป็นของขวัญให้ลูกผม เขาเป็นลูก
คนแรก ผมรอคอยมานาน ผมคิดว่าผมจะต้องทำอะไรเพื่อเขาและเพื่อสุขภาพที่ดี
ของผมด้วย” เขาขยำบุหรี่ในมือด้วย สีหน้าและแววตาที่มุ่งมั่น ดิฉันชักชวนให้เขา
เข้าคลินิกเลิกบุหรี่ เขาปฏิเสธและให้เหตุผลว่า ผมจะต้องเลิกมันด้วยตัวของผมเอง
เพราะตอนที่ผมสูบมันก็เริ่มด้วยตัวของผมเอง “ยินดีด้วยนะ” วันนี้คุณได้ของขวัญ
ตั้ง 2 อย่าง ดิฉันจะเป็นกำลังใจให้ ถ้าหากต้องการคำแนะนำมาหาดิฉันที่คลินิก
เลิกบุหรี่นะคะ” อุแว้ ๆ ของขวัญชิ้นแรกที่เขารอคอยได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว
“ยินดีด้วยค่ะ คุณได้ลูกผู้ชาย ปลอดภัยทั้งแม่และลูก”
เวลาผ่านไปนานนับปี ดิฉันได้พบกับผู้ชายคนนี้อีกครั้ง ณ สถานที่เดิม
เหตุการณ์เดิม ภรรยาคลอดลูกคนที่ 2 จะต่างกันก็เพียงแค่อากัปกิริยาท่าทาง
ของเขาที่ไม่ตื่นเต้น ร้อนรนเหมือนครั้งแรก เขายืนคอยภรรยาอย่างสงบ นิ้วชี้
และนิ้วกลางคีบบุหรี่ยกขึ้นสูบและหืดควันเข้าเต็มปอด ดิฉันเดินเข้าไปหาเขาและ
บอกว่า “ขอโทษค่ะ ที่นี่เป็นโรงพยาบาลปลอดบุหรี่ เพื่อสุขภาพของผู้ป่วยและญาติ
ขอความกรุณางดสูบบุหรี่นะคะ” “โอ๊ย! ซน อยู่กับพี่เลี้ยงที่บ้านโน่นแหละหมอ”
เขาทำเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น
เหตุการณ์นี้สะท้อนใจของดิฉันเหลือเกินค่ะว่าความตั้งใจของเขาในวันนั้นหายไปไหน อะไรที่ทำให้เขาลืมคำสัญญาของตัวเองได้ ยาเสพติดที่บอกว่าเลิกยากแล้ว บุหรี่นั้นเลิกยากยิ่งกว่า ฉะนั้น คำพูดของคนที่สูบบุหรี่จะเชื่อได้สักกี่มากน้อย นี่ถือเป็นอุทาหรณ์สอนคนทำงานอย่างพวกเราให้สู้ต่อไป
ถอดความโดย รติกร เพมบริดจ์ [email protected]
Admin blog ศจย.
...การบังคับใช้กฎหมายไม่เข้มงวด และจริงจัง...ที่สำคัญขาดความรู้ความเข้าใจในสิทธิ และหน้าที่ ของตนเอง และผู้อื่น ซึ่งนำไปสู่การปฏิบัติอย่างถูกต้อง จนเกิดเป็นจิตสาธารณะ มีความรับผิดชอบ และพัฒนาสร้างสรรค์สังคมส่วนรวมนะคะ
ขอบคุณที่ช่วยกันค่ะ ชื่นชมคนที่ทำงานสาธารณะประโยชน์