...ภาพที่บันทึกไว้ระหว่างเดินทางไปทำงานในเช้าวันหนึ่ง

หมอกในตอนเช้าบดบังให้ตะวันดูสวยงามดูเยือกเย็นตอนเช้า หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาบันทึกภาพที่มองด้วยตาเปล่า เห็นสวยงามนั้น ภาพออกมากลับไม่เป็นอย่างตามองเห็น ไม่สวยงามเด่นอย่างที่คิด...
...แต่สิ่งที่ค้นพบกลับเป็นเงาตะวันที่สะท้อนอยู่บนกระโปรงรถ แม้จะไม่สวยงามเหมือนเงาบนคลื่นน้ำอย่างที่เคยๆเห็น

แต่ก็เป็นเงาที่สะท้อนให้รู้ว่า ทุกๆที่เราอยู่ใต้ท้องฟ้าเดียวกัน ใต้ดวงตะวันเดียวกัน แม้เงาจะสะท้อนจากที่ที่แตกต่างกัน แต่ก็ดูสวยงามในมุมของแต่ละมุมนั้นๆ
...หลงรักท้องฟ้า

  รักดวงตะวัน

  และเงาของตะวัน

  ขึ้นมาจับใจ...

..............