น้ำตา...ความโหดร้าย...และใจคน


 

 

น้ำตาที่อาบแก้ม

กับเสี้ยวชีวิตที่จะดับสูญ

..

เราเลือกได้

ให้้ได้

..

แค่นี้..ก็

อิ่มสุขในหัวใจแล้ว

หมายเลขบันทึก: 560433เขียนเมื่อ 29 มกราคม 2014 14:07 น. ()แก้ไขเมื่อ 29 มกราคม 2014 14:12 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลงจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (7)

น่าสงสารมากครับ เห็นน้ำตาแล้ว...

เขาก็..หนึ่งชีวิต...เราก็...หนึ่งชีวิต

กุ้งแพ หนึ่งคำ กี่ชีวิต

ผักถูกไฟร้อนๆทั้งๆที่ยังไม่ตาย หนีก็ไม่ได้ มีเซลล์ถูกน้ำมันลวกตายอย่างทรมาน กี่ชีวิต

อิ่มบุญ หรือ ทรมานสิ่งมีชีวิตที่เติบโตช้า เคลื่อนที่ช้า ตรองกันให้ดีดีเถิด

...น่าสงสารนะคะ...บาปอยู่ที่คนทำ กรรมอยู่ที่คนกินหรือเปล่าค่ะ

สัตว์ประเภทนี้ตั้งแต่คุณแม่ของกระผมขอร้องแกมบังคับไม่ให้กินมัน.......40กว่าปีแล้วครับ...กระผมก็ยังยึดคำสัญญาอยู่ตอนนี้ท่านยังมีชีวิตอยู่กับกระผมทางความคิด...เมื่อคราวใดที่นึกได้..

..... เขาก็รักตัวกลัวตาย .... เหมือนเรานะคะ ..... ฮือ น่าสงสาร นะคะ

ขอเป็นกำลังใจให้ทุกชีวิตที่ต้องมาสิ้นไปเพราะการทำลายเช่นนี้ค่ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี