วันใด...ที่ใจ...มืดมัว
วันใด...ที่ใจ...แข็งกระด้าง
วันใด...ที่ใจ...อ่อนล้า
...
ลองหันหลัง...กลับไปมองภาพแห่งวันวาน...ซิ
ภาพที่ปรากฏกลางใจผู้คน...ทุกผู้นาม
...
อ้อมแขนที่สวมกอด...ยามใดที่....หัวใจเปลี่ยวเหงา
ความรักที่มอบให้...ไร้เงื่อนไขและกฏเกณฑ์
...
...
สองมือแม่...ที่สร้างลูก
ฟูมฟััก...ให้ลูกเติบโต และ เติบใหญ่
หาใช่อื่นใดไม่?
...
เพียงเพราะ..อยากให้เจ้าเติบโตขึ้นมา....เป็นคนดี
ตอบแทนผืนดินที่เจ้าเกิด
...
...
แค่นี้..แม่ก็ดีใจเป็นที่สุดแล้ว
...
...
วันนี้...เปิดกระเป๋าตังค์...ออกดู
เห็นรูปแม่ในกระเป๋า..
...
ยืนมองฟ้า
...
พูดบางสิ่งบางอย่าง...กับตัวเอง
พร้อมกับให้สัญญากับแม่ว่า...ลูกจะเป็นคนดี
ฺ...
...ให้แม่ชื่นใจ
รัักแม่
ด้วยหัวใจ..
เพราะแม่คือ.....ครูของลูกและครูของครู
-สวัสดีครับ
-ภาพสวย...นะครับ
-ผมมีรูปแม่ในกระเป๋าเงินหนึ่งภาพ..
-เอาไว้วันหน้าจะนำมาฝากกันนะครับ..
-ขอบคุณครับ
ผู้ให้ที่ไร้คำบรรยาย. แม่
ตอนนี้เวลาพบแม่ทีไร
ชอบถ่ายภาพแม่ แทบทุกครั้งที่มีโอกาส
จนแม่บอกว่า ถ่ายไป ภาพก็อยู่ในกล้อง ไม่เห็นภาพ
...แม่มีพลังรักอันยิ่งใหญ่เป็นกำลังใจ ให้ลูกเสมอนะคะ
คุณมะเดื่อ ยังมีคุณแม่ คุณพ่อ อยู่เป็นร่มโพร่มไทร ให้ได้อบอุ่นจ้ะ
มา..ฝาก..รัก..ไว้กับ..แม่..ด้วยคน..จ้า..."แม่อยู่กับเรา..ทุกวัน..ในใจ..จ้ะ...รักแม่"....